Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς
Rubens Self-portrait 1623.jpg
Πορτραίτο του Ρούμπενς, 1623
Πραγματικό όνομα Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς
Γέννηση 28 Ιουνίου 1577
Τόπος γέννησης
Ζίγκεν, Βεστφαλία, Γερμανία
Θάνατος 30 Μαΐου 1640
Τόπος θανάτου Αμβέρσα, Βέλγιο
Υπηκοότητα Ισπανικές Κάτω Χώρες
Γονείς Γιαν Ρούμπενς και Μαρία Πάιπελινξ
Σύζυγος Ισαμπέλλα Μπραντ και Χέλενα Φούρμεντ
Επάγγελμα/
ιδιότητες
διπλωμάτης, ζωγράφος, ζωγράφος πορτραίτων και αυλικός ζωγράφος
Είδος Τέχνης Ζωγραφική
Καλλιτεχνικά ρεύματα Μπαρόκ
Rubens autograph.png
Commons page Wikimedia Commons
Γαμήλιο πορτραίτο του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς με τη σύζυγό του.

Ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (Peter Paul Rubens, 28 Ιουνίου 157730 Μαΐου 1640) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Φλαμανδούς ζωγράφους, το έργο του οποίου εντάσσεται στην τεχνοτροπία του μπαρόκ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ζίγκεν της Βεστφαλίας, γιος του προτεστάντη δικηγόρου Γιαν Ρούμπενς. Το 1587, δύο χρόνια μετά το θάνατο του πατέρα του, ο νεαρός Ρούμπενς μετακομίζει με τη μητέρα του στην Αμβέρσα (Antwerpen) όπου βαφτίζεται καθολικός και ξεκινά σπουδές ζωγραφικής που διαρκούν από το 1589 μέχρι το 1598, στο πλευρό επιφανών ζωγράφων της εποχής.

Το 1600, με τις προτροπές και των δασκάλων του, επισκέπτεται την Ιταλία και έρχεται σε επαφή με την τεχνοτροπία της ιταλικής αναγεννησιακής τέχνης. Το 1605 επέστρεψε στη Ρώμη, όπου και συνάντησε τον ζωγράφο Ελσχάιμερ ο οποίος του δίδαξε την τέχνη της χαλκογραφίας. Το 1608, μετά τον θάνατο της μητέρας του, επέστρεψε στην Αμβέρσα και έγινε ο ευνοούμενος καλλιτέχνης του Ισπανού κυβερνήτη των Κάτω Χωρών, εύνοια την οποία διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Τα επόμενα χρόνια και μέχρι το τέλος της ζωής του, εργάζεται ως ο επίσημος ζωγράφος σε διάφορες αυλές, παράγοντας κατά κύριο λόγο πίνακες κατά παραγγελία.

Πάρα πολλοί καλλιτέχνες που ενδιαφέρονταν να μάθουν τα μυστικά της τέχνης του, τον επισκέπτονταν στο εργαστήρι του, ζωγραφίζοντας συχνά παραλλαγές και αντίγραφα των έργων του, τα οποία στην συνέχεια με ένα ρετουσάρισμα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, επωλούντο συχνά σαν πρωτότυπα.

Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται κυρίως από θέματα θρησκευτικού περιεχομένου ή εμπνευσμένα από τη μυθολογία. Ανάμεσα στις σημαντικότερες δημιουργίες του περιλαμβάνονται η Μάχη του Ανγκιάρι, οι Τρεις Χάριτες, το Προσκύνημα των Μάγων καθώς και η εικονογράφηση της οροφής της αίθουσας συμποσίων στο μέγαρο Γουάϊτχολ, παραγγελία του Καρόλου Α΄ (1635).

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αποσύρθηκε στον Πύργο του Στέεν, όπου και ζωγράφισε (παρά την ασθένειά του) μια σειρά από υπέροχα τοπία και σκηνές από την αγροτική ζωή.

Πέθανε το 1640, σε ηλικία 63 ετών, από καρδιακή προσβολή.

Το σπίτι στην Αμβέρσα όπου έζησε τα τελευταία του χρόνια λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρούμπενς ήταν καλλιτέχνης εξαιρετικής παραγωγικότητας και έργα του βρίσκονται σήμερα σε πολλά μουσεία ανά τον κόσμο. Ακολουθεί μια αντιπροσωπευτική και ημιτελής παράθεση των έργων του.

O Κύκλος της Μαρίας των Μεδίκων στο Μουσείο του Λούβρου, 1622-25.
  • To πεπρωμένο της Μαρίας των Μεδίκων [29]
  • Η γέννηση της Μαρίας των Μεδίκων στην Φλωρεντία [30]
  • Η εκπαίδευση της Μαρίας των Μεδίκων [31]
  • Το πορτραίτο της Μαρίας των Μεδίκων παρουσιάζεται στον Ερρίκο Δ’ [32]
  • Ο γάμος δι' αντιπροσώπου της Μαρίας των Μεδίκων [33]
  • Η αποβίβαση στην Μασσαλία [34], Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
  • Η συνάντηση με τον Ερρίκο Δ΄στην Λυών [35]
  • Η γέννηση του Δελφίνου στο Φονταινεμπλώ [36]
  • Ο Ερρίκος Δ’ αναθέτει την αντιβασιλεία στην Μαρία [37]
  • Η στέψη της Μαρίας των Μεδίκων στον Άγιο Διονύσιο [38]
  • Ο θάνατος του Ερρίκου Δ΄ και η διακήρυξη της αντιβασιλείας [39]
  • Η νίκη στο Γύλιχ [40]
  • Η ευδαιμονία επί αντιβασιλείας της Μαρίας [41]
  • Το συμβούλιο των θεών [42]
  • Η ανταλλαγή των πριγκιπισσών [43]
  • Ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ ενηλικιώνεται [44]
  • Η φυγή της βασίλισσας από το κάστρο του Μπλουά, [45]
  • Οι διαπραγματεύσεις στην Αγγουλέμ [46]
  • Η βασίλισσα προτιμά την ασφάλεια [47]
  • Ο θρίαμβος της αλήθειας [48]

Άλλα

  • Μεθυσμένος Σειληνός,  1616-17, Μόναχο, Παλαιά Πινακοθήκη
  • Μεγάλη Δευτέρα Παρουσία,  1617, Μόναχο, Παλαιά Πινακοθήκη

Χαμένα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

17ος αιώνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διάσημα έργα τα οποία χάθηκαν ή καταστραφήκαν είναι το πορτραίτο του Έφιππου αρχιδούκα Αλβέρτου, η Σουζάνα, και Οι Πρεσβύτεροι τα οποία είναι γνωστά μόνο από εγχάρακτες αναπαραγωγές που έγιναν το 1620. Ο Σάτυρος, Νύμφη, Πούττι και Λεοπαρδάλεις καθώς και ο πίνακας με τίτλο Ιουδίθ Αποκεφαλίζοντας τον Ολοφέρνη από νωρίτερες αναπαραγωγές του 1620.

Το έργο Σταύρωση με τη Μαρία, άγιο Ιωάννη, Μαγδαληνή καταστράφηκε στο Λονδίνο το 1643 κατά τη διάρκεια του αγγλικού εμφυλίου πολέμου.[1]

Κατά τον βομβαρδισμό των Βρυξελλών το 1685 καταστραφήκαν η Μαντόνα του Ροζαρίου, η Παρθένος κοσμημένη με άνθη της Αγίας Άννης, το Τρίπτυχο του Αγίου Ιωάννη, καθώς και τα Ο Καμβύσης διορίζων τον Οτάνη δικαστή, Κρίση του Σολομώντα, και το Η Εσχάτη Κρίση τα οποία ήταν έργα που δημιούργησε για το δικαστήριο των Βρυξελλών.

18ος αιώνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε πυρκαγιά που σημειώθηκε το 1731 στο παλάτι του Κούντεμπεργκ, καταστράφηκαν τα Η Θεία Γέννηση (1731), Λατρεία των Μάγων και Η Πεντηκοστή.[2]

Το έργο Πορτραίτο του έφιππου Φιλίππου Δ´ της Ισπανίας καταστράφηκε στην πυρκαγιά του Αλκαζάρ της Μαδρίτης το 1734. Αντίγραφο του ωστόσο διασώζεται στη γκαλερί Ουφίτσι στην Φλωρεντία.

19ος αιώνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο Κυνήγι των Λεόντων καταστράφηκε κατά τη διάρκεια πυργκαγιάς στο μουσείο καλών τεχνών του Μπορντό στις αρχές του 19ου αιώνα.[3]

Το πορτραίτο της Σταύρωσης το οποίο είχε δημιουργήσει για μια εκκλησία στη Ρώμη, μεταφέρθηκε στην Αγγλία το 1811. Κατόπιν τέθηκε σε δημοπρασία το 1812, και σε δημοπρασία ξανά το 1820 και 1821, ωστόσο χάθηκε σε θαλάσσιο ταξίδι κάποια στιγμή μετά το 1821.[4]

Η εγκράτεια του Σκιπίωνα καταστράφηκε σε φωτιά του χρηματιστηρίου του Λονδίνου το 1836.[5]

Το έργο Η απαγωγή της Προσερπίνας καταστράφηκε σε πυρκαγιά στο ανάκτορο Μπλένχαϊμ στο Όξφορντσαϊρ της Αγγλίας το 1861.[6]

20ος αιώνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πίνακες Ποσειδώνας και Αμφιτρίτη, VΌραμα του Αγίου Ουμβέρτου και της Ντιάνας και το Νύμφες ξαφνιασμένες από τους Σάτυρους καταστραφήκαν το 1945 κατά τη μάχη του Βερολίνου στη φωτιά που ξέσπασε στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.[7]

Το έργο Έφιππο πορτραίτο του Δούκα του Μπάκινκγχαμ καταστράφηκε σε φωτιά στο Λονδίνο το 1949.[8]

Το έργο Πορτραίτο του Φιλίππου Δ´ της Ισπανίας καταστράφηκε κατά τη διάρκεια εμπρησμού στην πινακοθήκη Κούνστχαους στη Ζυρίχη το 1985.[9]

Δημοπρασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε δημοπρασία του 2002 του βρετανικού οίκου Σόθμπις ο πίνακας Η σφαγή των νηπίων ο οποίος είχε πρόσφατα ανακαλυφθεί, πουλήθηκε για 49.5 εκατομμύρια λίρες. Σε δημοπρασία του βρετανικού οίκου Κρίστις το 2012, το Πορτραίτο ενός διοικητή πουλήθηκε για 9.1 εκατομμύρια λίρες παρά το ότι ο οίκος αρνήθηκε να τον πουλήσει ως πίνακα του Ρούμπενς καθώς η αυθεντικότητα του είχε αμφισβητηθεί.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Albert J. Loomie, "A Lost Crucifixion by Rubens," The Burlington Magazine Vol. 138, No. 1124 (Nov. 1996). Retrieved 8 June 2014.
  2. Joost vander Auwera (2007), Rubens, l'atelier du génie, Lannoo Uitgeverij, ISBN 978-90-209-7242-9, https://books.google.com/books?id=kfurKXZJ8fIC&pg=PA12 
  3. Barnes, An examination of Hunting Scenes by Peter Paul Rubens(2009), p.34. Retrieved 7 June 2014.
  4. Smith, John (1830), A Catalogue Raisonné of the Works of the Most Eminent Dutch, Flemish, and French Painters: Peter Paul Rubens, Smith, https://books.google.co.uk/books?id=hUg2AAAAMAAJ&q=Nativity#v=onepage&q=Crucifixion&f=false 
  5. W. Pickering, The Gentleman's Magazine vol. 5 (1836), p.590. Retrieved 7 June 2014.
  6. The Annual Register, Or, A View of the History, Politics, and Literature for the Year ..., J. Dodsley, 1862, https://books.google.com/books?id=RGxHAQAAMAAJ&pg=RA1-PA18 
  7. John Smith, A catalogue raisonne of the works of the most eminent (...)(1830), p. 153. Retrieved 8 June 2014.
  8. Sutton, Peter C. (2004), Drawn by the Brush: Oil Sketches by Peter Paul Rubens, Yale University Press, ISBN 978-0-300-10626-8, https://books.google.com/books?id=BcVSqTA_cLcC&pg=PA248 
  9. Goss, Steven (2001), «A Partial Guide to the Tools of Art Vandalism», Cabinet Magazine (3), http://www.cabinetmagazine.org/issues/3/toolsofartvandalism.php 
  10. Art historians cast doubt over Earl Spencer's £9m Rubens, The Independent, 11 July 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]