Νίκαια (Γαλλία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Νις (Γαλλία))
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°42′10″N 7°16′09″E / 43.702778°N 7.269167°E / 43.702778; 7.269167

Νίκαια (Γαλλία)
Nice-night-view-with-blurred-cars 1200x900.jpg
Comte de Nice flag.svg
Σημαία
Arms of Nice.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Νίκαια
Χώρα Flag of France.svg Γαλλία
Διοικητική υπαγωγή Διαμέρισμα της Νις, Αλπ-Μαριτίμ, Καντόνιο της Νις-5, Καντόνιο της Νις-7, Καντόνιο της Νις-9, Καντόνιο της Νις-8, Καντόνιο της Νις-2, Καντόνιο της Νις-1, Καντόνιο της Νις-10, Καντόνιο της Νις-11, Καντόνιο της Νις-12, Καντόνιο της Νις-13, Καντόνιο της Νις-14, Καντόνιο της Νις-3 και Καντόνιο της Νις-4
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Christian Estrosi
Έκταση 71.92
Πληθυσμός 344,875 (2008)
Τηλ. κωδ. 493
Ζώνη ώρας ώρα Κεντρικής Ευρώπης
UTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Ιστότοπος Επίσημη ιστοσελίδα
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Πανοραμική άποψη της πόλης της Νίκαιας
Η προκυμαία της Νίκαιας με τη λεωφόρο Προμενάντ ντεζ Ανγκλαί

Η Νίκαια (γαλλικά: Nice ['nis], οξιτανικά: Niça ['nisa]) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας και πρωτεύουσα του διαμερίσματος Αλπ-Μαριτίμ. Η αστική περιοχή της Νίκαιας εκτείνεται πέραν των διοικητικών ορίων της πόλης, με πληθυσμό που ξεπερνά το 1 εκατομμύριο κατοίκους[1][2] σε μια έκταση 721 χλμ2.[1] Βρισκόμενη στη Γαλλική Ριβιέρα, στις νοτιοανατολικές ακτές της Γαλλίας επί της Μεσογείου Θάλασσας, καθώς και στις παρυφές των Άλπεων, η Νίκαια αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη γαλλική πόλη στις μεσογειακές ακτές και στην περιφέρεια Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή μετά τη Μασσαλία. Η Νίκαια απέχει 13 χιλιόμετρα από το πριγκιπάτο του Μονακό και το αεροδρόμιό της χρησιμοποιείται και για τις ανάγκες του πριγκιπάτου.

Η πόλη έχει το προσωνύμιο Nice la Belle (Nissa La Bella στη νικαϊκή διάλεκτο), που θα πει Νίκαια η Όμορφη, κάτι που αποτελεί και τον τίτλο του ανεπίσημου ύμνου της Νίκαιας, γραμμένος το 1912 από τον Μενίσα Ροντέλι.

Η περιοχή της σημερινής Νίκαιας περιλαμβάνει την Τέρα Αμάτα, ένα αρχαιολογικό σημείο που παρουσιάζει ενδείξεις πρώιμης χρήσης φωτιάς στην περιοχή. Γύρω στο 350 π.Χ., Έλληνες από τη Μασσαλία ίδρυσαν την πόλη της Νίκαιας, προς τιμήν της Νίκης, θεάς που προσωποποιούσε τη νίκη.[3] Ανά τους αιώνες η πόλη άλλαξε χέρια πολλές φορές. Η στρατηγική της θέση και το λιμάνι της συνέβαλαν σημαντικά στη θαλάσσια ισχύ της. Για πολλούς αιώνες αποτελούσε κτήση της Σαβοΐας, με εξαίρεση τη γαλλική κατοχή μεταξύ των ετών 1792 με 1815. Η Γαλλία κατέλαβε ξανά την πόλη το 1860 και την κατέχει ως σήμερα.

Η φυσική ομορφιά της περιοχής της Νίκαιας και το ήπιο μεσογειακό της περιβάλλον προσέλκυσαν την προσοχή αγγλικών ανώτερων στρωμάτων στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, όταν ένας αυξανόμενος αριθμός αριστοκρατικών οικογενειών περνούσε τους χειμώνες του εκεί. Ο κεντρικός παραλιακός δρόμος της πόλης, Promenade des Anglais, οφείλει το όνομά του στους Άγγλους επισκέπτες της.[4] Η καθαρή ατμόσφαιρα και η ηλιοφάνεια έχουν προσελκύσει στην περιοχή αξιοσημείωτους ζωγράφους, όπως ο Μαρκ Σαγκάλ, ο Ανρί Ματίς, η Νίκη ντε Σαιν Φαλ και ο Αρμάν Φερναντέζ. Το έργο τους έχει τιμηθεί σε πολλά μουσεία της πόλης, όπως το Μουσείο Μάρκ Τσαγκάλ, το Μουσείο Ματίς και το Μουσείο Τέχνης της Νίκαιας.[5] Η Νίκαια διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη ξενοδοχειακή χωρητικότητα στη χώρα και είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πόλεις της, λαμβάνοντας 4 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο.[6][7] Έχει επίσης το τρίτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στη Γαλλία, μετά τα δύο κύρια αεροδρόμια του Παρισιού.[8] Είναι η ιστορική πρωτεύουσα της Κομητείας της Νίκαιας ( Comté de Nice).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λιμάνι της Νίκαιας.

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτες γνωστές ανθρώπινες εγκαταστάσεις στην περιοχή της Νίκαιας χρονολογούνται από τα προϊστορικά χρόνια.[9] Ο αρχαιολογικός χώρος Τέρα Αμάτα εμφανίζει μια πρώιμη χρήση της φωτειάς, κατασκευή οικιμάτων και ευρήματα πυριτίας.[10] Η Νίκαια ιδρύθηκε γύρω στο 350 π.Χ. από Έλληνες της Μασσαλίας και δόθηκε το όνομά της προς τιμήν της Νίκης, θεάς που προσωποποιούσε τη νίκη. Η πόλη σύντομα έγινε ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά λιμάνια της ακτής της Λιγουρίας, με κύριο ανταγωνιστή της τη ρωμαϊκή πόλη Τσεμενέλουμ, η οποία συνέχισε να υπάρχει ως ξεχωριστή πόλη μέχρι την εποχή της λομβαρδικής εισβολής. Τα ερείπια του Τσεμενέλουμ βρίσκονται στο Σιμιέ, σήμερα συνοικία της Νίκαιας.

Πρώιμη ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον 7ο αιώνα, η Νίκαια προσχώρησε στη Γενουάτικη Λίγκα, που σχηματίστηκε από τις πόλεις της Λιγουρίας. Το 729 η πόλη απώθεισε τους Σαρακηνούς, όμως το 859 και πάλι το 880 οι Σαρακηνοί λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την πόλη και για το μεγαλύτερο μέρος του 10ου αιώνα παρέμεναν κύριοι της ευρύτερης περιοχής.[11]

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η Νίκαια συμμετείχε στους πολέμους και στην ιστορία της Ιταλίας. Ως σύμμαχος της Πίζας ήταν εχθρός της Γένοβας, και τόσο ο βασιλιάς της Γαλλίας όσο και ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προσπάθησαν να την υποτάξουν, αλλά παρόλα αυτά διατήρησε την τοπική της ελευθερία. Κατά τη διάρκεια του 13ου και του 14ου αιώνα, η πόλη έπεσε πολλές φορές στα χέρια των Κόμιδων της Προβηγκίας, αλλά ξανακέρδισε την ανεξαρτησία της μολονότι συνδέθηκε στενά με τη Γένοβα.

Το 1860 δόθηκε στη Γαλλία με τη Συνθήκη του Τορίνο.

Το βράδυ της Πέμπτης, 14ης Ιουλίου 2016, κατά την επέτειο της γαλλικής εθνικής εορτής, Γάλλος υπήκοος τυνησιακής καταγωγής (πιθανόν φανατικός ισλαμιστής) έπεσε με το φορτηγό του επάνω σε πολίτες που γιόρταζαν και σκότωσε τουλάχιστον 84 από αυτούς -πάνω από 100 οι τραυματίες.

Η πόλη σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σημερινή πόλη έχει πληθυσμό περίπου 350.000 κατοίκων και περιλαμβάνει την παλιά, γραφική πόλη με τους στενούς δρόμους, το λόφο Le Château, το εμπορικό λιμάνι και τη νέα πόλη, με την εντυπωσιακή προκυμαία και τη λεωφόρο Προμενάντ ντεζ Ανγκλαί (Promenade des Anglais). Κύρια οικονομική δραστηριότητα της πόλης, χειμώνα και καλοκαίρι, είναι ο τουρισμός. Στα αξιοθέατά της περιλαμβάνονται Μουσεία, ναοί, η υπαίθρια αγορά, καθώς και το Καρναβάλι της Νίκαιας, το οποίο διεξάγεται από το 1873.

Είναι έδρα Πανεπιστημίου, Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ το λιμάνι της και το αεροδρόμιό της είναι από τα σημαντικότερα διαμετακομιστικά κέντρα της Γαλλίας.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι της Νίκαιας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Demographia: World Urban Areas, April 2016
  2. INSEE – Résultats du recensement de la population de 2008 – Aire urbaine de Nice Archived 5 February 2013 at the Wayback Machine. – INSEE, 2008
  3. Ruggiero, Alain, επιμ. (2006). Nouvelle histoire de Nice. Toulouse: Privat, σελ. 17–18. ISBN 978-2-7089-8335-9. 
  4. Alain Ruggiero, op. cit., p. 137
  5. «Nice, France travel. Comprehensive guide to Nice». Europe-cities.com. http://www.europe-cities.com/en/573/france/nice/. Ανακτήθηκε στις 3 April 2011. 
  6. Un savoir-faire et un équipement complet en matière d'accueil, Urban community of Nice Côte d'Azur website Archived 24 February 2009 at the Wayback Machine.
  7. Les chiffres clés du tourisme à Nice, site municipal Archived 17 December 2007 at the Wayback Machine.
  8. «Union des aéroports français – Résultats d'activité des aéroports français 2007 – Trafic passagers 2007 classement – page 8» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 February 2012. https://web.archive.org/web/20120229142615/http://www.aeroport.fr/fichiers/stats_2007.pdf. Ανακτήθηκε στις 3 April 2011. 
  9. «Le Nouveau venu» (στα French). Musée de Paléontologie Humaine de Terra Amata. http://www.musee-terra-amata.org/francais/prehistoire/origine4.htm. Ανακτήθηκε στις 5 March 2009. 
  10. A. G. Wintle; M. J: Aitken (July 1997). «Thermoluminescence dating of burnt flint: application to a Lower Paleolithic site, Terra Amata». Archaeometry 19 (2): 111–130. doi:10.1111/j.1475-4754.1977.tb00189.x. http://www.bcin.ca/Interface/openbcin.cgi?submit=submit&Chinkey=51437. 
  11. A Traveler's History of Cote D'Azur, Arnold G. Danielson, SDP Publishing LLC, 2012
  12. https://www.britannica.com/biography/Giuseppe-Garibaldi
  13. http://medarus.org/Medecins/MedecinsTextes/calmette_albert.htm
  14. http://www.patrimoinehospitalierdunord.fr/_media/bv000006.lkdoc.diaporama-albert-calmette.pdf
  15. https://www.theguardian.com/world/2017/jul/05/french-rights-champion-simone-veil-place-pantheon-mausoleum-paris
  16. https://curiousrambler.com/2013/06/11/queen-victoria-in-nice/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]