Ζυλ Μπιανκί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζυλ Μπιανκί
Ο Μπιανκί στον αγώνα World Series στο Νίρμουργκρινγκ το 2012
Προσωπικά στοιχεία
Όνομα Ζυλ Μπιανκί
Ημερομηνία γέννησης 3 Αυγούστου 1989
Τόπος γέννησης Νίκαια, Γαλλία
Εθνικότητα Flag of France.svgΓάλλος
Ημερομηνία θανάτου 17 Ιουλίου 2015 (25 ετών)
Τόπος θανάτου Νίκαια, Γαλλία


Ο Ζυλ Μπιανκί (Jules Bianchi, 3 Αυγούστου 198917 Ιουλίου 2015) ήταν Γάλλος οδηγός της Φόρμουλα 1 που πέθανε στις 17/7/2015 από επιπτώσεις ενός σοβαρού τραυματισμού στο κεφάλι στο Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 2014 (5/10/2014). Ήταν οδηγός της Marussia.

Πριν είχε αγωνιστεί στην Formula Renault 3.5, στην GP2 Series και την Φόρμουλα 3. Μπήκε στην Φόρμουλα 1 ως δοκιμαστικός της Φερράρι και την επόμενη σεζόν σε έναν παρόμοιο ρόλο στην Force India. Το ντεμπούτο του έκανε το 2013 οδηγώντας για την Marussia και βγήκε 15ος στον αγώνα της Αυστραλίας. Τελείωσε την σεζόν στην 19η θέση χωρίς βαθμούς και το καλύτερο του αποτέλεσμα ήταν η 13η θέση στο Γκραν Πρι Μαλαισίας. Τον Οκτώβριο του 2013, επιβεβαιώθηκε ότι θα συνεχίσει να οδηγάει για την ομάδα και στην επόμενη σεζόν,όπου έδωσε τους πρώτους βαθμούς στην ομάδα του στο Γκραν Πρι του Μονακό.[1]

Στις 5 Οκτωβρίου του 2014, στο Ιαπωνικό Γκραν Πρι, έχασε τον έλεγχο του αγωνιστικό του σε ώρα βροχής όταν το μονοθέσιό του χτύπησε στο πίσω μέρος του γερανού ο οποίος απομάκρυνε το μονοθέσιο του Άντριαν Σούτιλ ο οποίος είχε τρακάρει λίγα λεπτά νωρίτερα σ' εκείνο τοο σημείο.[2][3] Αρχικά νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο στην Ιαπωνία, μετά διεκομίσθη στην Γαλλία όπου έμεινε σε κώμα μέχρι τον θάνατό του τον Ιούλιο του 2015.[4] Ο Μπιανκί έγινε ο πρώτος οδηγός της Φόρμουλα 1 που πέθανε μετά από τραυματισμό μετά τον Άιρτον Σένα που πέθανε στο Γκραν Πρι του Αγίου Μαρίνου το 1994.[5]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Νίκαια της Γαλλίας, γιος του Φιλίπ Μπιανκί,[6] ήταν συγγενής του Μαούρο Μπιανκί, τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία GT. Ήταν ανιψιός του Λουσιέν Μπιανκί που νίκησε τις 24 ώρες του Λε Μαν και συμμετείχε 19 φορές σε Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1 την περίοδο 1959-68, με μια θέση στο πόντιουμ στο Μονακό.[7][8]

Στην επαγγελματική καριέρα του, ο διαχειριστής του ήταν ο Νίκολας Τόντ, που διαχειρίζεται επίσης τον Φελίπε Μάσα.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Straw, Edd; Noble, Jonathan (25 May 2014). «Jules Bianchi says Marussia's first F1 points not luck». Autosport (Haymarket Publications). http://www.autosport.com/news/report.php/id/114141. Ανακτήθηκε στις 26 May 2014. 
  2. «Bianchi undergoes surgery after Suzuka crash». Formula 1. 5 October 2014. http://www.formula1.com/news/headlines/2014/10/16448.html. Ανακτήθηκε στις 5 October 2014. 
  3. «Bianchi suffered brain injury in crash». F1 Fanatic. 7 October 2014. http://www.f1fanatic.co.uk/2014/10/07/bianchi-suffered-brain-injury-crash/. 
  4. DiZinno, Tony (17 July 2015). «Jules Bianchi dies at age 25, his family confirms». NBC Sports. http://motorsportstalk.nbcsports.com/2015/07/17/jules-bianchi-dies-at-age-25-his-family-confirms/. Ανακτήθηκε στις 17 July 2015. 
  5. «F1 driver Bianchi dies 9 months after Suzuka crash». Reuters (CNN Phillipines). 18 July 2015. http://cnnphilippines.com/sports/2015/07/17/F1-driver-Jules-Bianchi-dies-9-months-after-Suzuka-crash.html. Ανακτήθηκε στις 18 July 2015. 
  6. Heirman, Gregory (12 December 2009). «Interview with Bianchi». Fotofurmulak. http://www.fotoformulak.com/index.php?option=com_content&task=view&id=561&lang=en. Ανακτήθηκε στις 27 February 2014. 
  7. «A word with Jules». Marussia F1. 1 March 2013. http://www.marussiaf1team.com/team/56/jules-bianchi-article. Ανακτήθηκε στις 9 October 2013. 
  8. Cooper, Adam. «Marussia F1 team drops driver Luiz Razia, hires Jules Bianchi». Autoweek. http://www.autoweek.com/article/20130301/f1/130309988. Ανακτήθηκε στις 9 October 2013. 
  9. Beer, Matt (1 May 2013). «Calado to be managed by Nicolas Todt». Asia Eurosport. http://asia.eurosport.com/gp2/calado-to-be-managed-by-nicolas-todt_sto3736074/story.shtml. Ανακτήθηκε στις 9 October 2013.