Δημοκρατικό Κόμμα (Κύπρος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημοκρατικό Κόμμα
Diko.png
Ιδρυτής Σπύρος Κυπριανού
Πρόεδρος Νικόλας Παπαδόπουλος
Αντιπρόεδρος Χρίστος Πατσαλίδης
Γενικός Γραμματέας Μαρίνος Μουσιούττας
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος Χριστιάνα Ερωτοκρίτου
Εκπρόσωπος Τύπου Άθως Αντωνιάδης
Ίδρυση 12 Μαΐου 1976
Έδρα Λεωφ. Γρίβα Διγενή 50, Λευκωσία, Κύπρος
Φοιτητική πτέρυγα Δημοκρατική Παράταξη Κυπρίων Φοιτητών «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ»
Ιδεολογία Κοινωνικός Συντηρητισμός
Κεντρισμός
Πατριωτισμός
Πολιτική θέση Κέντρο
Ομάδα Κοινοβουλίου Ε.Ε. Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
Επίσημα χρώματα Μπλε, Πορτοκαλί
Βουλή των Αντιπροσώπων
9 / 56
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
1 / 6
Ιστοσελίδα
diko.org.cy
Πολιτικό σύστημα Κύπρου
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) είναι πολιτικό κόμμα της Κύπρου.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε στις 12 Μαΐου 1976. O πρόεδρός του, Σπύρος Κυπριανού, στην εξαγγελία της ίδρυσης του κόμματος, διακήρυττε ανάμεσα σε άλλα ότι το ΔHKO έτασσε σαν σκοπούς του «την ενίσχυση της αγωνιστικής γραμμής του εθνάρχη Μακαρίου, την κάλυψη του κενού στα πολιτικά μας πράγματα, την αποτροπή της πόλωσης και τη συμβολή στην ανασυγκρότηση του τόπου όπως το επέβαλλαν οι συνθήκες μετά το πραξικόπημα και την εισβολή».

Όπως αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, το ΔΗΚΟ προτείνει προς την κυπριακή κοινωνία την πολιτική φιλοσοφία του Κοινωνικού Κέντρου, η οποία αποτελεί «ένα σύνολο αρχών και αξιών που προσφέρουν στον τόπο κοινωνική συνοχή, πολιτική προοπτική, βελτίωση των όρων ζωής και εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού», ένα σύνολο που δεν μπορεί να μοιραστεί σε ολιγάριθμες προνομιούχους ομάδες.

Σημαντικός σταθμός στην ιστορία του ΔΗΚΟ ήταν το Καταστατικό Συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία στις 16 Απριλίου 2000.

Στο συνέδριο, ο ιδρυτής του ΔΗΚΟ, Σπύρος Κυπριανού, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηγεσία του κόμματος (η αλλαγή σκυτάλης έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2000) και πρόεδρος του ΔΗΚΟ εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος διατήρησε το αξίωμα μέχρι τον Οκτώβριο του 2006 οπότε και εξελέγη πρόεδρος του κόμματος ο Μάριος Καρογιάν.[1]

Τον Ιούνιο του 2003 ανακοινώθηκε ότι το κόμμα απομακρύνεται από τον παραδοσιακό του χώρο, της Κεντροδεξιάς και υιοθέτησε πιο κεντρώες θέσεις.

Το ΔΗ.ΚΟ. έχει αναπτύξει μια αυστηρή και σκληρή στάση απέναντι στο Κυπριακό πρόβλημα και αντιτάχθηκε σθεναρά στο Σχέδιο Ανάν. Το κόμμα, επίσης, υποστηρίζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Κύπρου καθώς και την ανεξάρτητη και αδέσμευτη εξωτερική πολιτική.

Ο νυν Πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος, γιος του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου.

Συμμετοχή σε εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνάντηση Υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, με Πρόεδρο ΔΗΚΟ, Ν. Παπαδόπουλο (ΥΠΕΞ, 12.01.16) (23706952923).jpg

Στις βουλευτικές εκλογές του 1976 το ΔΗΚΟ, ως «Δημοκρατική Παράταξη», μαζί με την ΕΔΕΚ και το ΑΚΕΛ, συγκέντρωσε ποσοστό 71,2% και 21 στις 35 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Στις εκλογές του 1981 το κόμμα πήρε 19,5% και 8 έδρες.

Στις προεδρικές εκλογές του 1983, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Σπύρος Κυπριανού κατέβηκε υποψήφιος για την προεδρία, και με την υποστήριξη της υποψηφιότητάς του από το ΑΚΕΛ, εξελέγη Πρόεδρος από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 56,5%.

Στις βουλευτικές του 1985, το ΔΗΚΟ ήρθε δεύτερο, μετά το Δημοκρατικό Συναγερμό και πριν το ΑΚΕΛ. Συγκεκριμένα έλαβε 88.322 ψήφους, 27, 65% και 16 στις 56 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Στις προεδρικές του 1988 ο Σπύρος Κυπριανού ήταν ξανά υποψήφιος. Ωστόσο, η υποψηφιότητά του ήρθε τρίτη με ποσοστό 27,33%.

Στις εκλογές του 1991 υπήρξε μείωση στα ποσοστά του κόμματος. Ειδικότερα συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 19,55% και εξέλεξε 11 βουλευτές.

Στις βουλευτικές του 1996 το ΔΗΚΟ έχασε ακόμα περισσότερες ψήφος. Συνολικά συγκέντρωσε 60.726 ψήφους, 16,43% και 10 έδρες.

Στις προεδρικές εκλογές του 1998 το ΔΗΚΟ στήριξε την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Γιώργου Ιακώβου, μαζί με το ΑΚΕΛ. Όμως η υποψηφιότητα, παρά την πρώτη θέση που έλαβε στον πρώτο γύρο, δεν κατάφερε να διατηρήσει την υπεροχή της και στον δεύτερο γύρο, απέναντι στον υποψήφιο του ΔΗΣΥ, Γλαύκο Κληρίδη.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 το κόμμα πήρε 14,84% και 9 έδρες.

Στις προεδρικές του 2003, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Τάσσος Παπαδόπουλος κατέβηκε υποψήφιος απέναντι στον Γλαύκο Κληρίδη του ΔΗΣΥ. Ο Παπαδόπουλος σε αντίθεση με τον Κληρίδη, υποσχέθηκε σκληρότερη στάση στο Κυπριακό πρόβλημα. Την υποψηφιότητά του υποστήριξε και το ΑΚΕΛ. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος αναδείχθηκε νικητής από τον πρώτο γύρο των εκλογών, με ποσοστό 51,51%.

Στο δημοψήφισμα του 2004 το ΔΗΚΟ ακολουθώντας την επιλογή του Προέδρου Παπαδόπουλου υποστήριξε το ‘’’ΟΧΙ’’’ στο Σχέδιο Ανάν.

Στις ευρωεκλογές του 2004 το κόμμα συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 17,09% και εξέλεξε ευρωβουλευτή.

Στις βουλευτικές του 2006 το ΔΗΚΟ σημείωσε αύξηση στα ποσοστά του. Συγκεκριμένα έλαβε 17,92% και εξέλεξε 11 βουλευτές, δυο περισσότερους από την προηγούμενη περίοδο.

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ξανά υποψήφιος. Την υποψηφιότητά του υποστήριξαν η ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ, το ΑΔΗΚ και το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Παρόλα αυτά, δεν κατάφερε να περάσει στο δεύτερο γύρο, αφού ήρθε τρίτος με ποσοστό 31,79%. Στο δεύτερο γύρο υποστήριξε τον Δημήτρη Χριστόφια.

Στις ευρωεκλογές του 2009 το κόμμα πήρε 12,28% και εξέλεξε μία ευρωβουλευτή.

Στις βουλευτικές του 2011 το ΔΗΚΟ συγκέντρωσε ποσοστό 15,79% και εξέλεξε 9 βουλευτές.

Στις προεδρικές εκλογές του 2013 το κόμμα υποστήριξε την υποψηφιότητα του ΔΗΣΥ και του Νίκου Αναστασιάδη. Η απόφαση αυτή δημιούργησε δυσφορία στα μέλη του ΔΗΚΟ, γεγονός που αργότερα οδήγησε στην απώλεια της ηγεσίας του Μάριου Καρογιάν από το Νικόλα Παπαδόπουλο. Αργότερα το ΔΗΚΟ αποχώρησε από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη.

Στις ευρωεκλογές του 2014 το ΔΗΚΟ πήρε 10,83% και εξέλεξε ευρωβουλευτή.

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση
1976 Σπύρος Κυπριανού 163.207
(Μαζί με ΕΔΕΚ και ΑΚΕΛ)
71,2%
(Μαζί με ΕΔΕΚ και ΑΚΕΛ)
21 / 35
1981 Σπύρος Κυπριανού 56.749 19,50%
8 / 35
1985 Σπύρος Κυπριανού 88.322 27,65%
16 / 56
1991 Σπύρος Κυπριανού 66.867 19,55%
11 / 56
1996 Σπύρος Κυπριανού 60.726 16,43%
10 / 56
2001 Τάσσος Παπαδόπουλος 60.977 14,84%
9 / 56
2006 Τάσσος Παπαδόπουλος 75.429 17,92%
11 / 56
2011 Μάριος Καρογιάν 63.763 15,76%
9 / 56
2016 Νικόλας Παπαδόπουλος 50.922 14,49%
9 / 56

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση Ομάδα
2004 Τάσσος Παπαδόπουλος 57.121 17,09%
1 / 6
Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
2009 Μάριος Καρογιάν 37.625 12,28%
1 / 6
Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
2014 Νικόλας Παπαδόπουλος 28.044 10,83%
1 / 6
Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών

Κοινοβουλευτική Ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]