Ιωάννης Β΄ Ορσίνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης Β΄ Ορσίνι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1300
Κεφαλονιά
Θάνατος 1335
Δεσποτάτο της Ηπείρου
Αιτία θανάτου Δηλητήριο
Υπηκοότητα Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Άννα Παλαιολογίνα
Τέκνα Thomais Orsini
Νικηφόρος Β΄ Ορσίνι
Γονείς Ιωάννης Α΄ Ορσίνι
Αδέλφια Νικόλαος Ορσίνι
Γκυ Ορσίνι
Μαργαρίτα Ορσίνι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Παλατινός Κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου

Ο Ιωάννης Β΄ Ορσίνι ήταν Κόμης Παλατινός Κεφαλληνίας και Ζακύνθου στα χρόνια 13231325 και Δεσπότης Ηπείρου ως Ιωάννης Κομνηνός Δούκας στα 1323 – 1335.

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Α΄ Ορσίνι, Κόμης Παλατινός Κεφαλληνίας και Ζακύνθου και μητέρα του η Μαρία Αγγελίνα, κόρη του Νικηφόρου Α' Κομνηνού Δούκα δεσπότη Ηπείρου. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1317, την κομητεία ανέλαβε ο αδελφός του Νικόλαος Ορσίνι. Ο Ιωάννης, αφού δολοφόνησε τον αδελφό του το 1323, κατέλαβε αμέσως τις κτήσεις του και τις συνένωσε με το κράτος του. Έδωσε όρκο υποτελείας στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' ασπαζόμενος το Ορθόδοξο δόγμα και αναγνωρίστηκε ως Δεσπότης Ηπείρου. Για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη εύνοια των Ηπειρωτών εξελλήνισε το όνομά του σε Ιωάννη Κομνηνό Δούκα και παντρεύτηκε την Ελληνίδα Άννα Αγγελίνα, κόρη του Ανδρονίκου (που ήταν εξάδελφος της μητέρας του και του αδελφού της Θωμά Α' δεσπότη της Ηπείρου). Κατά διαταγή του ο Κωνσταντίνος ο Ερμονικός μετέφρασε σε κοινή Ελληνική γλώσσα τον Όμηρο. Το 1325 ο Ιωάννης της Γραβίνας, δούκας του Δυρραχίου, κατέλαβε την κομητεία καταλύοντας την ηγεμονία των Παλατινών Κομήτων Ορσίνι στην Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο και ο Ιωάννης Β΄ κατέφυγε στις κτήσεις του στην Ήπειρο, όπου όμως το 1335 δηλητηριάστηκε από την σύζυγό του Άννα Αγγελίνα.[1][2]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τη σύζυγό του Άννα Αγγελίνα, κόρη του Ανδρονίκου (γιού του Δημητρίου (Μιχαήλ) Αγγέλου, αδελφού του παππού του Νικηφόρου Α') είχε δύο τέκνα:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μίλλερ, μετάφρ. Λάμπρου, 1909-10, Tόμος A', βλ. πηγές σελ. 391
  2. Miller, W. (1908), βλ. πηγές, σελ. 273

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενος
Νικόλαος Ορσίνι
Παλατινός Κόμης Κεφαλληνίας
13231325
Επόμενος
Ιωάννης της Γραβίνας