Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας
Michael II Komnenos Doukas.jpg
Γέννηση 1205
Θάνατος 1271
Δεσποτάτο της Ηπείρου
Τέκνα Ελένη Αγγελίνα της Ηπείρου, Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας, Άννα Κομνηνή Δούκαινα, Ιωάννης Α΄ Δούκας, John Doukas και Δημήτριος (Μιχαήλ) Κομνηνός Δούκας
Γονείς Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας

O Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας Άγγελος, ήταν Δεσπότης της Ηπείρου από το 1230 ως τον θάνατό του το 1266 η 1268. Κατά το διάστημα αυτό το Δεσποτάτο βρίσκονταν ανάμεσα στους Λατίνους τυχοδιώκτες αριστοκράτες και το ανερχόμενο τότε Βυζάντιο που επανέρχονταν δυναμικά μετά την Άλωση του 1204.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μιχαήλ ήταν νόθος γιος του Μιχαήλ Α΄ Κομνηνού Δούκα της Ηπείρου, εξορίστηκε μετά τον θάνατό του το 1215. Μετά την ήττα και την αιχμαλωσία του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα από τον Βούλγαρο Ιωάννη Β΄ Ασέν στην μάχη της Κλοκοτνίτσας επέστρεψε στην Ήπειρο και στέφθηκε Δεσπότης. Δεν είναι ξεκάθαρο από τις πηγές αν ήταν υποτελής στον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα ή στον Ιωάννη Β΄ Ασέν. Ο Μιχαήλ με το γάμο του με την Θεοδώρα Πετραλίφαινα απέκτησε την υποστήριξη των τοπικών αρχόντων και στενές σχέσεις με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Το 1241 ο Μιχαήλ έγινε κύριος και της Θεσσαλίας, αφού διαδέχτηκε τον θείο του Μανουήλ Δούκα, εκεί τοπικό ηγεμόνα. Το 1248 τον επισκέφτηκε ο Πατριάρχης Νικαίας Γερμανός Β΄.

Οι σχέσεις του Μιχαήλ Β΄ με την Νίκαια εξασφάλισαν την ουδετερότητά του κατά την κατάληψή της Θεσσαλονίκης από τον Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη το 1246. Παρόλα αυτά, αναγκάσθηκε να παραδώσει το Δυρράχιο και τα Σέρβια στην Νίκαια το 1256. Η αλαζονεία του Αυτοκράτορα της Νίκαιας τον εξαγρίωσε και συμμάχησε τελικά με τον βασιλιά της Σικελίας Μανφρέδο Χοενστάουφεν, ο οποίος κατέλαβε τελικά το Δυρράχιο. Επίσης συμμάχησε και με τον Φράγκο πρίγκηπα της Αχαΐας Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο.

Οι τρεις αυτοί σύμμαχοι (Ήπειρος, Σικελία, Αχαΐα), εκστράτευσαν εναντίον της Νίκαιας και το 1259 συγκρούστηκαν στην πεδιάδα της Πελαγονίας. Κατά την διάρκεια της μάχης ο συνασπισμός των τριών κρατών διασπάστηκε καθώς ο νόθος γιος του Μιχαήλ, Ιωάννης Δούκας, που βρίσκονταν στο πεδίο της μάχης, αυτομόλησε στον εχθρό. Ο Μιχαήλ με τους Ηπειρώτες αποχώρησε, αφήνοντας τους Λατίνους συμμάχους του να υποστούν βαριά ήττα.

Μετά την ήττα ο Μιχαήλ Β΄ βρήκε καταφύγιο στα νησιά του Ιονίου και η Ήπειρος καταλήφθηκε προσωρινά από τους στρατηγούς του Μιχαήλ Παλαιολόγου. Όμως αντιμετώπισε τέτοια αντίσταση στην γη της Ηπείρου που τα στρατεύματά του τελικά αποσύρθηκαν. Ο Μιχαήλ Β΄ επανήλθε στην Ήπειρο με την βοήθεια του Μανφρέδου Χοενστάουφεν. Το 1264 οι Βυζαντινοί πέτυχαν άλλη μια νίκη εναντίον του και έτσι αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την υποτέλειά του στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα πλέον (αφού το 1261 η Κωνσταντινούπολη είχε ανακτηθεί από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας) Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Όταν ο Μιχαήλ Β΄ πέθανε, τα εδάφη του Δεσποτάτου μοιράστηκαν μεταξύ του γιου του Νικηφόρου Α΄ Κομνηνού Δούκα (Ήπειρος) και του Ιωάννη Α΄ Δούκα (Θεσσαλία).

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον γάμο του με την Θεοδώρα Πετραλίφαινα (Αγία Θεοδώρα της Άρτας), είχε πολλά παιδιά, ορισμένα ήταν:

Ο Μιχαήλ είχε δυο νόθους γιους, πιθανώς με την παλλακίδα του Γαγγρηνή:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ήπειρος: Ιστορικοί ελληνικοί χρόνοι. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1997. ISBN 960-213-371-6.
  • Ιστορία του ελληνικού έθνους. Εκδοτική Αθηνών 1980. Τόμος Θ'. ISBN 960-213-105-5.