Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ιερά Μητρόπολις Αίνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Ιερά Μητρόπολις Αίνου είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από τον πρώιμο Μεσαίωνα έως το 1922 με έδρα την Θρακική πόλη Αίνος (η Αίνος, σημερινή Enez της Τουρκίας). Ο τίτλος του Μητροπολίτη Αίνου, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Ροδόπης είναι κενός από το 2002[1].

Ο βυζαντινός ναός της Αγίας Σοφίας της Αίνου εξωτερικά.
Ο βυζαντινός ναός της Αγίας Σοφίας της Αίνου εσωτερικά.
H Οσία Σοφία εξ Αίνου Θράκης, αγία των βυζαντινών χρόνων. Τιμάται στις 4 Ιουνίου και ονομάστηκε μητέρα των ορφανών.

Η Μητρόπολη Αίνου συνορεύει με την Μητρόπολη Ηρακλείας βόρεια και ανατολικά, το Αιγαίο Πέλαγος στα νότια και την Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλως στα δυτικά[2]. Μια άλλη σημαντική πόλη εκτός από την Αίνο στο έδαφος της επισκοπής είναι τα Κύψελα (τουρκικά: İpsala)[3].

Από την Αίνο ήταν η Οσία Σοφία εξ Αίνου Θράκης, αγία των μεσοβυζαντινών χρόνων, που τιμάται στις 4 Ιουνίου και ονομάστηκε μητέρα των ορφανών.[4]

Υπογραφή του Μητροπολίτη Κυρίλλου (1831-1847), μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Κυρίλλου Ζ΄, σε έγγραφο της Δημογεροντίας της Αίνου (1831)

Η Αίνος, αιολική αποικία του 7ου αιώνα π.Χ., ήταν αρχικά έδρα επισκοπής που υπαγόταν στην Μητρόπολη Τραϊανουπόλεως. Μεταξύ 527 και 565 προήχθη σε αρχιεπισκοπή και πριν το 1032 σε Μητρόπολη.

Το 1189 η Αίνος κατελήφθη από σταυροφόρους της Τρίτης Σταυροφορίας υπό τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ δούκα της Σουαβίας, με τους κατοίκους να διαφεύγουν από την θάλασσα. Το 1204 υπήχθη στην Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως και περιήλθε στην καθολική επισκοπή Τραϊανουπόλεως. Αργότερα ανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς. Το 1384 η πόλη περιήλθε στην Δημοκρατία της Γένοβας και το 1456 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Το 1469 κατελήφθη για λίγο από τους Ενετούς. Το 1885, η νεοσυσταθείσα πόλη της Αλεξανδρούπολης με την περιοχή της αποσπάστηκε από την Μητρόπολη Μαρωνείας και υπήχθη στην Αίνου, που σύντομα έγινε έδρα της επισκοπής[3]. Έτσι, το 1877, μετονομάστηκε σε Αίνου και Τραϊανουπόλεως.

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης[3].

Επισκοπικός κατάλογος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ Γεωργιάδης (1907-1923)
ΌνομαΈτηΣημειώσεις
Ολύμπιοςπριν το 325 – μετά το 365
Μακάριος~ 451
Παύλος~ 553
Γεώργιος~ 692
Ιωάννης Α΄8ος – 9ος αιώνας
Αδριανός8ος – 9ος αιώνας
Ιωάννης Β΄~ 879
Ιωάννης Γ΄~ 1030 – 1038[5]
Μιχαήλ~ 1084[5]
Παρθένιος~ 1096[5]
Ιωάννης Δ΄~ 1166[5]
Γεώργιος~ 1250[6]
Βασίλειος~ 1260[6] ~ 1261[7]
Μιχαήλ~ 1285[7] ~ 1292[6]
Αρσένιος~ 1315προεδρικώς[α][9]
Θεοδόσιος~ 1329προεδρικώς[9]
Δανιήλ~ 1340 – πριν τον Ιούλιο 1361[9]
ΙάκωβοςΙούλιος 1361 – πριν τον Μάρτιο 1363[9]
Ευσέβιος1363 – 1367[9]
ΔιονύσιοςΜάιος 1369[10][6] ;
Μάρκος~ 1381[11]/2[6]
Αθανάσιος~ 1393[6]
Ιωάννης Ε΄~ 1424[12]
Αθανάσιος~ 1425[6]
Δωρόθεος~ 1467[13] ~ 1476[6]
Νήφων~ 1484[6]
Δανιήλ15ος αιώνας[14]
Ισίδωρος~ 1567[14]
Ματθαίος~ 1575[15] ~ 1583[14]
Μελέτιος~ 1580;[14]
Παχώμιος~ 1590[13] ~ 1601[14]
Παρθένιος28 Φεβρουαρίου 1601[13] – 1602[14]
Μελέτιος28 Mαρτίου 1602[13] – 1611[14]Μέγας Πρωτοσύγκελος του Πατριαρχείου[16]
Δανιήλ~ 1613[14] – 1622[17]
Γρηγόριος~ 1622[14]
Παρθένιοςπριν τον Φεβρουάριο 1622[18] – 1624[14]
Ιγνάτιος~ 1624[14]
Αντώνιος~ 1626[14]
Παρθένιος~ 1630[14] – 1 Μαρτίου 1652[17]παραιτήθηκε[19]
ΝικηφόροςΜάρτιος 1652[20][21] – 1658παραιτήθηκε[13][22]
Μακάριος2 Nοεμβρίου 1658[13][22]
Γεδεώνπριν το 1672[14] – μετά το 1704[23]
Iερεμίαςαρχές 18ου αιώνα[13][14]
Ιωακείμ~ 1708[14]
Νεόφυτος; – 1713[14]
Δανιήλ~ 1716[14]
Iερεμίας ο Βυζάντιος~ 1721[14] – μετά το 1724[24]
Ιωακείμ~ 1727[14]
Μεθόδιος~ 1725 ~ 1748[14]
Ματθαίος~ 1740[25]
ΤιμόθεοςΙανουάριος 1760 – Ιούλιος 1772 †από Ελασσώνος[26]
Φιλάρετος~ 1774[25]
ΔιονύσιοςΙούλιος 1772 – 1807 †
Ματθαίος (Μεγάλος)Φεβρουάριος 1807 – Ιούνιος 1821κατόπιν Θεσσαλονίκης
ΓρηγόριοςΙούνιος 1821 – Μάιος 1831επαύθη, αργότερα Δρύστρας
ΚύριλλοςΜάιος 1831 – Μάρτιος 1847κατόπιν Αμασείας, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Σωφρόνιος7 Μαρτίου 1847 – 24 Αυγούστου 1850από Αγχιάλου
Ιγνάτιος25 Αυγούστου 1850 – 8 Φεβρουαρίου 1851κατόπιν Κασσανδρείας
ΣωφρόνιοςΦεβρουάριος 1851 – 1855 †από Κρήτης
Γαβριήλ11 Ιουλίου 1855 – 17 Ιουλίου 1867 †από Δημητριάδος
Μελέτιος24 Αυγούστου 1867 – 20 Μαρτίου 1872από πρώην Λοφτσού, παραιτήθηκε
Μελέτιος (Καβάσιλας)3 Απριλίου 1872 – 12 Μαρτίου 1873από Νεοκαισαρείας, κατόπιν Κίτρους
Δωρόθεος12 Μαρτίου 1873 – 2 Σεπτεμβρίου 1877 †από Κίτρους
Άνθιμος (Τσάτσος)11 Οκτωβρίου 1877 – 15 Οκτωβρίου 1888από Παραμυθίας[3], μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης
Λουκάς (Πετρίδης)15 Οκτωβρίου 1888 – 22 Μαΐου 1899από Σερρών, κατόπιν Δρυϊνουπόλεως
Γερμανός (Θεοτοκάς)22 Μαΐου 1899 – 8 Αυγούστου 1903κατόπιν Λέρου
Λεόντιος (Ελευθεριάδης)8 Αυγούστου 1903 – 27 Ιανουαρίου 1907από Κασσανδρείας, επαύθη
Ιωακείμ (Γεωργιάδης)27 Ιανουαρίου 1907 – 20 Δεκεμβρίου 1923από Χριστουπόλεως, κατόπιν Χαλκηδόνος
Γερμανός (Γαροφαλίδης)3 Σεπτεμβρίου 1936 – 22 Ιανουαρίου 1962 †από Αβύδου
Απόστολος (Παπαϊωάννου)13 Φεβρουαρίου 1975 – 28 Νοεμβρίου 1977 †από Καρπάθου
Μάξιμος (Αγιωργούσης)24 Νοεμβρίου 1997 – 20 Δεκεμβρίου 2002από Πιττσβούργου, κατόπιν πάλι Πιττσβούργου[1]
  1. Συνυπογράφει συνοδική απόφαση επί Πατριάρχου Ιωάννου ΙΓ'[8]
  1. 1 2 Kiminas 2009, σελ. 55.
  2. Kiminas 2009, σελ. 53.
  3. 1 2 3 4 Kiminas 2009, σελ. 54.
  4. Ἡ ὁσία Σοφία τῆς Αἴνου
  5. 1 2 3 4 Σταμούλης 1940, σελ. 79.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Σταμούλης 1940, σελ. 80.
  7. 1 2 Preiser-Kapeller 2008, σελ. 13.
  8. Καλέκα, Μανουήλ (1865). Τα ευρισκόμενα πάντα. Παρίσι: Jacques-Paul Migne. σελ. 1090.
  9. 1 2 3 4 5 Preiser-Kapeller 2008, σελ. 14.
  10. Preiser-Kapeller 2008, σελ. 15.
  11. von Miklosich, Franz Ritter· Müller, Joseph (2012). Acta et Diplomata Graeca Medii Aevi Sacra et Profana. Volume 2 Acta Patriarchatus Constantinopolitani MCCCXV-MCCCCII Tomus Posterior. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 39. ISBN 9781108044516.
  12. Mamaloukos & Perrakis 2011, σελ. 509.
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Kονόρτας, Παρασκευάς. «Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός - Αίνου Μητρόπολη (νεοελληνική εποχή)». Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
  14. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Σταμούλης 1940, σελ. 81.
  15. Περιγραφή ιερά του αγίου και θεοβαδίστου Όρους Σινά. Βενετία: Παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων. 1817. σελ. 160.
  16. Μητροπολίτης από Μ.Πρωτοσυγκέλλων, Αθηναγόρας (1932). «Ο θεσμός των συγκέλλων εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω». Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών: 250. https://ir.lib.uth.gr/xmlui/bitstream/handle/11615/19053/article.pdf?sequence=1&isAllowed=y. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2022.
  17. 1 2 Τζιβάρα, Παναγιώτα (2017). «Θρήισσα λογιοσύνη:όψεις από τη Μητρόπολη Αίνου τον 17ο αι.». Τιμητικό Αφιέρωμα στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β΄: 111. https://www.academia.edu/45522667/%CE%98%CF%81%CE%AE%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1_%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7_%CE%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%B7_%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7_%CE%91%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%BF%CE%BD_17%CE%BF_%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1_Tracian_Scholarship_Aspects_of_the_metropolis_of_Aenos_in_17th_century. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
  18. Παπαδόπουλος-Κεραμεύς, Αθανάσιος (1963). Ιεροσολυμιτική Βιβλιοθήκη, ήτοι κατάλογος των εν ταις βιβλιοθήκαις του αγιωτάτου αποστολικού τε και καθολικού ορθοδόξου πατριαρχικού θρόνου των Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης αποκειμένων ελληνικών κωδίκων, τόμος τέταρτος (1899) (PDF). Βρυξέλλες: Culture et Civilisation. σελ. 11. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2023.
  19. Αποστολόπουλος 1987, σελ. 313.
  20. Αποστολόπουλος 1987, σελ. 314.
  21. Mamaloukos & Perrakis 2011, σελ. 517.
  22. 1 2 Αποστολόπουλος 1987, σελ. 327.
  23. Σαμοθράκης, Αχ. Θ. (1944). «Η Αίνος και αι εκκλησίαι της». Θρακικά 19: 18. https://www.he.duth.gr/erg_laog/thrakika/Thrakika19.pdf. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
  24. Σαμοθράκης, Αχ. Θ. (1944). «Η Αίνος και αι εκκλησίαι της». Θρακικά 19: 18. https://www.he.duth.gr/erg_laog/thrakika/Thrakika19.pdf. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
  25. 1 2 Σταμούλης 1940, σελ. 82.
  26. «Ο Αρχιερατικός Κατάλογος των Επισκόπων». Ιερά Μητρόπολη Ελασσώνος. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.