Εκτόρ Μπερλιόζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εκτόρ Μπερλιόζ
Berlioz Petit BNF Gallica-crop.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hector Berlioz (Γαλλικά)
Γέννηση11  Δεκεμβρίου 1803[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Λα Κοτ-Σαιντ-Αντρέ
Θάνατος8  Μαρτίου 1869[1][2][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Παρίσι[13]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο της Μονμάρτρης
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΣπουδέςΩδείο των Παρισίων
Ιδιότητασυνθέτης, δημοσιογράφος, μαέστρος, συγγραφέας, αυτοβιογράφος, μουσικός κριτικός, λιμπρετίστας, βιρτουόζος, βιβλιοθηκονόμος και δημιουργός γραπτών έργων
ΣύζυγοςHarriet Smithson
ΓονείςΛουί Μπερλιόζ
Κίνημαρομαντισμός
Όργανακιθάρα
Είδος τέχνηςόπερα, Συμφωνία, κλασική μουσική και Ρομαντική μουσική
Καλλιτεχνικά ρεύματαρομαντισμός
Σημαντικά έργαRequiem, Grande symphonie funèbre et triomphale και Symphonie Fantastique
ΒραβεύσειςΒραβείο της Ρώμης, Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (12  Αυγούστου 1864) και Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (10  Μαΐου 1839)
Υπογραφή
Hector Berlioz Signature.svg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Εκτόρ Μπερλιόζ (Hector Berlioz, 11 Δεκεμβρίου 1803 - 8 Μαρτίου 1869) ήταν Γάλλος συνθέτης.

Άρχισε να σπουδάζει ιατρική, αλλά γρήγορα ακολούθησε τη φυσική του κλίση προς τη μουσική. Το ταλέντο του όμως μόνο τελευταία εκτιμήθηκε και ο Μπερλιόζ μπήκε στη χορεία των μεγάλων μουσουργών. Ο Μπερλιόζ εκφράζει με το έργο του τα προσωπικά του αισθήματα, τον ενθουσιασμό της φλογερής του ιδιοσυγκρασίας και τις ρομαντικές του εξάρσεις. Θεωρείται ο δημιουργός της προγραμματικής μουσικής και το νεανικό του έργο Φανταστική Συμφωνία (1830) σημείωσε σταθμό στην ιστορία της μετα-μπετοβενικής συμφωνικής μουσικής. Το 1830 του απονεμήθηκε στην Ιταλία το μεγάλο Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome), αλλά η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή στη Γαλλία και στη Ρωσία. Άλλα έργα του: Μπενβενούτο Τσελίνι (μελόδραμα), Τρώες, Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Καταδίκη του Φάουστ (δραματικές συμφωνίες), Η Παιδική Ηλικία του Χριστού (ορατόριο). Σ'ένα τελευταίο θριαμβευτικό ταξίδι στη Ρωσία παρουσίασε την όπερα Βεατρίκη και Βενέδικτος, της οποίας η υπόθεση είναι παρμένη από το έργο του Σαίξπηρ Πολύς Θόρυβος για το Τίποτα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb138914125. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Louis Hector Berlioz». (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού. LH/192/74.
  4. 4,0 4,1 «Hector Berlioz». Comité des travaux historiques et scientifiques. 113679.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) SNAC. w6959fm6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 485477. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa557065/hector-berlioz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  8. 8,0 8,1 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) hector-berlioz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 (Αγγλικά) Find A Grave. 89. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 207182. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 filmportal.de. bbec3c14edcc4a389c32855ec6413610. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. 12,0 12,1 (Αγγλικά) Discogs. 108565. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • G. M. Tracy,«Έκτωρ Μπερλιόζ», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.16 (Οκτώβριος 1969), σελ.132-140