Τζον Μάρτιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζον Μάρτιν
John Martin by Henry Warren.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση19  Ιουλίου 1789[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14]
Χέιντον Μπριτζ[15][7][16][17][10][12][13]
Θάνατος17  Φεβρουαρίου 1854[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14]
Ντάγκλας[15][7][18][16][17][8][13]
Αιτία θανάτουcerebrovascular disease
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (έως 1801)
Ηνωμένο Βασίλειο[19][15][7][16][20][8][9][21][22][23][10][11][24][25][13][14][26]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[27][19][9][22][11][12][13]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος[6][15][7][18][17][9][28][10][29]
χαράκτης[6][18][11][13][9]
εικονογράφος[6][10]
καλλιτέχνης[15][18][17]
γραφίστας[15][17]
οξυγράφος[15][17]
χαράκτης[18]
ακουαρελίστας[18]
τοπιογράφος[18][11][13]
history painter[18][11][13]
συγγραφέας[17]
αρχιτέκτονας[9]
Αξιοσημείωτο έργοBelshazzar's Feast
Manfred on the Jungfrau
The end of the world
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζον Μάρτιν (αγγλικά: John Martin, 19 Ιουλίου 1789 – 17 Φεβρουαρίου 1854)[30] ήταν Άγγλος ζωγράφος και χαράκτης της ρομαντικής σχολής. Το κύριο χαρακτηριστικό των έργων του είναι οι επικές και επιβλητικές αναπαραστάσεις τοπίων και καταστροφικών γεγονότων με θέματα από την Βίβλο και την μυθολογία όπου οι ανθρώπινες φιγούρες εμφανίζονται μικροσκοπικές σε σχέση με το κύριο θέμα του έργου.[31][32][33]

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεαρή ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1789 σε μια μικρή εξοχική οικία,[34] στο χωριό Χέιντον Μπριτζ (Haydon Bridge) στο Νορθούμπερλαντ (Northumberland). Ήταν ο 4ος γιος του Φένουικ Μάρτιν, ο οποίος ήταν εκπαιδευτής ξιφομαχίας. Μεγαλώνοντας, ο Τζον στάλθηκε από τον πατέρα του στο Νιούκασλ για να εκπαιδευτεί υπό την εποπτεία ενός κατασκευαστή αμαξών. Εκεί ήρθε σε γνωριμία με την εραλδική ζωγραφική, ωστόσο κάποια στιγμή δημιουργήθηκε κάποια διένεξη σχετικά με τον μισθό που έπαιρνε και αποχώρησε. Αργότερα τέθηκε υπό την εποπτεία του Ιταλού καλλιτέχνη Μπονιφάτσε Μούσο.[30]

Μαζί με τον δάσκαλο του, ο Μάρτιν μετακόμισε στο Λονδίνο το 1806, και παντρεύτηκε στην ηλικία των 19 ετών. Κέρδιζε τα προς το ζην παραδίδοντας μαθήματα ζωγραφικής και δημιουργώντας ελαιογραφίες, ενώ κατά τον ελεύθερο χρόνο του ασχολούνταν με την μελέτη της σχεδιαστικής προοπτικής και της αρχιτεκτονικής.[33]

Τα άλλα αδέρφια του ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, ο Ουίλιαμ ο οποίος ήταν και ο μεγαλύτερος σε ηλικία έγινε επενδυτής, ο Ρίτσαρντ έγινε βυρσοδέψης αρχικά και κατόπιν στρατιώτης, ενώ ο Τζόναθαν έγινε ιερέας.

Πρώτα καλλιτεχνικά στάδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μάρτιν έστειλε τον πρώτο του πίνακα στην Βασιλική Ακαδημία το 1810, αλλά το έργο του δεν έγινε δεκτό. Το 1811 τον έστειλε ξανά και αυτή την φορά το έργο του εκτέθηκε στη Μεγάλη Αίθουσα υπό τον τίτλο A Landscape Composition με τον αριθμό εκθέματος 46. Κατόπιν ο Μάρτιν δημιούργησε αρκετούς πίνακες μεγάλων διαστάσεων, ανάμεσα τους και μερικές τοπιογραφίες, αλλά κυρίως επιβλητικές παραστάσεις με θεματολογία κυρίως από την Παλαιά Διαθήκη. Τα τοπία του αποτελούνταν από τραχιά χαρακτηριστικά, όπως κατά την περιοχή του Νορθούμπερλαντ από όπου ο Μάρτιν κατάγονταν.

Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τα γραπτά του Τζον Μίλτον, και το 1816 απέκτησε ευρεία αναγνώριση με τον πίνακα Joshua Commanding the Sun to Stand Still upon Gibeon. Το 1818, κατάφερε να πουλήσει τον Fall of Babylon for £420 (περίπου 30.000 λίρες Αγγλίας το 2015), κάτι που του έφερε οικονομική άνεση και την ικανότητα να αγοράσει σπίτι στην εύπορη συνοικία Μαιρυλεμπόν του Λονδίνου, όπου διέμεναν πολλοί καλλιτέχνες, συγγραφείς, επιστήμονες και πολιτικοί.

Μετέπειτα σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1821 γνώρισε ιδιαίτερη καταξίωση με τον πίνακα Belshazzar’s Feast / Το συμπόσιο του Βαλτάζαρ, και κέρδισε ως βραβείο £200 από το Βρετανικό Ινστιτούτο.

Κατά τα επόμενα χρόνια δημιούργησε πλήθος πινάκων με θέματα από την Βίβλο, αλλά και γενικά φανταστικά θέματα καθώς και τοπία. Ασχολήθηκε επίσης με την δημιουργία σχεδιαγραμμάτων για την βελτίωση της πόλης του Λονδίνου, και εξέδωσε αρκετές μελέτες που ως θέμα είχαν την παροχή νερού, αποχέτευση, ναυτιλιακά ζητήματα, και σιδηροδρόμους.[35]

Χαμένος παράδεισος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο 1832–1833 ο Μάρτιν έλαβε το ποσό των 2000 λιρών για την εικονογράφηση του έργου Χαμένος παράδεισος του Τζον Μίλτον.

Τελευταία χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής του ο Μίλτον δημιούργησε 4 από τα διασημότερα έργα του, The Great Day of His Wrath / Η μεγάλη μέρα της οργής Του (1851), Plains of Heaven / Οι πεδιάδες του παραδείσου (1851), Sodom and Gomorrah / Σόδομα και Γόμορα (1852), και το The Last Judgment / Η τελική κρίση (1853).

Προσβλήθηκε από εγκεφαλικό επεισόδιο καθώς ζωγράφιζε, και πέθανε στην ηλικία των 65 ετών στην νήσο του Μαν στις 17 Φεβρουαρίου 1854.

Σημαντικότερα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Έργο Διαστάσεις (εκ.) Πρωτότυπος τίτλος Απόδοση
1819 The fall of Babylon; Cyrus the Great defeating the Chaldean Wellcome V0034440.jpg 154,9 x 243,8 The fall of Babylon; Cyrus the Great defeating the Chaldean Η πτώση της Βαβυλώνας, Ο Κύρος ο Μέγας καθώς νικάει τους Χαλδαίους
1820 Ruins of an Ancient City by John Martin, 1810s.JPG 118,5 x 142 Ruins of an ancient city Ερείπια αρχαίας πόλης
1821 John Martin - Belshazzar's Feast - Google Art Project.jpg 90,2 x 130,2 Belshazzar’s Feast Το συμπόσιο του Βαλτάζαρ

(επίσης γνωστό και ως Δείπνο του Βαλτάσαρ κατά το έργο του Ρέμπραντ)

1821 Destruction of Pompeii and Herculaneum.jpg 81,3 x 116,1 Destruction of Pompeii and Herculaneum Η καταστροφή της Πομπηίας και του Ηράκλειου
1837 Coronation of Queen Victoria - John Martin.jpg 238,1 x 185,4 Coronation of Queen Victoria Η στέψη της βασίλισσας Βικτώριας
1849 Martin, John - The Last Man - 1849.jpg 137,8 x 214 The Last Man Ο τελευταίος άνθρωπος
1851 John Martin - The Great Day of His Wrath - Google Art Project.jpg 197 x 303 The Great Day of His Wrath Η μεγάλη μέρα της οργής Του

(επίσης γνωστό και ως το End of the World/Τέλος του κόσμου)

1851 John Martin - The Plains of Heaven - Google Art Project.jpg 198,8 x 360,7 The Plains of Heaven Οι πεδιάδες του παραδείσου
1852 John Martin - Sodom and Gomorrah.jpg 136,3 x 212,3 The Destruction of Sodom and Gomorrah Η καταστροφή των Σοδόμων και της Γόμορρας
1853 John Martin - The Last Judgement - Google Art Project.jpg 196,8 x 325,8 The Last Judgement Η τελική κρίση

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμαChisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Martin, John» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 17 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 794 

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb124991233. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 «John Martin». RKDartists. 52936.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00117798. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w6183hc5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 118729. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 (Αγγλικά) Library of Congress Authorities. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. id.loc.gov/authorities/names/n50040933.html. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 RKDartists. rkd.nl/nl/explore/artists/52936. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. oxfordindex.oup.com/view/10.1093/benz/9780199773787.article.B00117798. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 (Αγγλικά) SNAC. snaccooperative.org/ark:/99166/w6183hc5. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 Peter Nicholls, John Clute, David Langford: «The Encyclopedia of Science Fiction». (Αγγλικά) The Encyclopedia of Science Fiction. Granada plc, Orbit Books. 1979. martin_john. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019. ISBN-13 978-0-246-11020-6. ISBN-10 0-246-11020-1.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Bibliographic Agency for Higher Education. 034211373. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. www.isfdb.org/cgi-bin/ea.cgi?118729. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 13,6 13,7 13,8 13,9 (Γαλλικά) BnF authorities. catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb124991233. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 MusicBrainz artist ID. musicbrainz.org/artist/1042f351-543d-4e10-bc50-b2cf0a4cefcd. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 15,5 15,6 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D11878224X. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  16. 16,0 16,1 16,2 americanart.si.edu/collections/search/artist/?id=6474. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 17,5 17,6 data.cerl.org/thesaurus/cnp00588626. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 18,6 18,7 (Αγγλικά) Union List of Artist Names. www.getty.edu/vow/ULANFullDisplay?find=&role=&nation=&subjectid=500023063. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  19. 19,0 19,1 (Αγγλικά, πολλαπλές γλώσσες, Γαλλικά) Virtual International Authority File. viaf.org/viaf/92133015/. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  20. www.nga.gov/collection/artist-info.4829.html. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  21. artuk.org/discover/artists/martin-john-17891854. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  22. 22,0 22,1 CONOR. plus.cobiss.si/opac7/conor/16881507. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  23. art.nelson-atkins.org/people/5511. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  24. Artnet. www.artnet.com/artists/john-martin-2/. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  25. (Δανικά, Αγγλικά) Kunstindeks Danmark. www.kulturarv.dk/kid/VisKunstner.do?kunstnerId=34401. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  26. www.ngv.vic.gov.au/explore/collection/artist/3969/. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  27. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb124991233. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  28. discovery.nationalarchives.gov.uk/details/c/F73213. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  29. (Αγγλικά) Discogs. www.discogs.com/artist/2239135. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2019.
  30. 30,0 30,1  «Martin, John» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 17 (11η έκδοση) 1911, σελ. 794 
  31. Feaver, William (2011-09-08). «John Martin: painting the apocalypse» (στα αγγλικά). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/artanddesign/2011/sep/08/john-martin-painting-the-apocalypse. Ανακτήθηκε στις 2016-10-14. 
  32. «John Martin». Tate. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2016. 
  33. 33,0 33,1 «John Martin (1789–1854) | Art UK Art UK | Discover Artists John Martin (1789–1854)». artuk.org. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2016.  horizontal tab character in |title= at position 33 (βοήθεια)
  34. «End of the world visions Viewspaper 14–15». The Independent (London). 19 September 2011. http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/features/end-of-the-world-visions-2357141.html. 
  35. «John Martin: Taking the train to the New Jerusalem? | Tate». www.tate.org.uk. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2016. 

Σχετική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Adams, Max. The Prometheans: John Martin and the generation that stole the future . London, Quercus, 2010. ISBN 978-1-84916-173-2
  • Campbell, Michael J. "John Martin – Visionary Printmaker" (Campbell Fine Art / York City Art Gallery, 1992). The primary catalogue raisonne on the prints of John Martin. ISBN 0-9519387-0-3
  • Campbell, Michael J. & J. Dustin Wees "Darkness Visible. The Prints of John Martin" (Sterling & Francine Clark Art Institute, Williamstown, Massachusetts, 1896) ISBN 0-931102-20-0
  • Feaver, William. The Art of John Martin. Oxford University Press, 1975. ISBN 0-19-817334-2
  • Keisuki Otaki "John Martin" (Treville, Tokyo, 1995) ISBN 4-8457-1025-0
  • Morden, Barbara C. John Martin: Apocalypse Now!Northumbria Press, November 2010. ISBN 978-1-904794-99-8
  • Pendered, Mary L. "John Martin, Painter. His Life and Times" (Hurst & Blackett Ltd., 1923).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]