Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν
Girodet Autoportrait.JPG
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anne-Louis Girodet (Γαλλικά)
Γέννηση29  Ιανουαρίου 1767[1][2][3][4][5]
Μονταρζίς[6]
Θάνατος8  Δεκεμβρίου 1824[2][3][4]
Παρίσι[7]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Περ-Λασαίζ[8]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[9]
ΣπουδέςΒασιλική Ακαδημία ζωγραφικής και γλυπτικής του Παρισιού
Ιδιότηταζωγράφος και συγγραφέας[10]
Κίνημανεοκλασσικισμός και ρομαντισμός
Είδος τέχνηςέργο ιστορικής θεματολογίας
Καλλιτεχνικά ρεύματανεοκλασσικισμός και ρομαντισμός
Σημαντικά έργαd:Q17304998, Η Ταφή της Άταλα και Portrait of Hortense de Beauharnais, Queen of Holland
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής και Βραβείο της Ρώμης
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Αν–Λουί Ζιροντέ–Τριοζόν, επονομαζόμενος Ζιροντέ ντε Ρουσύ (γαλλ. Anne–Louis Girodet–Trioson, dit Girodet de Roucy) ήταν Γάλλος ζωγράφος (Μονταρζίς 1767 – Παρίσι 1824). Τριοζόν ήταν το επίθετο του θετού πατέρα του. Ήταν μαθητής του Ζακ–Λουί Νταβίντ, ενός από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του νεοκλασικισμού, το έργο του οποίου ενέπνευσε και επηρέασε την καλλιτεχνική του πορεία, αν και αργότερα απομακρύνθηκε από το δάσκαλό του.

Η ανάδειξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1789, ο Ζιροντέ – Τριοζόν κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) και παρέμεινε πέντε χρόνια στην Ιταλία. Το έργο του «Ο Ύπνος του Ενδυμίωνα» (1791, Λούβρο), που εκτέθηκε στο Σαλόν του Παρισιού το 1792, ενθουσίασε το διάσημο Γάλλο ζωγράφο Πιερ – Πωλ Πρυντόν, αλλά και τους κριτικούς της εποχής του. Ένα άλλο έργο της ίδιας περιόδου, που προσήλκυσε την προσοχή κοινού και κριτικής, ήταν «Η Δεσποινίς Lange, ως Δανάη» (1799). Ο δάσκαλός του Νταβίντ εκθείασε τον πίνακα του «Σκηνή του Κατακλυσμού» (1806, Λούβρο), αλλά αποδοκίμασε το έργο του «Οσιάν» (1802, Μαλμαιζόν).

Η τεχνοτροπία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τεχνοτροπία του Ζιροντέ–Τριοζόν προανήγγειλε το κίνημα του ρομαντισμού στη Γαλλία. Ο διασημότερος πίνακάς του «Ο ενταφιασμός της Άταλα» (1808, Λούβρο), εμπνευσμένος από ένα έργο του Σατωμπριάν, την προσωπογραφία του οποίου είχε φιλοτεχνήσει, αποτελεί τόσο από την άποψη του θέματος όσο και του τρόπου παρουσίασής του ένα από τα πρώτα δείγματα του γαλλικού ρομαντισμού. Στο Μουσείο των Βερσαλλιών βρίσκονται τα έργα του «Εξέγερση στο Κάιρο» (1810) και «Ο Ναπολέων δέχεται τα κλειδιά της πόλης της Βιέννης». Το 1815 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών. Στη συνέχεια, αφοσιώθηκε στην προσωπογραφία (π.χ. πορτρέτο του Σατωμπριάν, Μουσείο Σαιν-Μαλό) και τη λογοτεχνία.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χέρμπερντ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών». σελ. 89, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ Ε.Π.Ε., Αθήνα, 1986.
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Ζιροντέ – Τριοζόν, Αν Λουί», τόμος 26, σελ. 81, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.
  1. (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11958576f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Anne Louis Girodet-Trioson». RKDartists. 31961.
  4. 4,0 4,1 «Anne Louis Girodet de Roucy Trioson». (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00074991. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  5. (Αγγλικά, Μποκμάλ, σουηδικά, Φινλανδικά, Δανικά, Εσθονικά) KulturNav. 5f0f12ec-b981-42ca-98ed-4bd5c981c073. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  8. 8,0 8,1 Jules Moiroux: «Le cimetière du Père-Lachaise». (Γαλλικά) Le cimetière du Père-Lachaise. Παρίσι. 1908. σελ. 176.
  9. artist list of the National Museum of Sweden. 12  Φεβρουαρίου 2016.
  10. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.