Δούλι Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°08′49″N 25°03′56″E / 35.14694°N 25.06556°E / 35.14694; 25.06556

Δούλι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δούλι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΓόρτυνας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΗρακλείου
Υψόμετρο440
Πληθυσμός142 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΔούλη, Δούλιο

Το Δούλι είναι χωριό του δήμου Γόρτυνας της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου με πληθυσμό 142 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Από το 1920 ως το 1998 ήταν κοινότητα. Απέχει από το Ηράκλειο είναι 28,8 χλμ. Η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κύριες ασχολίες των κατοίκων. Ειδικότερα, παράγονται λάδι και κρασί. Υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στα βόρεια του χωριού. Στο χωριό βρίσκουμε τους ναούς του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Παντελεήμονα. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

Τ.κ. Δουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομώνυμη τοπική κοινότητα αριθμεί 210 κατοίκους. Οι οικισμοί που την απαρτίζουν είναι:

  • το Δούλι
  • η Γέννα, σε υψόμετρο 540 μ. , νοτιοανατολικά του οικισμού Κόλενα και
  • η Κόλενα, η παλαιότερη γραφή της ήταν Κόλαινα και βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μ. στις βόρειες υπώρειες του υψώματος Κεφάλα (υψόμετρο 807μ.).

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαιότερη μνεία στο Δούλι γίνεται το 1372 σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα. Ήταν φέουδο του Βενέριο. Το 1583 καταγράφεται ως Dugli[1]με 63 κατοίκους και η Κόλαινα (Collena) με 87 κατοίκους. Η Γέννα αναφέρεται μόνο στον κατάλογο του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (1630), με το όνομα[2]Giena και στην τουρκική απογραφή Yena (1671) με 11 χαράτσα. Και οι τρεις οικισμοί κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους το 1881 (170 στο Δούλι-αναφέρεται ως Δούλη στο δήμο Μεγάλης Βρύσης). Σε έγγραφο του 1302 αναφέρεται Gene[3].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καστροφύλακας, Κ 98
  2. Στέργιου Σπανάκη, Μνημεία V, σελ. 120
  3. R. Morozzo della Rocca, Fonti per la Storia ecc. P. 189