Αμπελούζος Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°3′48″N 24°56′6″E / 35.06333°N 24.93500°E / 35.06333; 24.93500

Αμπελούζος
Ο ναός του Ευαγγελισμού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αμπελούζος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΗρακλείου
ΔήμοςΓορτύνης
ΚοινότηταΑμπελούζου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΗρακλείου
Υψόμετρο200
Πληθυσμός320 (2011)

Ο Αμπελούζος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου. Βρίσκεται στις νότιες προσβάσεις του Ψηλορείτη, κοντά στη Γεωργική Σχολή της Μεσαράς. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 46,6 χλμ. Κύρια προϊόντα του είναι το ελαιόλαδο, η σταφίδα, τα σιτηρά και τα φρούτα. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Υπάρχουν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο.

Κοινότητα Αμπελούζου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αμπελούζου έχει 320 κατοίκους, συμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Ξημεράκη.

Κοινοτάρχες Αμπελούζου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αμπελούζου.

Πρόεδροι Κοινότητος Αμπελούζου
περίοδος όνομα
1978–1986 Ρογδάκης Νικόλαος
1986–1990 Λαζανάκης Μηνάς
1990–1994 Μαλλιαράκης Εμμανουήλ
1994–1998 Λαζανάκης Γεώργιος
2010–2019
2019– Ξημεράκης Στυλιανός

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας Γόρτυνας, όπου έχουν βρεθεί αγάλματα και λοιπά αρχαιολογικά αντικείμενα. Εδώ ανακαλύφθηκε το 1860 άγαλμα Μινωταύρου, το οποίο αγόρασε έπειτα από εντολή της αγγλικής πρεσβείας ο τότε πρόξενος της Αγγλίας Λυσ. Καλοκαιρινός και σήμερα [1] βρίσκεται στην Αγγλία.

Στην περιοχή του Αμπελούζου υπάρχει ένα λαβυρινθώδες λατομείο της αρχαίας Γόρτυνας. Μερικοί συγγραφείς πίστεψαν ότι είναι ο Λαβύρινθος, εντός του οποίου ήταν κλεισμένος ο Μινώταυρος. Είναι πράγματι λατομείο με δαιδαλώδεις υπόγειες σήραγγες. Οι πλάκες της περίφημης επιγραφής της Γόρτυνας, το οικοδομικό υλικό του ναού του Αγίου Τίτου και των άλλων οικοδομημάτων προέρχονται από το λατομείο αυτό. Πολλοί συγγραφείς που επισκέφθηκαν το λατομείο παλαιότερα, όπως ο Tournefort, o Cockerel, o Sieber, ο Spratt και άλλοι το περιγράφουν λεπτομερώς. Στα τοιχώματα των διαδρόμων υπάρχει τοιχοζωγραφική και χρονολογίες εκείνων που επισκέφτηκαν το λατομείο. Αναφέρονται χρονολογίες του 1495, 1560 κλπ[2].

Ο Αμπελούζος είχε 158 κατοίκους το 1583 και αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (K 103) με την ονομασία Ambelluso. Στην περιοχή του υπάρχουν πολύ παλαιοί ελαιώνες με πανύψηλα ελαιόδεντρα από την εποχή της Βενετοκρατίας και για το λόγο αυτό λέγονται φράγκικες ελιές.

Το 1920 με το Νόμο 2155 ιδρύθηκε η Γεωργική Σχολή Μεσαράς, στην αρχή της διακλάδωσης προς Αμπελούζο. Η σχολή βρίσκεται στα κτήματα του μετοχίου της Αγίας Παρασκευής, τα οποία παραχώρησε η Μοναστηριακή Επιτροπή Ηρακλείου. Τα κτήρια έγιναν με δαπάνες της ίδιας Επιτροπής και ο εξοπλισμός με δαπάνες του Δημοσίου. Η σχολή προσφέρει υπηρεσίες για τη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής της Μεσαράς.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Σπανάκη Στ.., Η οικογένεια των Καλοκαιρινών της Κρήτης, Κρητ. Χρον., ΙΔ΄, 286"
  2. Guarducci M., Οι αρχαιότεροι επισκέπται του Λαβυρίνθου της Γόρτυνος, Κρητικά Χρονικά, τομ 4 (1950),σελ.527-528 :«Όταν το 1416 επισκέφτηκε το χώρο ο φλωρεντινός Κριστόφορο Μπουοντελμόντι, τον εξερεύνησε προσεκτικά και τον περιέγραψε στο έργο του Descriptio Cretae• ανέφερε μάλιστα ότι βρήκε χαραγμένα τα ονόματα πολλών επισκεπτών που είχαν προηγηθεί. Τα παλαιότερα από τα ονόματα αυτά ανάγονταν στον 14ο αιώνα, όπως επιβεβαιώνεται από τον μεταγενέστερο περιηγητή Savary. Άρα οι επισκέψεις στο "Λαβύρινθο" άρχισαν ή τουλάχιστον πύκνωσαν από την εποχή που το κίνημα του ουμανισμού στη Δύση έστρεψε το ενδιαφέρον των ανθρωπιστών στα μνημεία και στις ιστορικές αναμνήσεις της αρχαιότητας. »

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδ. Νομαρχία Ηρακλείου.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Guarducci M., Οι αρχαιότεροι επισκέπται του Λαβυρίνθου της Γόρτυνος, Κρητικά Χρονικά, τομ 4 (1950),σελ.527-528

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]