Γιώργος Μοσχίδης
| Γιώργος Μοσχίδης | |
|---|---|
 Ο Γιώργος Μοσχίδης στην ταινία Αγάπησα μια... πολυθρόνα (1971) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Γιώργος Μοσχίδης (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 7 Ιουλίου 1931 Καβάλα |
| Θάνατος | 24 Δεκεμβρίου 2018 Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ελληνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ηθοποιός[1] |
Ο Γιώργος Μοσχίδης (Καβάλα, 7 Ιουλίου 1931 - Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 2018)[2] ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του ραδιόφωνου· ένας εκ των σημαντικότερων καλλιτεχνών του χώρου. Διακρίθηκε ως δάσκαλος υποκριτικής της ελληνικής θεατρικής σκηνής, ενώ συμμετείχε σε σήμερα καλτ κινηματογραφικές παραγωγές των δεκαετιών 1950, 1960 και 1970.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν γόνος αγροτικής οικογένειας της Μακεδονίας που ασχολούνταν με τα καπνά· ο πατέρας του, Αναστάσιος, εργαζόταν ως καπνεργάτης, ενώ η μητέρα του, Ελένη, το γένος Δημάδη, ήταν γόνος οικογένειας καπνεμπόρων. Είχε έναν αδελφό, τον ζωγράφο Παύλο Μοσχίδη (1927-2004). Ο Γιώργος Μοσχίδης συμμετείχε από νεαρή ηλικία σε μπουλούκια και, αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, αποφοίτησε από το τμήμα υποκριτικής του Ωδείου Θεσσαλονίκης.
Το 1951, σε περιοδεία του Ελληνικού Χοροδράματος στην Θεσσαλονίκη, υποδύθηκε τον αφηγητή στις «Έξι Λαϊκές Ζωγραφιές». Το 1952 πραγματοποίησε την πρώτη του επαγγελματική του πρεμιέρα, με τον θίασο της Μαίρης Αρώνη και της Βάσως Μανωλίδου. Έκτοτε, και για λίγα χρόνια, ερμήνευε δευτερεύοντες ρόλους σε περιοδεύοντες αθηναϊκούς θιάσους, όπως του Τζαβαλά Καρούσου, του Αδαμάντιου Λεμού και του Νίκου Χατζίσκου. Το 1956 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Τα χρόνια που ακολούθησαν και μέχρι το 2015, σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός σε πλήθος θιάσων του ελεύθερου και του εμπορικού θεάτρου, αλλά και της Δωδέκατης Αυλαίας, του Θεάτρου Τέχνης, του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου, του θεατρικού οργανισμού «Μορφές» και του Εθνικού Θεάτρου. Ερμήνευσε ρόλους τόσο του κλασικού όσο και του σύγχρονου θεατρικού ρεπερτορίου, διακρινόμενος στην αρχαία τραγωδία. Ο τελευταίος του ρόλος ήταν ο Γούλσυ στο έργο του Ρόμπερτ Μπολτ Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (2014-2015, Εθνικό Θέατρο). Σημαντική ήταν επίσης η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αλλά και η συνεισφορά του ως δασκάλου σε δραματικές σχολές. Επιπροσθέτως, τη περίοδο της Μεταπολίτευσης, ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση.[3]
Διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1976, ο Μοσχίδης τιμήθηκε στο 17ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με ειδική μνεία για την ερμηνεία του στην ταινία Happy Day του Παντελή Βούλγαρη.[4] To 2008 βραβεύθηκε για το σύνολο του έργου του με το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης».
Προσωπική ζωή και θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γιώργος Μοσχίδης νυμφεύθηκε δύο φορές, την πρώτη με την Θάλεια Κωνσταντινίδη, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Κορίνα, και την δεύτερη με την Άλεξ Βάμβαλη. Απεβίωσε στις 24 Δεκεμβρίου 2018, σε ηλικία 87 ετών.
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1958 | Διακοπές στην Αίγινα | |
| Ο Μιμίκος και η Μαίρη | αξιωματικός | |
| 1962 | Ο θρίαμβος | |
| 1964 | Ο τελευταίος πειρασμός | |
| 1965 | Τα δίχτυα της ντροπής | |
| Το πρόσωπο της ημέρας | Μπάμπης | |
| 1966 | Άνθρωπος για όλες τις δουλειές | γκρουμ |
| 1967 | Ο κόσμος τρελλάθηκε...[5] | Ιάκωβος |
| 1969 | Ένας άφραγκος Ωνάσης | Σταύρος Βαρβαράκης |
| Όχι | Βιτόριο Σαλβατόρε | |
| 1970 | Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ | λοχίας Φριτς |
| Κρίμα... το μπόι σου | ||
| Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά | Χάρης | |
| Στη μάχη της Κρήτης | υπάλληλος Τράπεζας της Ελλάδος | |
| 1971 | Αγάπησα μια... πολυθρόνα | Μίλτος Καρνέζης |
| Παπαφλέσσας | Ανδρέας Ζαΐμης | |
| Καταναλωτική κοινωνία | Μήτσος | |
| Μαντώ Μαυρογένους | Δρ. Αφεντάκης | |
| Ο τρελοπενηντάρης[6] | Παπασταύρου | |
| Ο φαφλατάς | Ελευθέριος Μπακλής | |
| Πίσω μου σ' έχω σατανά | ||
| 1972 | Αγάπη μου, παλιόγρια | |
| Αντάρτες των πόλεων | ||
| Τι 30... Τι 40... Τι 50... | Βίκτωρ Καλλινίκος | |
| 1973 | Οι προστάτες | |
| Ταγκό 2001 | πατήρ Ιωακείμ | |
| Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς | Στέλιος Γιαπαχάκης | |
| 1974 | Η δίκη των δικαστών | δικηγόρος Κλωνάρης |
| Ψυχή και σάρκα (Εσύ κι' εγώ) | αστυνόμος | |
| 1975 | Τα χρώματα της ίριδος | |
| 1977 | Happy Day | |
| 1978 | Η ηλικία της θάλασσας | |
| 1980 | Ελευθέριος Βενιζέλος: 1910-1927 | Εβραίος |
| 1981 | Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο | Αλέκος |
| 1982 | Ο κήπος με τα αγάλματα | |
| Ρόζα | ||
| Το ευτυχισμένο πρόσωπο της Λεωνόρας | ||
| 1983 | Η παρεξήγηση | αστυνομικός Κανάκης |
| Ρεβάνς | ||
| Υπόγεια διαδρομή | ||
| 1987 | Ο κλοιός | Καφετζόγλου |
| 1989 | Oh Babylon | |
| 1993 | Ζωή χαρισάμενη | |
| 1996 | Καβάφης | γιατρός |
| 2006 | Απόστολος και μόνος | Αρίων |
Θεατρικές παραστάσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Γερμανικά) Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας. 1062273931. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020.
- ↑ «Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Γιώργος Μοσχίδης σε ηλικία 87 ετών»
- ↑ «Πέθανε ο ηθοποιός Γιώργος Μοσχίδης»
- ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 595. ISBN 978-960-8460-41-6.
- ↑ «Ο κόσμος τρελάθηκε ...». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ «Ο τρελοπενηντάρης». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γιώργος Μοσχίδης στην IMDb (Αγγλικά)
