Άνθρωπος για όλες τις δουλειές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Άνθρωπος για όλες τις δουλειές
Antroposgiaolestisdoulies.jpg
Εξώφυλλο δίσκου DVD
Σκηνοθεσία Γιώργος Κωνσταντίνου
Παραγωγή Γιώργος Λαζαρίδης
Δημήτρης Σαρρής
Κώστας Ψαρράς
Σενάριο Γιώργος Λαζαρίδης
Ιστορία Γιώργος Κωνσταντίνου
Χρήστος Κυριάκος
Πρωταγωνιστές Γιώργος Κωνσταντίνου
Μπεάτα Ασημακοπούλου
Χλόη Λιάσκου
Γιώργος Μούτσιος
Γιάννης Μιχαλόπουλος
Μπέτυ Αρβανίτη
Αλέκος Τζανετάκος
Μουσική Γιώργος Θεοδοσιάδης
Φωτογραφία Λάκης Καλύβας
Μοντάζ Λευτέρης Σιασκάς
Χορογραφία Άρης Μαλιάγρος
Εταιρεία παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Πρώτη προβολή 1966
Κυκλοφορία 28 Νοεμβρίου 2003 (DVD)
Διάρκεια 95
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα ελληνική
δεδομέναπ  σ  ε )

Το Άνθρωπος για όλες τις δουλειές είναι τίτλος απρόμαυρης ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας, παραγωγής 1966, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κωνσταντίνου. Το σενάριο υπογράφουν οι Γιώργος Κωνσταντίνου και Χρήστος Κυριάκος ενώ η παραγωγή έγινε από την εταιρεία Αφοι Ρουσόπουλλοι.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γιώργος Πασπαράτος γιος του εφοπλιστή καπεταν-Μανώλη που οι σπουδές του στο εξωτερικό τον έχουν διαμορφώσει σε έναν αμείλικτο αριβίστα συγκρούεται κάθετα με τον πατέρα του ο οποίος προσπαθεί να του ενσταλλάξει μια πιο ανθρωπιστική φιλοσοφία με αποτέλεσμα να αποφασίσει πεισμώνοντας να εγκαταλείψει έξω φρενών την οικογενειακή επιχείρηση, μαζί και τη Λίζα που είναι ερωτευμένη μαζί του, για να αποδείξει στο πατέρα του ότι μπορεί να πετύχει στη ζωή με τις δικές του μεθόδους, ότι μπορεί να γίνει πλούσιος εκμεταλλευόμενος τις στεναχώριες και τη μοναξιά των πλουσίων. Πιάνει δουλειά ως σερβιτόρος σ' ένα ξενοδοχείο όπου παράλληλα με τα καθήκοντα του αρχίζει να μελετά τους πελάτες του και να δολοπλοκεί ανάλογα χειραγωγόντας τους, άλλοτε με επιτυχίες, αλλοτε με αποτυχίες, μέσα από τις οποίες όμως, καθώς και μέσω μιας πληθώρας άλλων περιστατικών της πλοκής του έργου (που συνιστούν μια καλά δομημένη κωμωδία καταστάσεων που πλαισιώνεται από μοναδικά ερμηνευμένους χιουμοριστικούς διαλόγους), αρχίζει να βιώνει μια σταδιακή πλήρη μεταστροφή 180 μοιρών από τις δικές του αρχικές πεποιθήσεις προς την συνειδητοποίηση ότι ο πατέρας του τελικά ήταν αυτός που μάλλον είχε δίκιο ευθύς εξ αρχής κι όχι ο εαυτός του. Παρόλο που ο αριβισμός του φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα ο ίδιος τελικά συναισθάνεται ότι μια τέτοια στάση ζωής δεν του ταιριάζει προσωπικά. Έτσι στο φινάλε του έργου αποφασίζει να επιστρέψει για να βρει προς έκπληξη του ότι η προτύτερα ερωτευμένη μαζί του Λίζα έχει μετατραπεί τώρα σε μια παγερή και αδιάφορη αριβιστρία σε πλήρη αντιγραφή των δικών αποκηρυγμένων πλέον προτύπων. Τελικά καταφέρνει να την ξανακερδίσει και το έργο τελειώνει με το στερεότυπο της τελικής ένωσης του ζευγαριού των ταινιών της εποχής.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]