Βοημούνδος Β΄ της Αντιόχειας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Βοϊμόνδος Β΄ της Αντιόχειας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βοημούνδος Β'
BohemondII.jpg
Νόμισμα του Βοημούνδου Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας
πρίγκιπας της Αντιόχειας
Περίοδος 1111 - 1130
Προκάτοχος Βοημούνδος Α΄ της Αντιόχειας
Διάδοχος Κωνσταντία της Αντιόχειας
Γέννηση 1108
Θάνατος Φεβρουάριος 1130 (22 ετών)
Σύζυγος Αλίκη των Ρετέλ, πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ
Επίγονοι Κωνσταντία της Αντιόχειας
Οίκος Οίκος των Ωτβίλ
Πατέρας Βοημούνδος Α΄ της Αντιόχειας
Μητέρα Κωνσταντία Καπέτων, πριγκίπισσα της Γαλλίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Βοημούνδος Β΄ της Αντιόχειας, ιταλ. Boemondo II d'Antiochia (1108 - Φεβρουάριος 1130) από τον Οίκο των Ωτβίλ, ήταν πρίγκιπας του Τάραντα και της Αντιόχειας από το 1111 έως το 1130. Ήταν γιος του ιδρυτή του πριγκιπάτου Βοημούνδου Α΄ των Ωτβίλ και της Κωνσταντίας των Καπετιδών πριγκίπισσας της Αντιόχειας, κόρης του Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας.

Ο Τάραντας απωλέσθηκε (1128) από τον Ρογήρο Β΄ της Σικελίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του βρισκόταν σε βρεφική ηλικία και η αντιβασιλεία δόθηκε στον εξάδελφό του Τανκρέδο, που σύντομα απεβίωσε πρόωρα (1112). Αμέσως μετά η αντιβασιλεία πέρασε στον Ρογήρο του Σαλέρνο, που σκοτώθηκε στην μάχη του Μπαλάτ (1119), οπότε και η αριστοκρατία της Αντιόχειας κάλεσε τον Βαλδουίνο Β΄ των Ρετέλ βασιλιά των Ιεροσολύμων να κυβερνήσει το δουκάτο. Τον Οκτώβριο του 1126 σε ηλικία 18 ετών αποφάσισε να αφήσει την Απουλία, όπου ζούσε και να έρθει στην Αντιόχεια να διεκδικήσει την εξουσία του, συνοδευόμενος από τον εξάδελφό του Γουλιέλμο Β΄ δούκα της Απουλίας. Στην Αντιόχεια νυμφεύτηκε την κόρη του βασιλιά Βαλδουίνου Β΄, την Αλίκη των Ρετέλ και ο πεθερός του υποσχέθηκε σε αυτόν το ίδιο το βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Τελικά ο πεθερός του Βαλδουίνος Β΄, λόγω προστριβής του αργότερα με την Αλίκη, κληροδότησε τα Ιεροσόλυμα στην μεγαλύτερη κόρη του Μελισσάνθη των Ρετέλ, η οποία παντρεύτηκε τον ίδιο καιρό τον Φούλκωνα Ε΄ κόμη του Ανζού.

To πριγκιπάτο της Αντιόχειας (1135)

Συμμαχία με τον πεθερό του και διαδοχικές απώλειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βοημούνδος Β' κυρίευσε την Καφαρτάμπ (1127), σκοτώνοντας όλους της τους κατοίκους και πολλές άλλες μουσουλμανικές πόλεις, ενώ τα επόμενα χρόνια ήρθε σε σύγκρουση με τον Ζοσελίν Α΄ της Έδεσσας. Επιτέθηκαν μαζί στην Έδεσσα, αλλά αρνήθηκαν να συνεργαστούν σε μια συντονισμένη πολιορκία της πόλης. Ο Ρογήρος του Σαλέρνο είχε παραχωρήσει κάποια εδάφη στον Ζοσελίν, κάτι που έγινε χωρίς την συγκατάθεση του ίδιου του Βοημούνδου Β΄, λόγω του ανήλικου της ηλικίας του και δεν τα αναγνώριζε. Η διαμάχη μεταξύ των δύο ανδρών έφερε τεταμένη σύγκρουση μεταξύ των πόλεων της Αντιόχειας και της Έδεσσας, κάτι που οδήγησε τον Ζοσελίν σε συμμαχία με τους μουσουλμάνους κατά του Βοημούνδου Β΄, φέρνοντας την επέμβαση του πάπα.

Ο εξάδελφός του Ρογήρος Β΄ επιτέθηκε και κατέλαβε τον Τάραντα (1128), απαιτώντας την διαδοχή από τον δούκα Γουλιέλμο Β΄. Ο Βοημούνδος Β΄ δεν μπορούσε να κάνει τίποτε να το αποτρέψει. Ο Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ ήρθε να υπερασπίσει τον γαμπρό του, αναγκάζοντας τον Ζοσελίν να εγκαταλείψει τις απαιτήσεις του. Μαζί με τον Βοημούνδο Β΄ πολιόρκησαν την Δαμασκό, αλλά ηττήθηκαν. Ο Βοημούνδος Β΄ βάδισε βόρεια, προκειμένου να κατακτήσει περιοχές που ανήκαν στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας, αλλά ηττήθηκε από τον Λέοντα Α΄ της Αρμενίας και τους συμμάχους του (1131). Ο ίδιος σκοτώθηκε στην μάχη, το κεφάλι του κόπηκε και στάλθηκε σαν έπαθλο στον χαλίφη σε ένα ασημένιο κουτί. Από την σύζυγό του Αλίκη επέζησε μια κόρη, η δίχρονη Κωνσταντία. Περιγράφεται από τον Γουλιέλμο της Τύρου ως "υψηλός και χαριτωμένος νέος".

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952
  • Fulcher of Chartres, A History of the Expedition to Jerusalem, 1095-1127, trans. Francis Rita Ryan, ed. Harold S. Fink, 1969.
  • William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E.A. Babcock and A.C. Krey. Columbia University Press, 1943
  • Philip K. Hitti, trans., An Arab-Syrian Gentleman and Warrior in the Period of the Crusades; Memoirs of Usamah ibn-Munqidh (Kitab al i'tibar). New York, 1929
  • Houben, Hubert (translated by Graham A. Loud and Diane Milburn). Roger II of Sicily: Ruler between East and West. Cambridge University Press, 2002.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bohemond II of Antioch της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).