Κώστας Ανδρίτσος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κώστας Ανδρίτσος
Γέννηση1 Μαΐου 1916 (1916-05-01)
Αθήνα
Θάνατος10 Οκτωβρίου 1994 (78 ετών)
ΕθνικότηταFlag of Greece.svg Ελλάδα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
ΣύζυγοςΙσμήνη Κοκκίνου
Είδος τέχνηςΣκηνοθεσία

Ο Κώστας Ανδρίτσος (1 Μαΐου 1916 - 10 Οκτωβρίου 1994) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου.[1]

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κώστας Ανδρίτσος γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Έκανε σπουδές στην Διακοσμητική και το Σχέδιο ενώ παράλληλα σπουδάσε Θέατρο και Λογοτεχνία στη σχολή του Κωστή Βελμύρα.[1]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1943 ξεκίνησε να δουλεύει στον κινηματογράφο, αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτη στον Γιώργο Τζαβέλα και στην ταινία «Χειροκροτήματα». Το 1945 ίδρυσε μαζί με τον Ορφέα Καραβία και τον Γιώργο Κριάδη την «Ακαδημία Κινηματογραφικών Σπουδών», η οποία αποτέλεσε την πρώτη σχολή για σπουδές στον κινηματογράφο στην Ελλάδα και απόφοιτοι της υπήρξαν σκηνοθέτες όπως, ο Βασίλης Γεωργιάδης, ο Γρηγόρης Γρηγορίου και ο Φίλιππος Φυλαχτός.

Ο Ανδρίτσος έκανε το ντεμπούτο του στην σκηνοθεσία με την ταινία «Ζαΐρα» (1952),[2] ενώ το 1962 ξεκίνησε να ασχολείται και με την παραγωγή ταινιών, ιδρύωντας μαζί με τον Κώστα Τζορμπατζίδη την Εταιρεία Κινηματογραφικών Παραγωγών «ΦΟΙΝΙΞ ΦΙΛΜ» η οποία παρήγαγε γνωστές ταινίες όπως: «Κορόιδο γαμπρέ» (1962), «Επτά μέρες ψέματα» (1963), «Το κάθαρμα» (1963), «Βρώμικη πόλις» (1965) και «Ο τετραπέρατος» (1966).

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κώστας Ανδρίτσος, παντρεύτηκε την Ισμήνη Κοκκίνου και μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Αλέξη (σεναριογράφο) και την Τζέλα.[1]

Υπήρξε μέλος της Εθνικής Αντίστασης και διετέλεσε ενεργό στέλεχος του ΕΑΜ κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ αργότερα ήταν μέλος της αριστεράς, και του ΠΑΣΟΚ, με μεγάλη συνδικαλιστική δράση. Υπήρξε εκπρόσωπος της Ελλάδας σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου και κατά την περίοδο 1983-1989 διετέλεσε Διευθυντής του τμήματος κινηματογραφίας του Υφυπουργείου Τύπου.

Ο Ανδρίτσος πέθανε σε ηλικία 78 ετών στις 10 Οκτωβρίου του 1994.[1]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκηνοθεσία
Έτος Τίτλος
1952 Ζαΐρα
1953 Όνειρα κοριτσιών
1955 Κόκκινα Τριαντάφυλλα
1957 Έχει θείο το κορίτσι
[Μαρία Πενταγιώτισσα
1958 Ο Κόμης Χατζηχρήστος
1959 Μπουμπουλίνα
Το παραστράτημα μιας αθώας
1960 Τσακιτζής
1961 Έξω οι κλέφτες!
Ευτυχώς... τρελλάθηκα!
Απολύτρωση
1962 Ποτέ δε σε ξέχασα
1963 Επτά μέρες ψέματα
Το κάθαρμα
1964 Κράχτης
Η Κραυγή
1965 Βρώμικη πόλις
Καταιγίδα
1966 Ο τετραπέρατος
Οι στιγματισμένοι
1968 Ο σατράπης
Για μια τρύπια δραχμή
Ο πιο Καλός ο Μαθητής
Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ
Ξύπνα Καημένε Περικλή
1969 Ο θαυματοποιός
Η οργή του αδικημένου
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του
1970 Ο αχτύπυτος χτυπήθηκε
Ο τρελός της πλατείας Αγάμων
Οι τρεις ψεύτες
1971 Ο αγαθιάρης και η ατσίδα
Αέρα! Αέρα! Αέρα!
1972 Δουλικό αμέσου δράσεως
Ερωτιάρης του γλυκού νερού

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Βιογραφία του Κώστα Ανδρίτσου». andritsos.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020. 
  2. «Φιλμγραφία του Κώστα Ανδρίτσου». andritsos.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]