Άγιος Βασίλειος Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 35°14′43″N 24°27′8″E / 35.24528°N 24.45222°E / 35.24528; 24.45222

Άγιος Βασίλειος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άγιος Βασίλειος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΑγίου Βασιλείου
ΚοινότηταΑγίου Βασιλείου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΡεθύμνης
Υψόμετρο310
Πληθυσμός130 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΝευς Άγιος Βασίλειος

Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

Γενικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άγιος Βασίλειος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 310 μέτρων, σε απόσταση 23 χλμ από την πρωτεύουσα του νομού, Ρέθυμνο[1].Το όνομα φαίνεται να προήλθε από την ομώνυμη εκκλησία του χωριού.

Αναφορά στον οικισμό, γίνεται ήδη από βενετική απογραφή του 1583, η οποία κατέγραψε 136 κατοίκους[2]. Επί τουρκοκρατίας το χωριό ονομαζόταν "Νεύς Άγιος Βασίλειος". Σύμφωνα με απογραφή των οθωμανικών αρχών του 1650, αποτελούσε πρωτεύουσα του ομώνυμου ναχιγιέ και είχε έκταση 19 σπιτιών, αποτελώντας παράλληλα και χάσι του µπεηλέρµπεη Κρήτης[3]. Το 1670 από τους 23 κατόχους γης, οι εννιά ήταν μουσουλμάνοι[2] ενώ το χωριό βρισκόταν πια στην κυριότητα του σαντζάκµπεη του Ρεθύµνου[4]. Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1881, ο Άγιος Βασίλειος είχε πληθυσμό 84 κατοίκων, από τους οποίους οι 9 ήταν μουσουλμάνοι[5]. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 20 ελληνικές οικογένειες[6]. Το 1900, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή της Κρητικής Πολιτείας, στο χωριό ζούσαν 116 κάτοικοι[7].

Στα όρια του οικισμού ξεκινάει το φαράγγι Κακοπέρατος[8]. Σύμφωνα με μια εκδοχή, κοντά στον οικισμό υπήρχε παλαιότερα βυζαντινό φρούριο με το όνομα Κάτω Σύβριτος, του οποίου η θέση δεν έχει προσδιοριστεί[1].

Διοικητικά, ο Άγιος Βασίλειος αποτέλεσε από το 1913 μέχρι το 1997 κοινότητα του δήμου Αγίου Βασιλείου ενώ από το 1997 μέχρι και το 2011 αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού δήμου Φοίνικα[9]. Με βάση την τωρινή διοικητική διαίρεση του σχεδίου «Καλλικράτης», ο οικισμός συμπεριλαμβάνεται εντός των ορίων του δήμου Αγίου Βασιλείου αποτελόντας πάλι έδρα κοινότητος.

Κοινότητα Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αγίου Βασιλείου έχει 130 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Κλειδή.

Κοινοτάρχες Αγίου Βασιλείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Βασιλείου

Πρόεδροι Κοινότητος Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης
περίοδος όνομα
1978–1982 Κλειδής Λαμπρός
1982–1986 Κλειδής Κωνσταντίνος
1986–1990 Κλειδάκης Ηλίας
1990–1998 Κλειδής Νικόλαος
2010–2019
2019– Κλειδής Ιωάννης

Απογραφές Πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1881 1900 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 84[5] 116[7] 115[9] 128[9] 155[9] 133[9] 107[9] 127[9] 132[9] 130[10] 130[11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Δήμος Αγίου Βασιλείου.
  2. 2,0 2,1 Μαρίνος Σαρηγιάννης, Ο ναχιγές Αγίου Βασιλείου μετά την οθωμανική κατάκτηση στο συλλογικό, Πρακτικά του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Η επαρχία Αγίου Βασιλείου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: Περιβάλλον - Αρχαιολογία - Ιστορία - Κοινωνία» (Σπήλι - Πλακιάς 19-23 Οκτωβρίου 2008), τ. Γ1: Τουρκοκρατία - Νεότεροι Χρόνοι, Ρέθυμνο 2014, σελ. 16.
  3. Μαρίνος Σαρηγιάννης, Ρέθυμνο 2014, σελ. 19, 28.
  4. Μαρίνος Σαρηγιάννης, Ρέθυμνο 2014, σελ. 28.
  5. 5,0 5,1 Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Ένθετο εφημερίδας Πατρίς, Φεβρουάριος 2008, τόμος Β', σελ 131.
  6. Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, τόμος Β', 148.
  7. 7,0 7,1 Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, τόμος Β', 166.
  8. «Φαράγγι Κακοπέρατος (Άγιος Βασίλειος)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2014. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 19.
  10. Απογραφή 2001, σελ 278.
  11. Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, αρ. φύλλου 3465, τεύχος δεύτερο, 28 Δεκεμβρίου 2012, σελ. 51715.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.1ος, σελ.449.