Αγία Γαλήνη Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γαλήνη.

Συντεταγμένες: 35°5′48.98″N 24°41′16.01″E / 35.0969389°N 24.6877806°E / 35.0969389; 24.6877806

Αγία Γαλήνη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγία Γαλήνη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΑγίου Βασιλείου
ΚοινότηταΑγίας Γαλήνης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Πληθυσμός604 (2011)


Η Αγία Γαλήνη είναι παραθαλάσσινο χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετικά με την προέλευση της ονομασίας του χωριού, η παράδοση αναφέρει πως κάποια βυζαντινή πριγκίπισσα, ή Βασίλισσα (κατ’ άλλες πηγές ήταν η αυτοκράτειρα Ευδοκία), παρέπλεε την περιοχή σε μεγάλη θαλασσοταραχή. Κατόπιν προσευχής της, η θάλασσα γαλήνεψε και το πλοίο της αγκυροβόλησε στην κοντινή ακτή. Η πριγκίπισσα διέταξε την οικοδόμηση ναού προς τιμή της Παναγίας της επονομαζόμενης Γαλήνης. Η ιστορική όμως αλήθεια πρέπει να σχετίζεται με την Μονή του Γαλήνου Χριστού, που, κατά τη μαρτυρία του Ιωσήφ Βρυεννίου, υπήρχε στη περιοχή. [1][2]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγία Γαλήνη είναι μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό, που καταλαμβάνει το απώτατο ΝΑ. άκρο του νομού Ρεθύμνης, στο Λιβυκό Πέλαγος. Βρίσκεται στα όρια με τον νομό Ηρακλείου, κτισμένη αμφιθεατρικά επί της ανατολικής πλευράς βραχώδους ακρωτηρίου, στον μυχό του ομωνύμου όρμου και θέα στον Κόλπο της Μεσσαράς. Το χωριό διασχίζει ο γραφικός ποταμός Πλατύς, που εκβάλλει στην παραλία. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,829 χμ² (2011) και μέσο σταθμικό υψόμετρο 25 (20 ο οικισμός). Απέχει 55 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ρεθύμνου. [3][4][5][6][2][7]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1991 2001 2011
899 (931) 855 (868) 604 (632)

[7] (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Πραγματικός (De Facto)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1961 1971 1981 1991 2001 2011
457 492 (528) 721 (751) 1.009 (1.041) 1.260 (1.273) 957 (986)

[6][2][7] (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε: Κοινότητα Αγίας Γαλήνης

  • Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Γαλήνης και προσαρτήθηκε στο δήμο Λάμπης
  • Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από το δήμο Λάμπης και προσαρτήθηκε στο δήμο Αγίου Βασιλείου

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=4608)

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη της Αγίας Γαλήνης

Η Αγία Γαλήνη είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης Σουλίας, ή Σουλίνας που άκμασε μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. και που αποτελούσε το επίνειο της αρχαίας Συβρίτου, ή Συβριτίας. Το 1960 διενεργήθηκε υποβρύχια έρευνα από τον έφορο αρχαιοτήτων Ν. Πλάτωνος, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η περισυλλογή χάλκινων αντικειμένων που προέρχονταν από αβαρία ρωμαϊκού πλοίου (Κρητ. Χρον., 1960). Επίσης, περισυνελέγη σειρά 259 ρωμαϊκών νομισμάτων, η οποία κάλυπτε ιστορία τριών αιώνων (από τον Αύγουστο μέχρι τον Πρόβο), καθώς και ειδώλιο πραξιτελείου τύπου. [6][2] Τα ευρήματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου. [8] Δίπλα στον ποταμό Πλατύ έχουν βρεθεί κολόνες και λείψανα ιερού, που ήταν αφιερωμένο στην θεά Άρτεμη. Η Σουλία καταστράφηκε από Σαρακηνούς πειρατές, το 640 μ.Χ. [9]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι της Αγίας Γαλήνης ασχολούνται σήμερα με την γεωργία, ειδικότερα την ελαιοκαλλιέργεια, την αλιεία και βεβαίως με τον τουρισμό που έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες με ανεγέρσεις ξενοδοχειακών μονάδων και ενοικιαζομένων δωματίων. Για την πληρέστερη ασφάλεια του όρμου έχει κατασκευαστεί μεγάλος σχετικά λιμενοβραχίονας που κάμπτεται προς ανατολάς παρέχοντας ασφάλεια κυρίως στους νότιους και νοτιοδυτικούς ανέμους, δημιουργώντας έτσι υπήνεμο αλιευτικό καταφύγιο. [2] Πριν τις δεκαετίες ‘60 και ’70, όταν και γνώρισε μια μεγάλη τουριστική ανάπτυξη, το χωριό ήταν ένα μικρό ψαροχώρι και ουσιαστικά εξυπηρετούσε τους κατοίκους του χωριού Μέλαμπες. Όμως, το ‘60 έγινε ο αγαπημένος προορισμός για τους χίπις. Μάλιστα πολλοί είναι οι φανατικοί της οπαδοί, οι οποίοι έρχονται στο χωριό κάθε χρόνο από τότε. [9]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Σπήλαιο Δαιδάλου πίσω από το λιμάνι του χωριού όπου, κατά την παράδοση, είχε φυλακιστεί ο Δαίδαλος
  • Η Κοίμηση της Θεοτόκου, στο νεκροταφείο του χωριού, ο οποίος ταυτίζεται με την εκκλησία Αγία Γαλήνη της παράδοσης
  • Ο βράχος δίπλα στο λιμάνι, από τον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, πέταξαν ο Δαίδαλος κι ο Ίκαρος, για να δραπετεύσουν από την Κρήτη. Στο σημείο έχουν κατασκευαστεί και δύο αγάλματα των μυθικών ηρώων
  • Η παραλία του χωριού
  • Τα νησάκια Παξιμάδια ΒΔ. του χωριού, προσβάσιμα με πλοιάριο

[5][6][2][9][10][11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr
  • Ν. Τωμαδάκης: Ιωσήφ Βρυέννιος και η Κρήτη, 1947, σ. 46

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]