Ταυ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Τ)
| Ελληνικό αλφάβητο | |
|---|---|
| Α α Άλφα | Ν ν Νι |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι |
| Λ λ Λάμδα | Ψ ψ Ψι |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα |
| Αρχαϊκή γράμματα |
|
| Άλλα γράμματα |
|
(δασυνόμενο) |
|
Το γράμμα ταυ (κεφαλαίο Τ, πεζό τ) είναι το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία τ´=300. Το τ είναι άφωνο ουρανικό σύμφωνο. Προήλθε από το φοινικικό γράμμα taw, που στα φοινικικά σήμαινε «σημάδι». Αντιστοιχεί στο γράμμα T t του λατινικού αλφαβήτου.
To πεζό τ συμβολίζει:
- το στοιχειώδες σωμάτιο ταυ στην σωματιδιακή φυσική
- την ροπή, στην φυσική