Εθνική Ιταλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιταλία
Ψευδώνυμο(α) Gli Azzurri (Οι Μπλε)
La Squadra Azzurra
(Η ομάδα με τα μπλε)
Ομοσπονδία Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου
Συνομοσπονδία ΟΥΕΦΑ (Ευρώπη)
Στάδιο έδρας Ολίμπικο
Κωδικός FIFA ITA
Πρώτη εμφάνιση
Πρώτος αγώνας
Flag of Italy (1861-1946).svg Ιταλία 6–2 Γαλλία Flag of France.svg
(Μιλάνο, Ιταλία, 15 Μαΐου 1910)
Ευρύτερη νίκη
Flag of Italy.svg Ιταλία 9–0 ΗΠΑ Flag of the United States.svg
(Μπρέντφορντ, Αγγλία, 2 Αυγούστου 1948)
Ευρύτερη ήττα
Flag of Hungary (1920–1946).svg Ουγγαρία 7–1 Ιταλία Flag of Italy (1861-1946).svg
(Βουδαπέστη, Ουγγαρία, 6 Απριλίου 1924)
Παγκόσμιο Κύπελλο
Συμμετοχές 18 (Πρώτη συμ. 1934)
Καλύτερη θέση Πρωταθλήτρια, 1934, 1938, 1982, 2006
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Συμμετοχές 8 (Πρώτη συμ. 1968)
Καλύτερη θέση Πρωταθλήτρια, 1968
Κύπελλο Συνομοσπονδιών
Συμμετοχές 2 (Πρώτη συμ. 2009)
Καλύτερη θέση 3η Θέση, 2013

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ιταλίας εκπροσωπεί την Ιταλία στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου και ελέγχεται από την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η Εθνική Ιταλίας κατέχει την δεύτερη θέση στις κατακτήσεις τροπαίων Παγκοσμίου Κυπέλλου (1934, 1938, 1982, 2006) με μόλις ένα λιγότερο από την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Επίσης στην τροπαιοθήκη της ομάδας υπάρχει και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1968, ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 και δύο κεντρο-Ευρωπαϊκά Διεθνή Κύπελλα (1927-30 , 1933-35)

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα παιχνίδια και τα δύο Παγκόσμια Κύπελλα (1910-1938)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής Ιταλίας διεξήχθη στο Μιλάνο στις 15 Μαΐου 1910 όπου οι Ιταλοί κέρδισαν τη Γαλλία με σκορ 6-2. Η ανταμοιβή για τους παίκτες που έπαιξαν σε εκείνο τον αγώνα ήταν κάποια πακέτα τσιγάρων που έριξαν οι περίπου 4,000 θεατές στον αγωνιστικό χώρο. Η πρώτη ενδεκάδα ποδοσφαιριστών ήταν: Ντε Σιμόνι , Βαρίσκο , Κάλι (Αρχηγός), Τρέρε , Φοζάτι , Καπέλλο, Ντεμπερνάρντι, Ρίτσι, Σεβενίνη, Λάνα, Μπιότσι. Η πρώτη επιτυχία σε διεθνή διοργάνωση ήρθε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο (3η θέση) μετά την νίκη στον μικρό τελικό απέναντι στην Αίγυπτο με 11-3. Στο πρώτο παγκόσμιο Κύπελλο του 1930 παρότι η ΦΙΦΑ την προσκάλεσε να συμμετάσχει αρνήθηκε λόγω της μεγάλης περιόδου που θα κρατούσε το ταξίδι για την Ουρουγουάη. Στα επόμενα δυο παγκόσμια κύπελλα του 1934 και 1938 που έγιναν σε Ιταλία και Γαλλία αντίστοιχα η Εθνική Ιταλίας μέτρησε ισάριθμες κατακτήσεις του τροπαίου με προπονητή τον Βιττόριο Πότσο και μεγάλο αστέρι της ομάδας τον Τζιουζέπε Μεάτσα. Το 1934 νίκησε την Τσεχοσλοβακία στον τελικό που έγινε στην Ρώμη με 2-1 και το 1938 νίκησε την Ουγγαρία με 4-2

Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (1946-1966)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1949 οι παίκτες της Τορίνο Φ.Κ. που αποτελούσαν τους 10 από τους 11 παίκτες της Εθνικής Ιταλίας βρίσκουν τον θάνατο από αεροπορικό δυστύχημα γνωστό ως η Τραγωδία της Σουπέργκας. Αυτό αποδεκατίζει και αποκαρδιώνει την Εθνική Ιταλίας και την επόμενη χρονιά στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Βραζιλία το 1950 δεν κατάφερε να προχωρήσει πέραν του 1ου γύρου της διοργάνωσης. Σημαντικό είναι να σημειώσουμε ότι η ομάδα της Ιταλίας πήγε στην Βραζιλία με πλοίο λόγω του φόβου που υπήρχε για ενδεχόμενη νέα αεροπορική τραγωδία. Παρότι οι ιταλικοί σύλλογοι του Μιλάνο Μίλαν και Ίντερ κυριαρχούσαν σε διεθνές συλλογικό επίπεδο την ίδια κατάληξη είχαν και οι προσπάθειες το 1954, το 1962 και το 1966. Το 1966 μάλιστα η Εθνική Ιταλίας δέχτηκε μια ντροπιαστική ήττα από την Βόρεια Κορέα με 0-1 παρότι πριν την έναρξη του Κυπέλλου όλοι την θεωρούσαν φαβορί για την κατάκτηση. Στο 1958 δεν κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση του Κυπέλλου. Δεν κατάφερε να βρεθεί ούτε και στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1960 και το 1964 αποκλείστηκε στον γύρο των 16 από την Σοβιετική Ένωση.

Πρωταθλητές Ευρώπης και φιναλίστ Παγκοσμίου Κυπέλλου (1968-1976)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1968 η Ιταλία άφησε πίσω το άσχημο αγωνιστικό της πρόσωπο και επέστρεψε στις επιτυχίες μετά από 30 χρόνια με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1968 που έγινε στην Ιταλία νικώντας την Γιουγκοσλαβία με 2-0 σε επαναληπτικό τελικό αφού το πρώτο παιχνίδι έληξε μετά την παράταση με 0-0 και ο κανονισμός του κτυπήματος πέναλτι δεν υπήρχε. Τα τέρματα του τελικού σημείωσαν ο Λουίτζι Ρίβα και ο Πιέτρο Αναστάσι στο 12΄ και 31΄ αντίστοιχα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 στο Μεξικό η Εθνική Ιταλίας βρέθηκε στον τελικό με αντίπαλο της την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας όπου έχασε το τρόπαιο. Παρόλο που έχασε το τρόπαιο όμως η ομάδα του 1970 θεωρείται ακόμη και σήμερα ως μια από τις καλύτερες ομάδες που υπήρξαν ποτέ στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ιταλίας. Το 1974 η ομάδα όμως πάλι έμεινε στα χαμηλά στρώματα αφού αποκλείστηκε στην φάση των ομίλων από την Πολωνία και την Αργεντινή.

Για τρίτη φορά Παγκόσμιοι Πρωταθλητές (1978-1982)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 μια νέα φουρνιά παικτών ξεχωρίζει στην Εθνική Ιταλίας με μεγαλύτερο αστέρι τον Πάολο Ρόσι. Το 1978 η Ιταλία είναι η μόνη εθνική ομάδα που κατάφερε να νικήσει την οικοδέσποινα και μετέπειτα κάτοχο του τίτλου Αργεντινή. Στον 2ο γύρο του Κυπέλλου που έγινε και αυτός σε ομίλους η Ιταλία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη Δυτική Γερμανία, Αυστρία και Ολλανδία όπου βγήκε 2η στον όμιλο της και αγωνίστηκε για την 3η θέση με την Βραζιλία όπου έχασε με 1-2 Στην συνέχεια η Ιταλία ανάλαβε την διοργάνωση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 του πρώτου Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που ίσχυσε η απευθείας πρόκριση της οικοδέσποινας χώρας στην τελική φάση και την αύξηση των ομάδων από 4 σε 8. Και σε αυτή την διοργάνωση η Εθνική Ιταλίας πήρε την 4η θέση χάνοντας από την Τσεχοσλοβακία στον μικρό τελικό στα πέναλτι. Το 1982 η ποδοσφαιρική Ιταλία αντιμετωπίζει προβλήματα με το σκάνδαλο που ανακαλύφθηκε για στημένα παιχνίδια στην Σέριε Α. Στο κατηγορητήριο υπήρχαν και ποδοσφαιριστές που έπαιζαν στην Εθνική όπως ο Πάολο Ρόσι. Αυτό προκάλεσε προβλήματα στην αποστολή της ομάδας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Τα προβλήματα διογκώθηκαν μετά τις 3 συνεχόμενες ισοπαλίες στην φάση των ομίλων που αν και έφεραν την πρόκριση στην Ιταλία έφεραν και την μουρμούρα από τους οπαδούς. Αυτό οδήγησε στην απόφαση να μην γίνονται δηλώσεις στα ΜΜΕ από κανένα μέλος της Εθνικής ομάδας εκτός από τον Ντίνο Τζοφ αρχηγό της ομάδας και τον προπονητή της ομάδας Έντζο Μπεάρζοτ. Στον δεύτερο γύρο που έγινε επίσης σε ομίλους η Ιταλία κληρώθηκε να παίξει με τα 2 μεγάλα φαβορί για εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο. Την Αργεντινή και την Βραζιλία. Η Ιταλία και στους 2 αγώνες μέτρησε ισάριθμες νίκες με 2-1 απέναντι στην Αργεντινή και 3-2 απέναντι στην Βραζιλία. Το παιχνίδι με την Βραζιλία θεωρείται ένα από τα ιστορικότερα παιχνίδια στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Ιταλία να παίρνει 2 φορές προβάδισμα στο παιχνίδι με γκολ του Πάολο Ρόσι αλλά να ισοφαρίζεται και τις 2 φορές με τον Ρόσι όμως να ξαναχτυπά στο 74΄ . Με τη δυναμική του 2ου γύρου ο Πάολο Ρόσι κατάφερε να αποκλείσει και στα ημιτελικά την Πολωνία με 2 δικά του τέρματα. Στο τελικό η Ιταλία αντιμετώπισε την Δυτική Γερμανία με τον Πάολο Ρόσι για ακόμα μια φορά να ανοίγει το σκορ στο δεύτερο ημίχρονο και τους Ταρντέλι και Αλεσάντρο Αλτομπέλι να ολοκληρώνουν τον θρίαμβο για την Ιταλία. Το μόνο που κατάφερε η Δυτική Γερμανία ήταν να μειώσει το σκορ 8 λεπτά πριν το τέλος του παιχνιδιού. Το τέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου βρίσκει την Ιταλία Κυπελλούχο τον Ρόσι να κατακτά το Χρυσό παπούτσι της διοργάνωσης και τον Ντίνο Τζοφ να γίνεται ο γηραιότερος παίκτης που κατάκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο (40 χρονών)

Σκαμπανεβάσματα (1984-2004)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για 20 χρόνια μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982 η Ιταλία παρόλο που ήταν σταθερά μέσα στην ελίτ των εθνικών ομάδων δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο με συνεχή σκαμπανεβάσματα στην πορεία της. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984 δεν κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση και έμεινε στην φάση των 16 όπου αποκλείστηκε από την οικοδέσποινα Γαλλία. To Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 διεξήχθη στην Ιταλία με την εθνική ομάδα όμως της χώρας παρόλο το καλό της ξεκίνημα (δεν δέχτηκε ούτε ένα τέρμα στους πρώτους 5 αγώνες) να χάνει στους ημιτελικούς στα πέναλτι από την Αργεντινή. Στο μικρό τελικό νίκησε την Αγγλία με 2-1 κατακτώντας έτσι στην 3η θέση χωρία να έχει χάσει ούτε ένα παιχνίδι, στην κανονική διάρκεια ή στην παράταση! Στη συνέχεια η Ιταλία απέτυχε να προκριθεί στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1992. Το 1994 στο Παγκόσμιο Κύπελλο η Ιταλία ξεκίνησε με ήττα αλλά στην συνέχεια της διοργάνωσης με ηγέτη τον Ρομπέρτο Μπάτζιο κατάφερε να βρεθεί μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης και να παλέψει για το τρόπαιο για 120 λεπτά. Στη διαδικασία των πέναλτι ο παίκτης που την πήρε στον τελικό έγινε ο μοιραίος παίκτης για την εθνική Ιταλίας χάνοντας το τελευταίο πέναλτι κτυπώντας το οριζόντιο δοκάρι. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996 η Ιταλία για ακόμη μια φορά συνέχισε τα σκαμπανεβάσματα της και δεν συνέχισε πέραν της φάσης των ομίλων. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 η Ιταλία αποκλείστηκε στα προημιτελικά της διοργάνωσης από την οικοδέσποινα Γαλλία στα πέναλτι με 4-3. Στο μουντιάλ αυτό ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έγινε ο πρώτος και ο μοναδικός μέχρι στιγμής παίκτης που σκόραρε σε 3 διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2000 βρέθηκε ξανά αντιμέτωπη με την Γαλλία αυτή την φορά όμως για τον τελικό της διοργάνωσης. Για ακόμα μια φορά όμως ήταν αυτή που βγήκε χαμένη από αυτή την αναμέτρηση και αρκέστηκε στην 2η θέση του τουρνουά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2002 η Ιταλία προχώρησε στην φάση των 32 μετά από 1 νίκη 1 ισοπαλία και μια ήττα. Στην φάση όμως των 32 η Ιταλία βρέθηκε αντιμέτωπη με την συνδιοργανώτρια του Μουντιάλ και εκεί έχασε με 1-2 στην παράταση με γκολ του Αν Γιουνγκ Χουάν που αγωνιζόταν εκείνη την περίοδο στην Ιταλική ομάδα Περούτζια Κάλτσιο. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2004 η Ιταλία δεν κατάφερε να προκριθεί από την φάση των ομίλων μετά από τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Δανίας, Σουηδίας και Ιταλίας

Νεότερη Ιστορία (2006- )[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Εθνική Ιταλίας το 2012

Ξανά ένα σκάνδαλο προκύπτει στο Ιταλικό ποδόσφαιρο για στημένα παιχνίδια στα παιχνίδια των μεγάλων ομάδων της Ιταλίας (Γιουβέντους, Ίντερ, Μίλαν , Φιορεντίνα, Λάτσιο και Ρετζίνα) λίγο πριν την αναχώρηση της Εθνικής Ιταλίας για την Γερμανία και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Η Ιταλία κέρδισε δύο παιχνίδια στη φάση των ομίλων (Γκάνα , Τσεχία) ενώ παραχώρησε μία ισοπαλία με αντίπαλο τις Η.Π.Α. Στα επόμενα παιχνίδια που έδωσε μέχρι τον τελικό η Εθνική Ιταλίας νίκησε και στα 3 (Αυστραλία 1-0, Ουκρανία 3-0 , Γερμανία 2-0). Στο τελικό βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Γαλλία σε μια επανάληψη του τελικού του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2000. Τελικά το τρόπαιο αυτή την φορά το κατέκτησε η Ιταλία στα πέναλτι όπου νίκησε με 5-3. Τον αγώνα όμως σημάδεψε η αποβολή του Ζινεντίν Ζιντάν σε μια αψιμαχία που είχε με τον Ματεράτσι στο 110΄ που κατέληξε με τον Γάλλο παίκτη να χτυπά με το κεφάλι του τον Ιταλό αμυντικό. Μετά την κατάκτηση του κυπέλλου ο προπονητής που οδήγησε την Ιταλία στον μεγάλο θρίαμβο παραιτήθηκε Μαρσέλο Λίπι ανακοίνωσε την παραίτηση του από τον πάγκο της εθνικής με τον Ρομπέρτο Ντοναντόνι να αναλαμβάνει την ομάδα. Ο Ντοναντόνι κατάφερε να βγει πρώτος από τον προκριματικό όμιλο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004 παρόλο που είχε να αντιμετωπίσει μεταξύ άλλων Εθνική Γαλλίας. Στην τελική φάση αν και ξεκίνησε με μια ήττα από την Ολλανδία με 0-3 και μια ισοπαλία με την Ρουμανία με 1-1 η νίκη της στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου απέναντι στην Γαλλία με 2-0 της έφερε την πρόκριση. Στα προημιτελικά όμως βρέθηκαν αντιμέτωποι με την μετέπειτα πρωταθλήτρια εθνική αυτήν της Ισπανίας όπου έχασαν με 2-4 στα πέναλτι. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στην Νότια Αφρική η Εθνική Ιταλίας έκανε ίσως μια από τις πιο ντροπιαστικές της εμφανίσεις σε τελική φάση διεθνής διοργάνωσης αφού έφυγε από την φάση των ομίλων με 2 ισοπαλίες (Παραγουάη 1-1, Νέα Ζηλανδία 1-1) και μία ήττα με 3-2 από την Σλοβακία.

Πορεία στις διεθνείς διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παγκόσμιο κύπελλο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονία Αποτέλεσμα Θέση Αγώνες Ν Ι* Η ΓΥ ΓΚ
Flag of Uruguay.svg 1930 Δεν συμμετείχε - - - - - - -
Flag of Italy.svg 1934 Πρωταθλητές 1 5 4 1 0 11 2
Flag of France.svg 1938 Πρωταθλητές 1 4 4 0 0 11 5
Flag of Brazil.svg 1950 1ος Γύρος 7 2 1 0 1 4 3
Flag of Switzerland.svg 1954 1ος Γύρος 10 3 1 0 2 6 7
Flag of Sweden.svg 1958 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of Chile.svg 1962 1ος Γύρος 9 3 1 1 1 3 2
Flag of England.svg 1966 1ος Γύρος 9 3 1 0 2 2 2
Flag of Mexico.svg 1970 Φιναλίστ 2 6 3 2 1 10 8
Flag of Germany.svg 1974 1ος Γύρος 10 3 1 1 1 5 4
Flag of Argentina.svg 1978 4η θέση 4 7 4 1 2 9 6
Flag of Spain.svg 1982 Πρωταθλητές 1 7 4 3 0 12 6
Flag of Mexico.svg 1986 Φάση των 16 12 4 1 2 1 5 6
Flag of Italy.svg 1990 3η θέση 3 7 6 1 0 10 2
Flag of the United States.svg 1994 Φιναλίστ 2 7 4 2 1 8 5
Flag of France.svg 1998 Προημιτελικά 5 5 3 2 0 8 3
Flag of South Korea.svgFlag of Japan.svg 2002 Φάση των 16 12 4 1 1 2 5 5
Flag of Germany.svg 2006 Πρωταθλητές 1 7 5 2 0 12 2
Flag of South Africa.svg 2010 1ος Γύρος 26 3 0 2 1 4 5
Σύνολο 17/19 4 Τίτλοι 80 44 21 15 126 74

Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρονία Αποτέλεσμα Θέση Αγώνες Ν Ι* Η ΓΥ ΓΚ
Flag of France.svg 1960 Δεν συμμετείχε - - - - - - -
Flag of Spain.svg 1964 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of Italy.svg 1968 Πρωταθλητές 1 3 1 2 0 3 1
Flag of Belgium.svg 1972 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of SFR Yugoslavia.svg 1976 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of Italy.svg 1980 Τέταρτη θέση 4 4 1 3 0 2 1
Flag of France.svg 1984 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of Germany.svg 1988 Ημιτελικά 4 4 2 1 1 4 3
Flag of Sweden.svg 1992 Δεν προκρίθηκε - - - - - - -
Flag of England.svg 1996 1ος Γύρος 10 3 1 1 1 3 3
Flag of Belgium.svgFlag of the Netherlands.svg 2000 Φιναλίστ 2 6 4 1 1 9 4
Flag of Portugal.svg 2004 1ος Γύρος 9 3 1 2 0 3 2
Flag of Austria.svgFlag of Switzerland.svg 2008 Προημιτελικά 5 4 1 2 1 3 4
Flag of Poland.svgFlag of Ukraine.svg 2012 Φιναλίστ 2 6 2 3 1 6 7
Σύνολο 8/14 1 τίτλος 33 13 15 5 33 25
*Στις ισοπαλίες συμπεριλαμβάνονται και τα παιχνίδια νοκ-αούτ που κρίθηκαν στα πέναλτι
**Με χρυσό υποδεικνύεται τα τουρνουά τα οποία κέρδισε. Με κόκκινο υποδεικνύεται τα τουρνουά τα οποία διεξάχθηκαν στην Ιταλία

Κύπελλο Συνομοσπονδιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύπελλο Συνομοσπονδιών
Χρονία Αποτέλεσμα Αγώνες Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ
Flag of Saudi Arabia.svg 1997 Δεν προκρίθηκε - - - - - -
Flag of Mexico.svg 1999 Δεν προκρίθηκε - - - - - -
Flag of South Korea.svgFlag of Japan.svg 2001 Δεν προκρίθηκε - - - - - -
Flag of France.svg 2003 Δεν προκρίθηκε - - - - - -
Flag of Germany.svg 2005 Δεν προκρίθηκε - - - - - -
Flag of South Africa.svg 2009 1ος Γύρος 3 1 0 2 3 5
Σύνολο 1/6 3 1 0 2 3 5

Επιτυχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκες (1): 1968
  • Φιναλίστ (1): 2000
  • Τέταρτη θέση (1): 1980
  • Ημιτελικά (1)  : 1988
  • Χρυσό μετάλιο (1): 1936
  • Χάλκινο μετάλιο (2): 1928, 2004
  • Κεντρο-Ευρωπαικο Διεθνές Κύπελλο
  • Νίκες (2): 1927-30, 1933-35
  • Φιναλίστ (1): 1931-32

Προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες χρονιές μέχρι και το 1967 που υπήρξε η Εθνική Ιταλία ήταν σύνηθες να αναλαμβάνει την ομάδα μια Τεχνική επιτροπή που είχε τον ρόλο του προπονητή.

  • Τεχνική επιτροπή (1910–1912)
  • Βιτόριο Πότζο (1912)
  • Τεχνική επιτροπή (1912–1924)
  • Βιτόριο Πότζο (1924)
  • Τεχνική επιτροπή (1924–1925)
  • Αυγκούστο Ρανγκόνε (1925–1928)
  • Κάρλο Καρτσάνο (1928–1929)
  • Βιτόριο Πότζο (1929–1948) — Παγκόσμιος Πρωταθλητής 1934, Παγκόσμιος Πρωταθλητής 1938
  • Φερούτσιο Νόβο (1949–1950) — ως Πρόεδρος της Τεχνικής επιτροπής
  • Τεχνική επιτροπή (1951)
  • Καρλίνο Μπερέτα (1952–1953)
  • Τεχνική επιτροπή (1953–1959)
  • Τζιουζέπε Βιάνι (1960)
  • Τζιοβάνι Φεράρι (1960–1961)
  • Τζιοβάνι Φεράρι και Πάολο Μάτζα (1962)
  • Εντμόντο Φάμπρι (1962–1966)
  • Φερούσιο Βαλκαρέτζι και Χελένιο Χερέρα (1966–1967)
  • Φερούσιο Βαλκαρέτζι (1967–1974) — Ευρωπαϊκός Πρωταθλητής 1968, Φιναλίστ Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970
  • Φάλβιο Μπερναρντίνι (1974–1975)
  • Έντζο Μπεάρζοτ (1975–1986) — Παγκόσμιος Πρωταθλητής 19824η θέση Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978
  • Ατζέγκλιο Βιτσίνι (1986–1991) — 3η θέση Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
  • Αρίγκο Σάκχι (1991–1996) — Φιναλίστ Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
  • Τσεζάρε Μαλντίνι (1997–1998)
  • Ντίνο Τζοφ (1998–2000) — Φιναλίστ Ευρωπαικού Πρωταθλήματος 2000
  • Τζιοβάνι Τραπατόνι (2000–2004)
  • Μαρσέλο Λίπι (2004–2006) — Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2006
  • Ρομπέρτο Ντοναντόνι (2006–2008)
  • Μαρσέλο Λίπι (2008–2010)
  • Τσεζάρε Πραντέλλι (2010–σήμερα)

Πρόσφατα αποτελέσματα και επικείμενοι αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ημερομηνία Τοποθεσία Αντίπαλος Αποτέλεσμα* Διοργάνωση
10 Αυγούστου 2010 Λονδίνο, Αγγλία Ακτή Ελεφαντοστού Ακτή Ελεφαντοστού 0 – 1 Φιλικό
3 Σεπτεμβρίου 2010 Ταλίν, Εσθονία Εσθονία Εσθονία 2 – 1 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
7 Σεπτεμβρίου 2010 Φλωρεντία , Ιταλία Νήσοι Φερόες Νήσοι Φερόες 5 – 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
8 Οκτωβρίου 2010 Μπέλφαστ, Βόρεια Ιρλανδία Ulster banner.svg Βόρεια Ιρλανδία 0 – 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
12 Οκτωβρίου 2010 Τζένοα, Ιταλία Σερβία Σερβία 3 – 0 (στην δικαστική) Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
17 Νοεμβρίου 2010 Κλάγκενφουρτ, Αυστρία Ρουμανία Ρουμανία 1 - 1 Φιλικό
9 Φεβρουαρίου 2011 Ντόρτμουντ, Γερμανία Γερμανία Γερμανία 1 - 1 Φιλικό
25 Μαρτίου 2011 Λιουμπλιάνα, Σλοβενία Σλοβενία Σλοβενία 1 - 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
3 Ιουνίου 2011 Μόντενα, Ιταλία Εσθονία Εσθονία 3 - 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
7 Ιουνίου 2011 Λιέγη, Βέλγιο Flag of Ireland.svg Ιρλανδία 0 - 2 Φιλικό
10 Αυγούστου 2011 Μπάρι, Ιταλία Flag of Spain.svg Ισπανία 2 - 1 Φιλικό
2 Σεπτεμβρίου 2011 Τόρσχαβν, Νήσοι Φερόες Νήσοι Φερόες Νήσοι Φερόες 1 - 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
6 Σεπτεμβρίου 2011 Φλωρεντία, Ιταλία Σλοβενία Σλοβενία 1 - 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
7 Οκτωβρίου 2011 Βελιγράδι, Σερβία Σερβία Σερβία 1 - 1 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
11 Οκτωβρίου 2011 Πεσκάρα, Ιταλία Ulster banner.svg Βόρεια Ιρλανδία 3 - 0 Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
11 Νοεμβρίου 2011 Βρότσλαβ, Πολωνία Flag of Poland.svg Πολωνία Φιλικό
15 Νοεμβρίου 2011 Ρώμη, Ιταλία Flag of Uruguay.svg Ουρουγουάη Φιλικό

* Τα τέρματα για την Εθνική Ιταλίας σημειώνονται πρώτα

Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Ομάδα Βαθμοί Αγώνες Νίκες Ισοπαλίες Ήττες Γκολ υπέρ Γκολ κατά Διαφορά τερμάτων
1 Flag of Italy.svg Ιταλία 26 10 8 2 0 20 2 +18
2 Εσθονία Εσθονία 16 10 5 1 4 15 14 +1
3 Σερβία Σερβία 15 10 4 3 3 13 12 +1
4 Σλοβενία Σλοβενία 14 10 4 2 4 11 7 +4
5 Ulster banner.svg Βόρεια Ιρλανδία 9 10 2 3 5 9 13 -4
6 Νήσοι Φερόες Νήσοι Φερόες 4 10 1 1 8 6 26 -20

Παίχτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιχτες τους οποίους κάλεσε για τα παιχνίδια για τα Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 εναντίον της Σερβίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στις 7 και 11 Οκτωβρίου 2011 αντίστοιχα.

Συμμετοχές και τέρματα μέχρι τις 11 Οκτωβρίου 2011.

# Όνομα Σύλλογος Συμμετοχές (Τέρματα) Ντεμπούτο
Τερματοφηλακές
1 Τζιανλουίτζι Μπουφόν (Αρχηγός) Flag of Italy.svg Γιουβέντους 110 (0) v. Ρωσία, 29 Οκτωβρίου 1997
12 Σαλβατόρε Σιρίγκου Flag of France.svg Παρί Σεν Ζερμαίν 2 (0) v. Ακτή Ελεφαντοστού, 10 Αυγούστου 2010
13 Μόργκαν Ντε Σάνκτις Flag of Italy.svg Νάπολι 0 (0) N/A
Αμυντικοί
2 Κρίστιαν Μάτζιο Flag of Italy.svg Νάπολι 13 (0) Ν/Α
3 Τζιόρτζιο Κιελίνι Flag of Italy.svg Γιουβέντους 47 (2) v. Φινλανδία, 17 Νοεμβρίου 2004
4 Άντζελο Οκμπόνα Flag of Italy.svg Τορίνο 0 (0)
11 Φεντερίκο Μπαλζαρέτι Flag of Italy.svg Παλέρμο 6 (0) v. Ρουμανία, 17 Νοεμβρίου 2010
15 Αντρέα Μπαρζάλι Flag of Italy.svg Γιουβέντους 27 (0) v. Αυστραλία, 26 Ιουνίου 2006
7 Ιγκνάτσιο Αμπάτε Flag of Italy.svg Μίλαν 2 (0) v. Πολωνία, 11 Νοεμβρίου 2011
19 Λεονάρντο Μπονούτσι Flag of Italy.svg Γιουβέντους 13 (2) v. Καμερούν, 3 Μάρτης 2010
Μέσοι
16 Ντανιέλε Ντε Ρόσι Flag of Italy.svg Ρόμα 68 (10) v. Νορβηγία, 4 Σεπτεμβρίου 2004
13 Εμανουέλε Τζιακερίνι Flag of Italy.svg Γιουβέντους 0 (0)
8 Κλάουντιο Μαρκίζιο Flag of Italy.svg Γιουβέντους 16 (0) v. Ελβετία, 12 Αυγούστου 2009
5 Τιάγκο Μόττα Flag of France.svg Παρί Σεν Ζερμέν 8 (1) v. Γερμανία, 8 Φεβρουαρίου 2011
18 Ρικάρντο Μοντολίβο Flag of Italy.svg Φιορεντίνα 29 (1) v. Νότια Αφρική, 17 Οκτωβρίου 2007
21 Αντρέα Πίρλο Flag of Italy.svg Μίλαν 70 (9) v. Αζερμπαϊτζάν, 7 Σεπτεμβρίου 2002
23 Αντόνιο Νοτσερίνο Flag of Italy.svg Μίλαν 8 (0) v. Νότια Αφρική, 17 Οκτωβρίου 2007
22 Αλεσάντρο Ντιαμάντι Flag of Italy.svg Μπολόνια 1 (0) v. Ρουμανία, 17 Νοεμβρίου 2010
Επιθετικοι
9 Μάριο Μπαλοτέλι Flag of Italy.svg Μίλαν 8 (1) v. Ακτή Ελεφαντοστού, 10 Αυγούστου 2010
10 Αντόνιο Κασάνο Flag of Italy.svg Μίλαν 28 (9) v. Πολωνία, 12 Νοεμβρίου 2003
20 Σεμπάστιαν Τζιοβίνκο Flag of Italy.svg Πάρμα 6 (0) Ν/Α
17 Φάμπιο Μπορίνι Flag of Italy.svg Ρόμα 1 (0) v. Βουλγαρία, 29 Φεβρουαρίου 2012
11 Αντόνιο ντι Νατάλε Flag of Italy.svg Ουντινέζε 37 (10) v. Η.Π.Α., 20 Νοεμβρίου 2002

Παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι της 8 Οκτωβρίου 2010, οι παίχτες με τις περισσότερες συμμετοχές στην εθνική ομάδα:

# Όνομα Περίοδος Συμετοχές Τέρματα
1 Φάμπιο Καναβάρο 1997–2010 136 2
2 Πάολο Μαλντίνι 1988–2002 126 7
3 Ντίνο Τζοφ 1968–1983 112 0
4 Τζιανλουίτζι Μπουφόν 1997– 102 0
5 Τζιανλούκα Ζαμπρότα 1999– 97 2
6 Τζιασίντο Φαχέτι 1963–1977 94 3
7 Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο 1995–2008 91 27
8 Φράνκο Μπαρέσι 1982–1994 81 1
Τζιουζέπε Μπέργκομι 1982–1998 81 6
Μάρκο Ταρντέλι 1976–1985 81 6

Έντονη γραφή είναι για του παίκτες που συνεχίζουν να παίζουν

Παίκτες με τα περισσότερα Τέρματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι της 8 Οκτωβρίου 2010, οι παίχτες με τα περισσότερα τέρματα στην εθνική ομάδα:

# Όνομα Περίοδος Τέρματα Συμετοχές Τερματά ανα παιχνίδι
1 Λουίτζι Ρίβα 1965–1974 35 42 0.83
2 Τζιουζέπε Μεάτσα 1930–1939 33 53 0.62
3 Σίλβιο Πιόλα 1935–1952 30 34 0.88
4 Ρομπέρτο Μπάτζιο 1988–2004 27 56 0.48
Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο 1995–2008 27 91 0.29
6 Αντόλφο Μπαλκονίερι 1920–1930 25 47 0.53
Φίλιππο Ιντζάγκι 1997–2007 25 57 0.44
Αλεσάντρο Αλτομπέλλι 1980–1988 25 61 0.41
9 Κρίστιαν Βιέρι 1997–2005 23 49 0.47
Φραντσέσκο Γκρατσιάνι 1975–1983 23 64 0.36

Έντονη γραφή είναι για του παίκτες που συνεχίζουν να παίζουν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Italy national football team της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).