Dodge Viper

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Dodge Viper
Dodge Viper (3016884573).jpg
Viper7723.JPG Dodge Viper 1ης γενιάς (1991 - 1995)
1998 Chrysler Viper GTS RT10 (16512561149).jpg Dodge Viper 2ης γενιάς (1995 - 2002) του 1998
Dodge Viper SRT-10.jpg Dodge Viper 3ης γενιάς (2002 - 2007) του 2006
'08 Dodge Viper (Montreal).jpg Dodge Viper 4ης γενιάς (2007 - 2010) του 2008
CIAS 2013 - 2013 Dodge Viper SRT GTS (8478784053).jpg
CIAS 2013 - 2013 Dodge Viper SRT GTS (8478780069).jpg Dodge Viper 5ης γενιάς (2012 - 2017) του 2013
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Dodge
Μητρική εταιρείαChrysler Corporation (1991 - 1998)
DaimlerChrysler (1998 - 2007)
Chrysler (2008 - 2010 και 2012 - 2014)
Fiat Chrysler Automobiles (2014 - 2017)
Εναλλακτική ονομασίαSRT Viper (2012 — 2014)
Παραγωγή1991 — Ιούλιος 2010
2012 — Αύγουστος 2017[1]
ΣυναρμολόγησηΝτιτρόιτ, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
ΚατηγορίαΣπορ υπεραυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο roadster (κάμπριο)
2-πορτο coupé
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Κινητήρας8.0 - 8.4 λίτρα / Όλοι V10 της Dodge, βενζίνης
Μετάδοση6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
ΣχεδιαστήςTom Gale (1990)
Osamu Shikado (1999)
Scott Krugger (2010)

Η Dodge Viper ήταν ένα διθέσιο σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge. Αρχικά κατασκευάστηκαν 4 διαδοχικές γενιές, μεταξύ του 1991 και του 2010, ενώ τον Απρίλιο του 2012 παρουσιάστηκε η 5η γενιά της, η οποία διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τις 16 Αυγούστου 2017. Η αρχική ονομασία της πέμπτης γενιάς ήταν SRT Viper έως και τον Μάιο του 2014, όταν και μετονομάστηκε εκ νέου σε Dodge Viper.

Βασικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παραγωγή της πρώτης γενιάς της Viper ξεκίνησε το 1991, στο εργοστάσιο New Mack. Το μοντέλο έφτασε στις αντιπροσωπείες τον Ιούνιο του 1991, για την σεζόν του 1992. Τον Οκτώβριο του 1995, με την έναρξη της δεύτερης γενιάς, η παραγωγή της Viper μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο Conner Avenue, όπου και διατηρήθηκε μέχρι τη λήξη της παραγωγής το 2017. Και οι δύο μονάδες παραγωγής βρίσκονταν στο Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν.

Σε ολόκληρη τη διάρκεια παραγωγής όλων των γενεών της, προσφερόταν με έναν μόνο κινητήρα και μάλιστα πάντα V10 βενζίνης και αποκλειστικά με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων. Μάλιστα στις 3 πρώτες γενιές της, δηλαδή από το 1991 έως το 2007, το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν σταθερά το ίδιο T-56 από την εταιρεία Borg-Warner. Ο αρχικός κυβισμός του κινητήρα ήταν 8.0 λίτρα (7.998 κυβικά εκατοστά, με αρχική ιπποδύναμη 400 hp στις 4.600 στροφές το λεπτό και ροπή 630 N·m στις 3.600 στροφές το λεπτό και με διαρκείς αυξήσεις της ισχύος στα επόμενα χρόνια) στην πρώτη και στη δεύτερη γενιά. Με την εισαγωγή της τρίτης γενιάς (παραγωγή 2002 - 2007) αυξήθηκε στα 8.3 λίτρα, ενώ στην τέταρτη γενιά (παραγωγή 2007 - 2010) στα 8.4 λίτρα, κυβισμός που διατηρήθηκε και στην πέμπτη γενιά της. Οι μεταγενέστερες εκδοχές των 8.3 και 8.4 λίτρων εξακολουθούν μέχρι σήμερα να κατέχουν και το ρεκόρ του μεγαλύτερου κυβισμού παγκοσμίως, σε αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής.

Η πρώτη γενιά της Viper κυκλοφόρησε μόνο σε κάμπριο roadster εκδοχή αμαξώματος, ενώ οι 3 επόμενες γενιές τόσο σε κάμπριο roadster όσο και σε κλειστό κουπέ. Αντιθέτως, η πέμπτη και τελευταία γενιά του μοντέλου διατέθηκε μόνο ως κλειστό κουπέ.

Ευρύτερη απήχηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ταμπλό μιας Dodge Viper τρίτης γενιάς, ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Φαίνεται το ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη 330 km/h (205 mph) και το σήμα της κεφαλής οχιάς στο τιμόνι.

Μέσα σε λίγα χρόνια από την εισαγωγή της, η Dodge Viper απέκτησε έναν εξαιρετικά φανατικό κύκλο οπαδών και ένα ξεχωριστό ίματζ της «εναλλακτικής αντι-Corvette». Ένα ιδιαίτερο γνώρισμα του μοντέλου είναι ότι φέρει σήμα με κεφάλι οχιάς, αντί για το σήμα της Dodge, καθώς Viper στα αγγλικά σημαίνει οχιά. Όλες οι γενιές της, επίσης, απέσπασαν διαχρονικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό ότι είχαν πάντα μια ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που κανένα άλλο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής δεν έμοιαζε με την «οχιά» της Dodge, αν και οι τυπικοί ανταγωνιστές της ήταν η Chevrolet Corvette, η Porsche 911, το Acura NSX πρώτης γενιάς και, για ένα μικρό διάστημα, το Ford GT πρώτης γενιάς του 2004 - 2006.

Η Viper και πολλές βελτιωμένες εκδοχές της, συχνά εμφανίζονται σε διάφορες ταινίες, βιντεοπαιχνίδια (όπως το Grand Theft Auto V), τηλεοπτικές εκπομπές και βιντεοκλίπ τραγουδιών.

Αρχική διακοπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω των οικονομικών προβλημάτων που δημιούργησε η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, η ηγεσία του Ομίλου Chrysler αποφάσισε το 2009 να σταματήσει την παραγωγή της Viper. Το τελευταίο αντίτυπο της Viper τέταρτης γενιάς, ένα μοντέλο με χρυσή εξωτερική βαφή, κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 1 Ιουλίου 2010, παρουσία του Detroit Motor City Viper Club και της Εθνικής Λέσχης Viper των ΗΠΑ. Η συγκεκριμένη Viper αποκτήθηκε από την οικογένεια Rauch από το Τέξας, η οποία έχει την μεγαλύτερη συλλογή Viper παγκοσμίως, με 40 διαφορετικές Viper στα γκαράζ της τότε.

Πέμπτη γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

SRT Viper GTS πέμπτης γενιάς στο Σαλόνι του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2013 (όταν η Viper ανήκε στην SRT).

Μετά την εξαγορά της Chrysler από τον Όμιλο της Fiat, ο Sergio Marchionne, ο τότε πρόεδρος του ομίλου Fiat Chrysler Automobiles, ανακοίνωσε την απόφαση της εταιρείας να αναβιώσει το μοντέλο. Κατά την ανακοίνωση αυτή, τον Σεπτέμβριο του 2010, δήλωσε ότι η 5η γενιά του θα κυκλοφορήσει το 2012. Η επίσημη παρουσίασή της έγινε τον Απρίλιο του 2012, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης, οπότε και μετονομάστηκε προσωρινά σε SRT Viper, καθώς το μοντέλο εντάχθηκε τότε στην εταιρεία Street and Racing Technology (Τεχνολογία Οδών και Αγώνων). Τον Μάιο του 2014, μετονομάστηκε εκ νέου σε Dodge Viper, καθώς η βραχύβια εταιρεία SRT επανεντάχθηκε τότε στην Dodge.[2]

Τεχνολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σαλόνι μιας Viper 5ης γενιάς της σεζόν του 2013.

Για πρώτη φορά εξοπλίστηκε με Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), εξελιγμένες οθόνες και υλικά υψηλότερης ποιότητας στο σαλόνι, ενώ γενικότερα επωφελήθηκε από την τεχνογνωσία της Ferrari.[3] Ωστόσο, δεν βασίστηκε σε κάποιο άλλο μοντέλο παραγωγής, διατηρώντας έτσι το ίματζ της ανεξαρτησίας της. Επίσης, συνέχισε να φέρει αποκλειστικά κινητήρα V10 και 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, κατά την παράδοση όλων των προηγούμενων γενεών της.

Στα πλαίσια αυτού του σεβασμού στα παραδοσιακά της στοιχεία, ο κυβισμός του κινητήρα διατηρήθηκε στα 8.4 λίτρα, όσο ήταν και στην 4η γενιά, με την αρχική ισχύ του να ανέρχεται στους 640 hp, ενώ και η αισθητική της εξακολούθησε να παραπέμπει στις προηγούμενες γενιές της, αν και είχε εμφανώς εκσυγχρονιστεί. Κατά την μετονομασία της σε Dodge Viper, τον Μάιο του 2014, ο κινητήρας V10 κέρδισε 5 hp σε ισχύ, φτάνοντας τους 645 hp.

Οριστική διακοπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Οκτώβριο του 2015, ο όμιλος Fiat Chrysler Automobiles ανακοίνωσε ότι η Viper θα αποσυρθεί οριστικά από την παραγωγή μέσα στο 2017 και αρχικά απέδωσε τη διακοπή στις χαμηλές πωλήσεις της πέμπτης γενιάς, καθώς το ημερολογιακό έτος 2014 πούλησε μόλις 760 αντίτυπα διεθνώς.[4][5] Ωστόσο κάποιες άλλες πηγές, μεταξύ των οποίων το αμερικανικό περιοδικό αυτοκινήτου Motor Trend, που τον Ιανουάριο του 2016 επικαλέστηκε πηγή κοντά στην Fiat Chrysler, ανέφεραν ως πραγματική αιτία το ότι η Viper δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τα νέα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφαλείας FMVSS #226 που απαίτησε την τοποθέτηση στάνταρ πλευρικών αερόσακων τύπου κουρτίνας, στην οροφή, από την 1η Σεπτεμβρίου 2017 σε όλα τα μοντέλα που θα πωλούνται στις ΗΠΑ.[6] Η σχετική πηγή ανέφερε ότι αν η Fiat Chrysler είχε τοποθετήσει τέτοιους αερόσακους στην Viper θα περιόριζε επικίνδυνα τον διαθέσιμο χώρο για τα κεφάλια των επιβατών. Το παράδοξο μάλιστα είναι ότι, όπως πρακτικώς φάνηκε τότε, η Fiat Chrysler δεν είχε υπολογίσει τους επερχόμενους κανονισμούς ασφαλείας όταν σχεδίαζε την 5η γενιά της Viper, με αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί να προβεί σε υποχρεωτική διακοπή του μοντέλου. Λίγο μετά όμως, ο Sergio Marchionne, ο τότε πρόεδρος του ομίλου, ανακοίνωσε ότι υπήρχε ρεαλιστική πιθανότητα να εξελιχθεί μελλοντικά μια εντελώς νέα γενιά Viper,[7] αλλά τελικώς απεβίωσε στις 25 Ιουλίου 2018 και από τότε δεν έχει ανακοινωθεί κάτι άλλο σχετικά με πιθανή νέα γενιά, από κανέναν.

Viper πέμπτης γενιάς στο Σαλόνι της Γενεύης το 2014.

Μετά την ανακοίνωση, οι πωλήσεις συνέχισαν να πέφτουν και μάλιστα το έτος 2016 πωλήθηκαν μόλις 630 Viper, δηλαδή κατά 8,7% λιγότερες ως προς το 2015. Το τελευταίο αντίτυπο της Viper, μια κόκκινη κουπέ, κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 16 Αυγούστου 2017 και κατέληξε απευθείας στο μουσείο της εταιρείας,[8] ενώ η προτελευταία, και τελευταία που κατέληξε σε πελάτη, ήταν μια κίτρινη ACR με μαύρες λωρίδες να διατρέχουν το αμάξωμα. Επίσης, είχε ανακοινωθεί ήδη από τον Ιούλιο ότι το εργοστάσιο κατασκευής της Viper, το Conner Avenue Assembly Plant στο Ντιτρόιτ της πολιτείας Μίσιγκαν, θα κλείσει οριστικά στις 31 Αυγούστου 2017 και οι 80 υπάλληλοι θα προσληφθούν σε άλλα εργοστάσια του ομίλου Fiat Chrysler, όπως και έγινε. Για την ιστορία, το εργοστάσιο Conner Avenue είχε κατασκευαστεί το 1966, ενώ το 1995 είχε εξαγοραστεί από την Chrysler, όπου και μεταφέρθηκε η παραγωγή της Viper τον Οκτώβριο του 1995, με την έναρξη της δεύτερης γενιάς της, ενώ πριν το κλείσιμό του ήταν το μικρότερο εργοστάσιο της FCA στη Βόρεια Αμερική.[9]

Ωστόσο, απέμειναν ελάχιστα αντίτυπα που συνέχισαν να πωλούνται ως καινούρια σε αντιπροσωπείες, καθώς το 2018 πωλήθηκαν επίσημα 19 νέες Viper και το 2019 πωλήθηκαν επίσημα 5 νέες Viper.[10]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kevin Smith. «Preview Test: Dodge Viper RT/10». Car and Driver (March 1992): p. 38–43.
  • Holmes, Mark (2007). Ultimate Convertibles: Roofless Beauty. London: Kandour. pp. 64–67. ISBN 9781905741625.
  • Flammang, James M./Kowalke, Ron: Standard Catalog of American Cars 1976–1999, Krause Publications, Iola, 1999, ISBN 0-87341-755-0.
  • Robert Genat: 50 Jahre Muscle Cars. Chrysler Dodge Plymouth, Heel Verlag, Königswinter, 2005, ISBN 3-89880-490-9.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]