Οχιά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οχιά
Kalaentzis vipera ammodytes.jpg
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Chordata (Χορδωτά)
Ομοταξία: Reptilia (Ερπετά)
Τάξη: Squamata (Φολιδωτά)
Οικογένεια: Viperidae
Oppel, 1811

Οι οχιές είναι είδη ιοβόλων φιδιών που ανήκουν στην οικογένεια Viperidae. Η γεωγραφική τους εξάπλωση περιλαμβάνει όλα τα μέρη του κόσμου, εκτός από την Ανταρκτική, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Μαδαγασκάρη, τη Χαβάη, διάφορα άλλα απομονωμένα νησιά και βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Όλα τα είδη της οικογένειας έχουν δόντια που συνδέονται με ιοβόλους αδένες.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οχιά είναι ένα μεσαίου μεγέθους ερπετό, το οποίο φτάνει σπάνια έως ένα μέτρο μήκος[1]. Το σώμα της οχιάς έχει σχήμα κυλίνδρου, τα αρσενικά φίδια έχουν χρώμα σταχτί, ενώ τα θηλυκά είναι πιο ανοιχτόχρωμα μπεζ. Καλύπτεται από φολίδες, όπως και το κεφάλι. Επίσης, στη ράχη το φίδι έχει σκούρα σχέδια σε σχήμα τεθλασμένης γραμμής, ενώ στο κεφάλι τα σχήματα που έχει σχηματίζουν το γράμμα Χ ή Λ. Τα θηλυκά έχουν πιο μικρό μήκος από τα αρσενικά. Το κεφάλι της είναι πιο πλατύ προς τα πίσω και διακρίνεται έντονα από το σώμα. Η ουρά της είναι κοντή. Έχει δυνατή όραση ακόμα και στο σκοτάδι, ενώ η ίριδα των ματιών της έχει την ιδιότητα να αλλάζει ανάλογα με την ένταση του φωτός. Στην άνω γνάθο είναι εξοπλισμένη με δύο μυτερά δόντια, μεγαλύτερα από τα κοινά που έχει, τα οποία συνδέονται με αδένες που εκκρίνουν δηλητήριο. Το φίδι αυτό συναντάται σε παραποτάμιες περιοχές με βραχώδεις σχηματισμούς, καθώς έχει την ικανότητα να αναρριχάται και να κολυμπάει.

Αναπαραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα περισσότερα είδη είναι ωοζωοτόκα. Η ίδια η λέξη «viper» (επιστημονική ονομασία του φιδιού) προέρχεται από τις λατινικές λέξεις vivo = «ζω» και pario = «γεννώ».[2] Γεννά 10-20 ζωντανά μικρά, τα οποία έχουν δηλητήριο.

Συμπεριφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν η οχιά δαγκώσει τη λεία, τότε πιέζονται οι αδένες και εκκρίνεται δηλητήριο, το οποίο μέσω των δοντιών περνά στην πληγή του θύματος. Ανάλογα με τις περιστάσεις, η οχιά έχει την ικανότητα να καθορίζει την ποσότητα δηλητηρίου που θα χύσει στο θύμα της. Γενικότερα, η ποσότητα του δηλητηρίου είναι ανάλογη του μεγέθους του φιδιού.

Τροφή και επικινδυνότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ενήλικες οχιές τρέφονται με μικρά ζώα, όπως ποντίκια, άλλα ερπετά και πτηνά. Το δηλητήριο της είναι επικίνδυνο. Τυπικά περιέχει πολλές πρωτεϊνάσες (ένζυμα που διαλύουν πρωτεΐνες). Αυτές προκαλούν συμπτώματα πόνου, οίδημα και νέκρωση, όπως επίσης και απώλεια αίματος. Ο θάνατος συνήθως επέρχεται από την πτώση της αρτηριακής πίεσης.[3] Οι οχιές δεν επιτίθενται ποτέ στον άνθρωπο εάν δεν πατηθούν, πιαστούν ή απειληθούν άμεσα.

Αν δεχθεί κάποιος δηλητηριώδες δήγμα από οχιά, απαιτείται έγκαιρη ιατρική φροντίδα. Είναι σημαντικό να μην σκιστεί ή κοπεί το δέρμα στο σημείο του δήγματος και να μην δεθεί το δαγκωμένο μέλος. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου και όχι της φλεβικής ή αρτηριακής οδού, έτσι το να προκληθεί αιμορραγία στο σημείο του δαγκώματος είναι ανούσιο αλλά και επικίνδυνο, λόγω του τραυματικού σοκ που μπορεί να προκληθεί και να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς. Επίσης μία σφιχτή περίδεση του δαγκωμένου μέλους φράσσει την κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να προκαλέσει νέκρωση, γάγγραινα και θρομβώσεις, έτσι είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ομαλή κυκλοφορία του αίματος.[4] Στις σοβαρότερες περιπτώσεις, αν δε φέρει το θάνατο, το δήγμα οχιάς αφήνει μόνιμη ουλή στο σημείο του δαγκώματος, ή μπορεί να απαιτηθεί ακρωτηριασμός του μέλους. Μπορεί επίσης ο ασθενής ή η ασθενής να είναι αλλεργικός στο δάγκωμα.[5] Κατά την συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δηλητηριωδών δηγμάτων στην χώρα μας τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και επέρχεται η πλήρης ίαση του ασθενούς.

Υποοικογένειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποοικογένεια Ταξινομητής Πλήθος γενών Πλήθος ειδών Κοινή ονομασία Γεωγραφική κατανομή
Azemiopinae Liem, Marx & Rabb, 1971 1 1 Fea's viper Μιανμάρ, Θιβέτ, Νότια Κίνα, Βόρειο Βιετνάμ.
Causinae Cope, 1859 1 6 Night adders Υποσαχάρια Αφρική
Crotalinae Oppel, 1811 18 151 Κροταλίες Ανατολική Ευρώπη, Ασία, Καναδάς, Μεξικό, Κεντρική Αμερική, Νότια Αμερική
Viperinae Oppel, 1811 12 66 Οχιές Ευρώπη, Ασία και Αφρική

Παρουσία στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεωγραφική κατανομή των πέντε ειδών οχιάς στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα απαντώνται τα εξής είδη:

Στην Κύπρο εντοπίζεται η φίνα ή κοντονούρα (λόγω της κοντής της ουράς), που ανήκει στο είδος Macrovipera lebetina.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τ. 19, σελ. 253-54.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Το ζώο της εβδομάδας: Οχιά (Vipera ammodytes) « Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. 
  2. Schuett GW, Höggren M, Douglas ME, Greene HW. 2002. Biology of the Vipers. Eagle Mountain Publishing, LC. 580 pp. 16 plates. ISBN 0-9720154-0-X.
  3. Ilias Strachinis Ελληνική Ερπετοπανίδα - Herpetofauna of Greece
  4. Slowinski J. 2000.Striking Beauties: Venomous Snakes Αρχειοθετήθηκε 2006-05-23 στο Wayback Machine. στο California Wild Αρχειοθετήθηκε 2006-05-23 στο Wayback Machine.. Vol. 53:2. Προσπελάστηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 2006.
  5. Ilias Strachinis Ελληνική Ερπετοπανίδα - Herpetofauna of Greece

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Viperidae της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).