Σεμιόν Τιμοσένκο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σεμιόν Τιμοσένκο
Маршал Тимошенко 1940 01.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Семен Костянтинович Тимошенко (Ουκρανικά)
Γέννηση6ιουλ. / 18  Φεβρουαρίου 1895γρηγ.
Furmanivka
Θάνατος31  Μαρτίου 1970[1][2][3]
Μόσχα
Τόπος ταφήςΝεκρόπολη Τείχους του Κρεμλίνου
ΕθνικότηταΟυκρανοί
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, Comcor, Komandarm 2nd rank και Komandarm 1st rank/Ρωσικός αυτοκρατορικός στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΑνατολικό Μέτωπο, Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος, Ρωσοφινλανδικός πόλεμος του 1939 και Γερμανοσοβιετικός Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαPeople's Commissar for Defense of the Soviet Union (1940–1941)
μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
ΒραβεύσειςΤάγμα του Λένιν (1938)
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1920)
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1940)
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης (1968)
Medal "For the Defence of Kiev"
Παράσημο της Νίκης (1945)
Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army"
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1943)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ»
Μετάλλιο για την Άμυνα του Καυκάσου
Medal "For the Liberation of Belgrade"
Medal "For the Capture of Budapest"
Medal "For the Capture of Vienna"
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Ιαπωνίας
Τάγμα του Λένιν (1940)
Τάγμα του Λένιν (1945)
Τάγμα του Λένιν (1955)
Τάγμα του Λένιν (1970)
Χρυσός Αστέρας (1940)
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1965)
Χρυσός Αστέρας (1965)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1921)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1930)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1944)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1947)
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1944)
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1945)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας»
Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945"
Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy"
Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR"
Μετάλλιο για τα «50 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ»
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας
Medal "In Commemoration of the 250th Anniversary of Leningrad"
Honorary Revolutionary Weapon (1920)
d:Q4375473 (1968)
Cross of St. George 2nd class
Cross of St. George 3rd class
Cross of St. George 4th class
Tudor Vladimirescu Order
Order of the Partisan Star
Medal "30 years of the Victory in Khalkhin-Gol"
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Σεμιόν Κονσταντίνοβιτς Τιμοσένκο (Семён Константи́нович Тимоше́нко, Φουρμάνκα, Βεσσαραβία, 18 Φεβρουαρίου 1895 - 31 Μαρτίου 1970[4]) ήταν Ρώσος στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης και ανώτερος διοικητής του Ερυθρού στρατού, που τιμήθηκε δυο φορές σαν ήρωας της χώρας του. Ήταν επίσης, συμπέθερος του Στάλιν.

Γιος αγρότη που απασχολούταν σαν κολίγος, ο Σεμιόν κατατάχθηκε το 1915 στον Α’ Π.Π. ως χειριστής πυροβόλου, στο 1ο Σύνταγμα Οράνιεμπάουμ. Το 1917 και ενώ έφερε το βαθμό του δεκανέα, χειροδίκησε σε βάρος ενός αξιωματικού και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο. Ωστόσο, απαλλάχθηκε της κατηγορίας ύστερα από επέμβαση του «Συμβουλίου Εργατών και Στρατιωτών». Στη συνέχεια πήρε μέρος στον Ρωσικό εμφύλιο ως αξιωματικός των μπολσεβίκων, διοικητής Ιπικκού (2ης ταξιαρχία, 6η μεραρχία), όπου τραυματίσθηκε σοβαρά.

Το 1923 αποφοίτησε από την Ανώτερη Στρατιωτική Ακαδημία και το 1925 τοποθετήθηκε κομισάριος διοικητής του 3ου Σώματος Ιππικού. Το 1933 προήχθη σε διοικητή της στρατιωτικής περιοχής της Λευκορωσίας και δυο χρόνια μετά έγινε μέλος του πρώτου ανωτάτου σοβιέτ. Το 1939 συμμετείχε στην εισβολή στην Πολωνία και στο Σοβιετο-Φινλανδικό πόλεμο, τον οποίο διεύθυνε προσωπικά. Το 1940 τιμήθηκε με το Παράσημο του Ήρωα της ΕΣΣΔ και ανέλαβε κομισάριος άμυνας, επιφορτισμένος με το έργο της αναμόρφωσης του Κόκκινου Στρατού. Την ίδια εποχή η κόρη του παντρεύτηκε το γιο του Στάλιν, Βασίλι.

Το 1941 και μετά τη ναζιστική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ ο Τιμοσένκο έλαβε θέση αρχιστράτηγου στη Μόσχα. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους με εντολή του Στάλιν μετέβη στο δυτικό μέτωπο σαν διοικητής. Το φθινόπωρο ανέλαβε τον έλεγχο και του νοτιοδυτικού μετώπου και ανακατέλαβε το Ροστώφ ενώ στις αρχές του 1942 ήταν επικεφαλής του φινλανδικού μετώπου. Το Μάιο του 1942 επιχείρησε μια ευρεία αντεπίθεση στο Χάρκοβο αλλά απέτυχε[5] και μετακλήθηκε στην πρωτεύουσα[6] Έπειτα, τοποθετήθηκε κατά σειρά διοικητής διαφόρων άλλων μετώπων του πολέμου (Στάλινγκραντ, Καυκάσου, Βαλτικής).

Μετά τη λήξη του πολέμου ο Τιμοσένκο θήτευσε σαν διοικητής Ουραλίων και Λευκορωσίας, ενώ στα 1960 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής του υπουργείου άμυνας και το 1961 έγινε πρόεδρος της κρατικής επιτροπής βετεράνων πολεμιστών.

Πέθανε από καρκίνο το 1970 και η σωρός του ενταφιάσθηκε στον τοίχο του Κρεμλίνου.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δημήτριος Γεδεών, «Στρατάρχης Τιμοσένκο, ένας λησμονημένος ήρωας του ανατολικού μετώπου», περιοδικό «Ιστορικά Θέματα», περίοδος Β’, τεύχος 98, Ιανουάριος 2011, σελ. 106-117.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Semyon-Konstantinovich-Timoshenko. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Αγγλικά) SNAC. w6fv6bzf. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Αγγλικά) Find A Grave. 16934334. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 2 Απριλίου 1970, σελ. 1: "Απέθανε ο στρατάρχης Τιμοσένκο"
  5. Τα γεγονότα πριν τη μάχη του Στάλιν γκραντ
  6. Το μεγάλο λάθος του Χίτλερ στη Μόσχα