Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ
RokossovskyKK.jpg
Γέννηση
Βαρσοβία
Θάνατος
Μόσχα
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία, Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία και Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ιδιότητα πολιτικός και αξιωματικός
Βραβεύσεις Τάγμα του Λένιν (), Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Ταξιάρχης του Τάγματος του Λουτρού (), Αρχηγός Διοικητής της Λεγεώνας της Αξίας (), Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (), Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης (), Medal "For the Defence of Kiev" (), Παράσημο της Νίκης (), Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army" (), Order of Suvorov, 1st class (), Order of Kutuzov, 1st class (), Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας» (), Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ» (), Medal "For the Capture of Königsberg" (), Medal "For the Liberation of Warsaw" (), Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (), Gold Star (), Gold Star (), Τάγμα του Λένιν (), Τάγμα του Λένιν (), Τάγμα του Λένιν (), Τάγμα του Λένιν (), Τάγμα του Λένιν (), Τάγμα του Λένιν (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Τάξη του κόκκινου λαβάρου (), Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941-1945" (), Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy" (), Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR" (), Μετάλλιο για τα «50 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ» (), Medal "In Commemoration of the 800th Anniversary of Moscow" (), no label (), Cross of St. George (), no label (), no label (), no label (), Order of the Builders of People's Poland (), Grand Cross with Star of the Virtuti Militari (), no label (), no label (), no label (), Medal of Victory and Freedom 1945 (), Λεγεώνα της Τιμής (), Πολεμικός Σταυρός 1939-1945 (), no label (), Order of Sukhbaatar (), no label () και King Christian X's Liberty Medal ()
Πολιτικό κόμμα Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Υπογραφή Rokossovsky 2.jpg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ο Κωνσταντίν Ροκοσόφσκυ (ρωσικά: Константин Константинович Рокоссовский, πολωνικά: Konstanty Ksawerowicz Rokossowski) ήταν Ρώσος στρατιωτικός, ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1896 από πατέρα Πολωνό, εργάτη των σιδηροδρόμων, και μητέρα Ρωσίδα. Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ρωσικό στρατό και το 1917 προσχώρησε στα ένοπλα τμήματα των επαναστατών. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου απέκτησε τη φήμη εξαίρετου διοικητή του ιππικού και το 1925 μετατέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου και δημιούργησε οικογένεια.

Το 1928 επέστρεψε στη Μόσχα, για να φοιτήσει στη Στρατιωτική Ακαδημία του Φρούνζε και τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε τη διοίκηση διάφορων μεραρχιών του Κόκκινου Στρατού. Ήταν στρατιώτης του 5ου τάγματος των Δραγώνων του Καργκοπόλ και πήρε πολέμησε στις μάχες της Βαρσοβίας, του Λοτζ, στην Λιθουανία και την Λεττονία. Το 1937 ο Ροκοσόφσκυ έπεσε θύμα των σταλινικών εκκαθαρίσεων, με αποτέλεσμα να βασανιστεί άγρια στα υπόγεια της NKVD, προκειμένου να ομολογήσει τα υποτιθέμενα εγκλήματά του. Εξήλθε από τη φυλακή το 1940, χωρίς να έχει ούτε ένα από τα φυσικά δόντια στο στόμα του, χάρη στην «ειδική μεταχείριση» που του επεφύλαξαν οι πράκτορες του Στάλιν. Ο Σεμιόν Τιμοσένκο, ωστόσο, του εμπιστεύτηκε χωρίς δισταγμό τη διοίκηση ενός σώματος και ο Ροκοσόφκσυ τον δικαίωσε απόλυτα, αφού ο σχηματισμός του ήταν ο μόνος που αντεπιτέθηκε με επιτυχία κατά τις πρώτες ημέρες της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, καθηλώνοντας τον εχθρό για μία εβδομάδα.

Ως διοικητής της 16ης Στρατιάς συνέβαλε στην απώθηση των Γερμανών από τη Μόσχα και τον Ιούλιο του 1942 ανέλαβε τη διοίκηση του Μετώπου του Μπριάνσκ. Δύο μήνες αργότερα, ο Στάλιν αποφάσισε να τον ορίσει επικεφαλής του Μετώπου του Ντον, απ' όπου συμμετείχε στην εκμηδένιση της 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ. Μετά τη μεγάλη νίκη στις όχθες του Βόλγα, ο Ροκοσόφκσυ άφησε τη σφραγίδα του σε όλες τις μεγάλες μάχες του Ανατολικού Μετώπου που ακολούθησαν, όπως το Κουρσκ, η Λευκορωσία (όπου προήχθη σε στρατάρχη), η απελευθέρωση της γενέτειράς του Πολωνίας και η κατάληψη του Βερολίνου. Του απονεμήθηκε δύο φορές το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1968.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εκδόσεις Περισκόπιο, Μονογραφίες του Περιοδικού Στρατιωτική Ιστορία, Σειρά Μεγάλες Μάχες - Η Μάχη του Στάλινγκραντ σελ. 105