Ρομά στην Ελλάδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρομά στην Ελλάδα
Flag of the Romani people.svg
Η σημαία των Ρομά
Συνολικός πληθυσμός
110.000[1]
Γλώσσες
Ελληνικά, Ρομά (Τσιγγάνικα)
Θρησκεία
Ορθόδοξη Εκκλησία, Ισλάμ

Οι Ρομά που ζουν στην Ελλάδα (ή αλλιώς Τσιγγάνοι ή Γύφτοι) αποτελούν μειονότητα της Ελλάδας. Ο πληθυσμός των Ρομά στην Ελλάδα πιστεύεται ότι ανέρχεται σύμφωνα με το κράτος στους 110.000 [2], ενώ γύρω στους 200.000-300.000 ανθρώπους σύμφωνα με άλλους φορείς.[1]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προέλευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ρομά προέρχονται από την βόρεια Ινδία,[3][4][5][6] από τις πολιτείες του Ρατζαστάν και του Παντζάμπ.[5][6] Τα γλωσσικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ρίζες της γλώσσας των Ρομά βρίσκονται στην Ινδία. Η γλώσσα τους έχει γραμματικά χαρακτηριστικά των ινδικών γλωσσών και μοιράζεται μαζί τους ένα μεγάλο μέρος του βασικού λεξικού τους, για παράδειγμα, μέρη του σώματος ή καθημερινές ρουτίνες.[7]

Άφιξη στα Βαλκάνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία των Ρομά στην Ελλάδα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Η λέξη Γύφτος (Gypsie στα Αγγλικά) που χρησιμοποιείται μερικές φορές για τον λαό Ρομά τους δόθηκε για πρώτη φορά από τους Έλληνες, οι οποίοι πίστευαν ότι η καταγωγή τους ήταν αιγυπτιακή.[8][9] Λόγω του νομαδικού τους χαρακτήρα, δεν συγκεντρώνονται σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, αλλά διασκορπίζονται σε όλη τη χώρα. Η πλειοψηφία των Ελλήνων Ρομά είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που μιλούν Ελληνικά αλλά και την μητρική τους γλώσσα, τα Ρομά η αλλιώς Τσιγγάνικα η Γύφτικα. Εξαίρεση αποτελούν οι Ρομά που ζουν στη δυτική Θράκη που είναι στην πλειοψηφία τους Μουσουλμάνοι.[10]

Οικισμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ρομά στην Ελλάδα ζουν διάσπαρτοι σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας, κυρίως στα προάστια. Αξιοσημείωτα κέντρα της ζωής των Ρομά στην Ελλάδα είναι η Αγία Βαρβάρα, η οποία έχει μια πολύ εκτεταμένη κοινότητα Ρομά και τα Άνω Λιόσια όπου οι συνθήκες είναι φτωχότερες. Οι Ρομά διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τα δικά τους έθιμα και παραδόσεις. Παρόλο που ένας μεγάλος αριθμός Ρομά έχει υιοθετήσει έναν αστικό τρόπο ζωής, υπάρχουν ακόμη οικισμοί σε ορισμένες περιοχές. Σύμφωνα με την Ελληνική κυβέρνηση, αριθμούν 100.000-200.000 άτομα. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ο αριθμός αυτός είναι πλησιέστερος στους 250.000 και σύμφωνα με άλλες ομάδες ο αριθμός αυτός φτάνει τα 300.000 άτομα.[10]

Ως αποτέλεσμα της παραμέλησης από το κράτος, μεταξύ άλλων, οι κοινότητες των Ρομά στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, όπως τα υψηλά ποσοστά παιδικής εργασίας και κακοποίησης, η χαμηλή σχολική φοίτηση, οι αστυνομικές διακρίσεις και η διακίνηση ναρκωτικών. Το πιο σοβαρό ζήτημα είναι το πρόβλημα της στέγασης, καθώς πολλοί Ρομά στην Ελλάδα εξακολουθούν να ζουν σε σκηνές, σε ακίνητα που δεν τους ανήκουν, κάνοντάς τα υποκείμενα σε έξωση. Κατά την τελευταία δεκαετία τα θέματα αυτά έχουν λάβει μεγαλύτερη προσοχή και κάποια κρατική χρηματοδότηση.[10]

Σε δύο περιπτώσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι η Ελλάδα παραβιάζει τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη με την πολιτική της έναντι των Ρομά στον τομέα της στέγασης.[11][12] Επιπλέον, μεταξύ 1998-2002, 502 Αλβανικά παιδιά Ρομά εξαφανίστηκαν από το Ελληνικό Ίδρυμα Παιδιών Αγίας Βαρβάρας.[13] Οι υποθέσεις αυτές δεν ερευνήθηκαν από τις Ελληνικές αρχές έως ώσπου η Ευρωπαϊκή Ένωση ανάγκασε μια έρευνα, η οποία οδήγησε μόνο στην ανάκτηση τεσσάρων παιδιών. Τα παιδιά πιθανότατα πωλήθηκαν σε διακινητές ανθρώπων για σεξουαλική δουλεία ή για συγκομιδή οργάνων, σύμφωνα με έκθεση που υπέβαλε η Ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.[14][15]

Γνωστοί Έλληνες Ρομά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Roma European Report» (PDF). 
  2. Roma European Report
  3. Mendizabal, Isabel (06-12- 2012). «Ανασυγκρότηση της ιστορίας του πληθυσμού των Ευρωπαίων Ρομά». Current Biology 22 (24): 2342–2349. doi:10.1016/j.cub.2012.10.039. PMID 23219723. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0960982212012602. Ανακτήθηκε στις 12-12-2012. 
  4. Sindya N. Bhanoo (11-12-2012). «Η γονιδιωματική μελέτη εντοπίζει τους Ρομά στη Βόρεια Ινδία». The New York Times. https://www.nytimes.com/2012/12/11/science/genomic-study-traces-roma-to-northern-india.html?_r=0. 
  5. 5,0 5,1 K. Meira Goldberg; Ninotchka Devorah Bennahum; Michelle Heffner Hayes (28 Σεπτεμβρίου 2015). Το Φλαμένκο στην παγκόσμια σκηνή: ιστορικές, κρίσιμες και θεωρητικές προοπτικές. σελ. 50. ISBN 9780786494705. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  6. 6,0 6,1 Simon Broughton; Mark Ellingham; Richard Trillo (1999). Παγκόσμια Μουσική: Αφρική, Ευρώπη και Μέση Ανατολή. σελ. 147. ISBN 9781858286358. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  7. Šebková, Hana; Žlnayová, Edita (1998), Nástin mluvnice slovenské romštiny (pro pedagogické účely), Ústí nad Labem: Pedagogická fakulta Univerzity J. E. Purkyně v Ústí nad Labem, σελ. 4, ISBN 978-80-7044-205-0, http://rss.archives.ceu.hu/archive/00001112/01/118.pdf 
  8. «Οι Ρομά στην Ελλάδα: σκληρή ζωή, διαχωρισμός και ... Εγκλήματα». greece.greekreporter.com. 
  9. «Αθίγγανοι, Ρομ, τσιγγάνοι ή γύφτοι και από πού κρατούν οι ρίζες τους». www.fatsimare.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. 
  10. 10,0 10,1 10,2 «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14-09-2007. Ανακτήθηκε στις 19-05-2007.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |archivedate= (βοήθεια)
  11. «La Charte sociale européenne» (PDF). Coe.int. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  12. «La Charte sociale européenne» (PDF). Coe.int. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  13. Mariam, Nicky (29 Αυγούστου 2013). «Τα παιδιά της Αγίας Βαρβάρας εξακολουθούν να αγνοούνται». Greece.greekreporter.com. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  14. «Θέμα: Υλοποίηση του προγράμματος: «Προστασία και κοινωνική φροντίδα των παιδιών στο δρόμο»» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 
  15. «Τα παιδιά, ο ρατσισμός και το Ελληνικό κράτος». 2ndcouncilhouse.co.uk. 19 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016.