Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τα μέλη του Χάρτη 1961 με ανοιχτό πράσινο. Τα μέλη του αναθεωρημένου Χάρτη με σκούρο πράσινο. Μη κράτη - μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης με γκρι χρώμα

Με την ονομασία Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, φέρεται διεθνής συνθήκη Εργατικού δικαίου που συνομολογήθηκε από κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης και υπογράφηκε στο Τορίνο το 1961 και που αναθεωρήθηκε το 1996.

Η συνθήκη αυτή παρείχε εξ αρχής τη δυνατότητα ακόμα και της μερικής επικύρωσης από τα κράτη μέλη. Πρώτα ευρωπαϊκά κράτη που επικύρωσαν την εν λόγω συνθήκη ήταν η Αυστρία, Γαλλία, Δανία, Δυτική Γερμανία, Ελλάδα, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Ολλανδία και Σουηδία.
Η Ελλάδα επικύρωσε τη συνθήκη το 1984 με τον Νόμο 1426/1984 (το ίδιο έτους).

Γενικά ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης αποτελεί την πλέον σύγχρονη έκφραση των γενικών αρχών του Εργατικού Δικαίου. Συγκεκριμένα συμπληρώνοντας τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ καθώς και τη Σύμβαση της Ρώμης (1950), καθιερώνει 19 αρχές που στην ουσία αποτελούν την απαρχή του ευρωπαϊκού εργατικού δικαίου" με έμφαση στο δικαίωμα της εργασίας, της συνδικαλιστικής ελευθερίας, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της κοινωνικής ασφάλειας κ.ά.

Κατ΄ εφαρμογή της παραπάνω συνθήκης ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων που παρακολουθεί τις ετήσιες αναφορές - εκθέσεις των κρατών μελών στην ευρύτερη εφαρμογή της, εξετάζοντας παράλληλα σχετικές καταγγελίες.


Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.160.