Προκλής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Προκλής
5ος απόγονος του Ηρακλέους
Βασιλιάς των Λακεδαιμονίων
1ος από τον οίκο των Ευρυποντιδών
Προκάτοχος Θήρας (ως επίτροπος)
Διάδοχος Σόος
Εθνικότητα Έλληνας, Σπαρτιάτης
Οίκος/Γενεά Ηρακλείδες
Πατέρας Αριστόδημος
Μητέρα Αργεία
Επίγονοι Σόος

Ο Προκλής ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης. Χρονικά κατατάσσεται στον 12ο αι. π.Χ., ενώ η γέννησή του χρονολογείται το 1104 π.Χ. [1]

Ήταν γιος του Αριστόδημου, 4ου απογόνου του Ηρακλέους και της Αργείας, κόρης του Αυτεσίωνα. Είχε ένα δίδυμο αδελφό, τον Ευρυσθένη. [2] [3]

Ο Αριστόδημος κατά την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο κατέλαβε τη Λακωνία και μοίρασε την περιοχή που κατέκτησε στους δύο γιους του: ο Ευρυσθένης πήρε την περιοχή Λίμνες (μία κώμη από τις πέντε του κράτους των Λακεδαιμονίων) και ο Προκλής πήρε στην περιοχή της Πιτάνης (μια άλλη από τις πέντε κώμες). Όντας ακόμη ανήλικοι, πέθανε ο Αριστόδημος και έτσι επίτροπος των διδύμων ανέλαβε ο θείος τους (και αδελφός της Αργείας), ο Θήρας [1] [4] [3].

Παρόλο που ο Ευρυσθένης ήταν ο μεγαλύτερος από τον δίδυμό του Προκλή, μετά την ενηλικίωση τους οι αδελφοί συμβασίλευσαν, όπως όριζε ο χρησμός της Πυθίας. [2] Έτσι ιδρύθηκε ο θεσμός της διπλής βασιλείας των Λακεδαιμονίων.

Γιος και διάδοχος του Προκλή ήταν ο Σόος και γιος και διάδοχος αυτού ο Ευρυπών, από τον οποίο πήρε και το όνομα της η δυναστεία των Ευρυποντιδών. [5] [6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Karl Otfried Müller (1797-1840), μετάφραση George Cornewall Lewis (1806-1863) και Henry Tufnell (1805-1854), επιμ. (1839) (στα Αγγλικά). The history and antiquities of the Doric race. Λονδίνο: Murray, σελ. Τόμος Β'. http://www.archive.org/details/historyantiquiti02mluoft. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2009. 
  2. 2,0 2,1 Ηροδότου «Ιστορίαι» - Ερατώ, § 52.
  3. 3,0 3,1 Παυσανία «Ελλάδος Περιήγησις» - Λακωνικά, § 1.
  4. Ηροδότου «Ιστορίαι» - Μελπομένη, § 147.
  5. Παυσανία «Ελλάδος Περιήγησις» - Λακωνικά, § 7.
  6. Αρχαία Σπάρτη 1000 πχ - 396 πχ, Διαμαντή Κούτουλα, Εκδόσεις Δίον, Θεσσαλονίκη 1999, σελίδα 22