Αριστόδημος ο Ηρακλείδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αριστόδημος
βασιλιάς της Σπάρτης
4ος απόγονος του Ηρακλέους
Διάδοχος Θήρας (ως επίτροπος των ανηλίκων Ευρυσθένη και Προκλή)
Εθνικότητα Έλληνας
Οίκος/Γενεά Ηρακλείδες
Πατέρας Αριστόμαχος
Μητέρα άγνωστη
Σύζυγος Αργεία
Επίγονοι Ευρυσθένης
Προκλής

Ο Αριστόδημος ήταν 4ος απόγονος του Ηρακλή, γιός του Αριστόμαχου. Χρονικά κατατάσσεται στον 12ο αι. π.Χ., ενώ ο θάνατός του χρονολογείται το 1104 π.Χ..[1]

Ο Αριστόδημος συμμετείχε στην κάθοδο των Δωριέων μαζί με τους αδελφούς του Τήμενο, Κρεσφόντη και Ιππότη. Ο τελευταίος εκδιώχθηκε στην πορεία μετά από χρησμό της Πυθίας. Οι υπόλοιποι τρεις αδελφοί εκστράτευσαν από την Δωρίδα κατά των Αχαιών της Πελοποννήσου: ο Τήμενος κατέλαβε την Αργολίδα και ο Κρεσφόντης τη Μεσσηνία. Ο Αριστόδημος κατέλαβε τη Λακωνία αμαχητί διότι αφού περιόρισε το βασιλιά της Λακωνίας Τισαμενό στις Αμύκλες, αργότερα με την βοήθεια προδότη τον έδιωξε και τις κατέλαβε. Έπειτα μοίρασε την Λακωνία στους δυο δίδυμους γιους του καθιερώνοντας και την συμβασιλεία. Στον Ευρυσθένη έδωσε την περιοχή των Λιμνών και στον Προκλή την Πιτάνη. Οι περιοχές αυτές αργότερα ήταν δύο από τις πέντε κώμες που αποτελούσαν το βασίλειο της Λακεδαιμονίας. [2] [3]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Karl Otfried Müller (1797-1840), μετάφραση George Cornewall Lewis (1806-1863) και Henry Tufnell (1805-1854), επιμ. (1839) (στα Αγγλικά). The history and antiquities of the Doric race. Λονδίνο: Murray. σελ. Τόμος Β'. http://www.archive.org/details/historyantiquiti02mluoft. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2009. 
  2. «Ἐν Λακεδαίμονι δὲ ὄντων διδύμων τῶν Ἀριστοδήμου παίδων, οἰκίαι δύο βασίλειαι γίνονται· συναρέσαι γὰρ τῇ Πυθίᾳ φασίν. Ἀριστοδήμῳ δὲ αὐτῷ πρότερον τὴν τελευτὴν συμβῆναι λέγουσιν ἐν Δελφοῖς, πρὶν ἢ Δωριέας κατελθεῖν ἐς Πελοπόννησον. Οἱ μὲν δὴ ἀποσεμνύνοντες τὰ ἐς αὐτὸν τοξευθῆναι λέγουσιν Ἀριστόδημον ὑπὸ Ἀπόλλωνος, ὅτι οὐκ ἀφίκοιτο ἐπὶ τὸ μαντεῖον, παρὰ δὲ Ἡρακλέους ἐντυχόντος οἱ πρότερον πύθοιτο, ὡς ἐς Πελοπόννησον Δωριεῦσι γενήσεται ἥδε ἡ κάθοδος. Ὁ δὲ ἀληθέστερος ἔχει λόγος, Πυλάδου τοὺς παῖδας καὶ Ἠλέκτρας, ἀνεψιοὺς ὄντας Τισαμενῷ τῷ Ὀρέστου, φονεῦσαι τὸν Ἀριστόδημον. Ὀνόματα μὲν δὴ τοῖς παισὶν αὐτοῦ Προκλῆς καὶ Εὐρυσθένης ἐτέθη· δίδυμοι δὲ ὄντες διάφοροι τὰ μάλιστα ἦσαν»Παυσανίου, Λακωνικά, Κεφάλαιο Β΄
  3. Αρχαία Σπάρτη 1000 πχ - 396 πχ, Διαμαντή Κούτουλα, Ακδόσεις Δίον, Θεσσαλονίκη 1999, σελίδα 21 & 22