Πιπερίτσα Μεσσηνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°04′37″N 22°00′06″E / 37.0770°N 22.00168°E / 37.0770; 22.00168 (Πιπερίτσα)

Πιπερίτσα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πιπερίτσα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΜεσσήνης
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΜεσσηνίας
Υψόμετρο15μ
Πληθυσμός141 (2011)
Google Map

FACEBOOK

https://piperitsamessinias.blogspot.com
Πιπερίτσα
Πιπερίτσα

Η Πιπερίτσα είναι χωριό στο Νομό Μεσσηνίας. Ανήκει στον Δήμο Μεσσήνης και βρίσκεται σε απόσταση 3χλμ. από την πόλη της Μεσσήνης, 14χλμ. από την Καλαμάτα, 18χλμ. από την Αρχαία Μεσσήνη, και μόλις 8χλμ. από την θάλασσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011[1] [2] αριθμεί 141 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό είναι γνωστό τουλάχιστον από το 1690. Κατά την απογραφή των Ενετών το 1700 (Απογραφή Grimani 1700) αναφέρεται ώς «Ville Piperizza, Territorio d’ Andrussa» και αριθμούσε 92 κατοίκους (27 οικογένειες) [3]

Απογραφή.jpg
Σπύρος Φραγκίσκος.png

Η Πιπερίτσα είναι γενέτειρα του επιφανούς προεστού, Φιλικού, μέλους της Πελοποννησιακής Γερουσίας και βουλευτή κατά την περίοδο του Αγώνα, Σπύρου Φραγκίσκου[4](ή και Φραγκισκόπουλου), καθώς και του οπλαρχηγού αδελφού του Γεωρ. Φραγκίσκου που έπεσε το 1822 στην μάχη κατά του Δράμαλη.

Ο Σπύρος Φραγκίσκος γεννήθηκε το 1790. Πλούσιος και με σημαντική πολιτική επιρροή προεστός της επαρχίας Ανδρούσης. Προεπαναστατικά, μυήθηκε στη Φιλική το καλοκαίρι του 1819. Στη συνέλευση των Καλτετζών, εξελέγη μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και προσυπογράφει τον "Οργανισμόν της" στις 27 Δεκεμβρίου 1821 στην συνέλευση της Επιδαύρου. Ο Σπύρος Φραγκίσκος με τον αδελφό του Γεώργιο κατά μια εμπιστευτική έκθεση που επεβλήθη εκ Πελοποννήσου στην ηγεσία των Φιλικών ασκούσε τόση επιρροή, ώστε μπορούσαν να κινητοποιήσουν 2000 ενόπλους “ἄν καί ὁπότε ἤθελε δοθῆ το σύνθημα ἐξεγέρσεως”[5].

Στην είσοδο του χωριού, μας καλωσορίζουν από τα μέσα της άνοιξης έως και τον Αύγουστο, ένα από τα ομορφότερα αποδημητικά πουλιά, ο Μελισουργός ή Μελισσοφάγος(MeropsApiaster), ή όπως τα έλεγαν παλιά “Βουλγάρες”. Η μορφολογία του εδάφους είναι ιδανική για να φωλιάσουν. Αν περνάς τις πρωινές ώρες, είναι ένα υπέροχο θέαμα να τα βλέπεις να πετούν πάνω από τον δρόμο και ανάμεσα από τους χωμάτινους τοίχους όπου έχουν φτιάξει τις φωλιές τους.

Μελισουργός.jpg
Είσοδος1.jpg

Διασχίζοντας το χωριό καταλήγουμε στον κάμπο. Ο κάμπος είναι γεμάτος αποστραγγιστικά και αρδευτικά κανάλια για την άρδευση των καλλιεργειών. Μία βόλτα στην “3Δ”, το αρδευτικό κανάλι που περνά ακριβώς έξω από την κοινότητα επιβάλλεται σε κάθε επισκέπτη. Ερωδιοί, φαλαρίδες (Μαυρόκοτες), γερακίνες, νεροχελώνες, καβούρια, φρύνοι και βάτραχοι είναι μόνο τα είδη που θα συναντήσεις αν κάνεις λίγο ησυχία, κατά τον περίπατό σου, δίπλα στην “3Δ”. Τελευταία αν είσαι τυχερός θα δεις και κάνα τσακάλι να τρέχει τρομαγμένο.

3δ1.jpg
3δ2.jpg
3δ3.jpg

Διοικητική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καθ’ όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κατά την επανάσταση και μέχρι το 1834 άνηκε στην Επαρχία Ανδρούσης [6]. Κατά την απογραφή του 1861 και εώς το 1912 υπαγόταν στο Δήμο Εύας. Το 1912 συστάθηκαν οι κοινότητες ως μονάδες τοπικής αυτοδιοίκησης “Κοινότητα Πιπερίτσης της Επαρχίας Μεσσήνης”. Το 1997, 98 χρόνια αργότερα, με το Πρόγραμμα Καποδίστριας καταργούνται οι κοινότητες ως μονάδες τοπικής αυτοδιοίκησης και μετατρέπονται σε Δημοτικά Διαμερίσματα, “Δημοτικό Διαμέρισμα Πιπερίτσης του Δήμου Μεσσήνης”. Με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την διοικητική διαίρεση του 2011, καθιερώνεται ο όρος τοπική κοινότητα ως ονομασία “Τοπική Κοινότητα Πιπερίτσης” για όλα τα Δημοτικά Διαμερίσματα των καταργούμενων Δήμων (οι οποίοι μετονομάστηκαν σε Δημοτικές Ενότητες των «Καλλικρατικών»). Το 2018 με το Πρόγραμμα «Κλεισθένης Ι» οι Τοπικές Κοινότητες μετονομάζονται σε Κοινότητες, ανεξαρτήτως του πληθυσμού τους “Κοινότητα Πιπερίτσης, Δημοτικής Ενότητας Μεσσήνης του Δήμου Μεσσήνης της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου”, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και «Κλεισθένης Ι».

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή Πληθυσμού[7] και Διοικητικές μεταρρυθμίσεις Κοινότητας:

Έτος Κάτοικοι Διοικητική Ταυτότητα
1700 92 κάτοικοι, 27 οικογένειες Territorio d’ Andrussa, ville Piperizza - Πιπερίτσα (Απογραφή Grimani 1700 επί Ενετών)
1830 102 κάτοικοι, 32 οικογένειες Χωριό Πιπερίτσα, Επαρχίας Ανδρούσης (Κατά την απογραφή των Γάλλων)
1861 224 κάτοικοι Χωριό Πιπερίτσα, Δήμου Ευας
1879 360 κάτοικοι (193 Άρρενες και 167 Θήλεις) Χωριό Πιπερίτσα, Δήμου Ευας
1889 419 κάτοικοι (223 Άρρενες και 196 Θήλεις) Χωριό Πιπερίτσα, Δήμου Ευας
1896 463 κάτοικοι (244 Άρρενες και 219 Θήλεις) Χωριό Πιπερίτσα, Δήμου Ευας
1907 480 κάτοικοι (226 Άρρενες και 254 Θήλεις) Χωριό Πιπερίτσα, Δήμου Ευας
1920 435 κάτοικοι (197 Άρρενες και 238 Θήλεις) Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1928 504 κάτοικοι (243 Άρρενες και 261 Θήλεις) Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1940 477 κάτοικοι (224 Άρρενες και 253 Θήλεις) Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1951 359 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1961 298 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1971 186 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1981 161 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
1991 133 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Επαρχίας Μεσσήνης
2001 143 κάτοικοι (79 Άρρενες και 64 Θήλεις) Δημοτικό Διαμέρισμα Πιπερίτσης, Δήμου Μεσσήνης
2011 141 κάτοικοι Τοπική Κοινότητα Πιπερίτσης, Δημοτικής Ενότητας Μεσσήνης, Δήμου Μεσσήνης
2021 111 κάτοικοι Κοινότητα Πιπερίτσης, Δημοτικής Ενότητας Μεσσήνης, Δήμου Μεσσήνης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014. 
  2. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes.html
  3. Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου 13ος-18ος αιώνας - Παναγιωτόπουλος Βασίλης
  4. https://representatives1821.gr/%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82/
  5. (Ι.Φιλήμονος: Δοκ.περί Ελλ.Επανασ. τομ.Ά 221)
  6. ("Πελοποννησιακά" τομ. Α΄ 1958, σελίδα 341)
  7. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των ΟΤΑ». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2022.