Παλαιόκαστρο Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°9′30″N 23°24′56″E / 41.15833°N 23.41556°E / 41.15833; 23.41556

Παλαιόκαστρο Σερρών
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Παλαιόκαστρο Σερρών
41°9′30″N 23°24′56″E
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική υπαγωγή Δήμος Ηρακλείας
Πληθυσμός 721 (2011)
Ζώνη ώρας UTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

To Παλαιόκαστρο είναι χωριό του δήμου Ηράκλειας στον νομό Σερρών. Βρίσκεται 14 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών στους πρόποδες των ορέων Βροντούς (υψόμ. 70 μ. ).
Ο πληθυσμός του χωριού αποτελούνταν κυρίως από εντόπιους Μακεδόνες και Βλάχους, ενώ μετά το 1920 προσέφυγαν και Πόντιοι από το χωριό Ορτάκιοϊ, 40 χμ. έξω από το Καρς, και από τις νότιες παραθαλάσσιες περιοχές της Ουκρανίας. Επίσης, κατά το 1945 μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι του χωριού Νεράιδα, 2 χλμ. βόρεια της Μονής Τιμίου Σταυρού. Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Κούλα (στα τούρκικα: Kale = Κάστρο) και μετονομάστηκε σε "Παλαιόκαστρον" στα τέλη του 1926.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κοντά στα χωριά Παλαιόκαστρο και Βαμβακόφυτο εντοπίστηκαν τα ερείπια αρχαίας πόλης, που ταυτίζεται ίσως με την αρχαία Σκοτούσσα, πόλη της Οδομαντικής.[1] Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, η πόλη βρισκόταν ανάμεσα στη Σίρρα (σημ. Σέρρες) και την Ηράκλεια Σιντική. Συνεπώς, αν είναι ορθή η ταύτιση της Ηράκλειας με το σημερινό Σιδηρόκαστρο, τότε η πιθανότερη θέση της Σκοτούσσας βρίσκεται εδώ, αφού απέχει τέσσερα ρωμαϊκά μίλια (δηλ. 6 χλμ.) από την Ηράκλεια και 18 μίλια από τη Σίρρα (σημ. Σέρρες), όπως μαρτυρούν τα ρωμαϊκά Οδοιπορικά.[2]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, με καλλιέργειες βάμβακος, καλαμποκιού, καπνού, σιταριού και ελαιόδεντρων. Έπειτα ακολουθεί η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία. Παλαιότερα γύρω στο '90 όπου δεν είχε ακόμη δημιουργηθεί ο περιφερειακός δρόμος που ενώνει Προμαχώνα-Σιδηρόκαστρο-Σέρρες, το Παλαιόκαστρο αποτελούσε ένα απο κέντρα στάθμευσης φορτηγών μεταφορών Ελλάδας-Βουλγαρίας όπου ευνοούσε την οικονομία της γύρω περιοχής, καθώς δόθηκε η ευκαιρία να αναπτυχθεί η ιχθυοκαλλιέργεια και η βιοτεχνία. Λόγω ανταγωνισμού μόνο η βιοτεχνία Idea Α.Ε.Β.Ε έχει επιζήσει μέχρι σήμερα. Το χωριό έχει ιδρύσει την ομάδα Απόλλων Παλαιοκάστρου η οποία βρίσκεται στην Β' ερασιτεχνική, με γήπεδο το οποίο χρηματοδοτήθηκε από τον πρώην δήμο Σκοτούσσης για δημιουργία κερκίδων, αποδυτηρίων και προβολέων καθώς και για την οικονομική ενίσχυση της ομάδας.

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παλαιόκαστρο διαθέτει ένα τριθέσιο Δημοτικό σχολείο και ένα Νηπιαγωγείο. Το δημοτικό χτίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Ξεκίνησε ως διθέσιο με 20 μαθητές και ανήλθε στους 170 περίπου στα στα τέλη του '60. Χρειάστηκαν 2 επιπλέον αίθουσες για την παρακολούθηση μαθημάτων, από τις οποίες η μία κτίστηκε στο σχολείο και η άλλη αδειοδοτήθηκε με την έγκριση ιδιώτη για την αίθουσα της κατοικίας του. Το δημοτικό σήμερα είναι εξοπλισμένο με τα απαραίτητα τεχνολογικά εκπαιδευτικά μέσα και παρέχει την πλήρη κάλυψη των αναγκών των μαθητών του.
Το νηπιαγωγείο έχει κλείσει, και τα παιδιά τώρα φροντίζονται στο νηπιαγωγείο της Σκοτούσσης.

Μονή Τιμίου Σταυρού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδρύθηκε πιθανώς το 1880. Βρίσκεται 5 χλμ. βόρεια του χωριού. Από το συγκρότημα σήμερα σώζεται το καθολικό, μικρή μονόχωρη αίθουσα. Λειτουργεί ως εξωκκλήσι και τιμάται επ’ ονόματι της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Στα δυτικά της εκκλησίας υπάρχουν τάφοι της οικογενείας των κτιτόρων. Η μονή υπήρξε αντικείμενο έριδος μεταξύ πατριαρχικών και εξαρχικών στην περίοδο 1903-1907. Το 1907 ένοπλο βουλγαρικό σώμα κατέστρεψε το συγκρότημα και μόνο το καθολικό διέφυγε την καταστροφή. Σήμερα κάθε αρχές Σεπτεμβρίου γίνεται το πανηγύρι προς τιμήν της Παναγίας μετά του Σιδηροκάστρου, της Ηράκλειας και της Σκοτούσσης.

Χ.Υ.Τ.Υ.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εγκρίθηκε η χρηματοδότηση, ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, μέσω ΕΣΠΑ, για την επέκταση του ΧΥΤΑ Σερρών. Πρόκειται για εργασίες διάνοιξης νέου κυττάρου, που καταλαμβάνει έκταση περίπου 26 στρεμμάτων στην περιοχή της Νεράιδας και θα έχει διάρκεια «ζωής» 3 με 3,5 χρόνια. Το έργο περιλαμβάνει εργασίες διαμόρφωσης της λεκάνης ταφής, εργασίες στεγανοποίησης της λεκάνης ταφής, έργα διαχείρισης βιοαερίων, έργα διαχείρισης στραγγισμάτων, έργα κατασκευής αντιπλημμυρικής προστασίας, έργα υποδομής του κυττάρου, καθώς και έργα περιβαλλοντικής παρακολούθησης. Σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας του Δήμου Σερρών Παντελή Χράπα, η έγκριση της χρηματοδότησης είναι αποτέλεσμα μια σειράς ενεργειών που έχουν γίνει, προκειμένου να διασφαλισθεί για τους Σερραίους δημότες ένας χώρος όπου θα γίνεται η εναπόθεση των απορριμμάτων, μέχρι να ολοκληρωθεί τουλάχιστον το έργο του ΧΥΤΥ Παλαιοκάστρου, το οποίο αυτή τη στιγμή λειτουργεί δοκιμαστικά και θα λειτουργεί δοκιμαστικά μέχρι και το Σεπτέμβρη του 2012.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 131-132. ISBN 960-7265-16-5.
  2. [2] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 75-77 (Ιστoσελίδα του Δήμου Σερρών)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 548
  2. Σ. Πασχαλίδης – Δ. Στράτης, Τα μοναστήρια της Μακεδονίας. Α΄ Ανατολική Μακεδονία, Θεσσαλονίκη 1996, σ. 477-479.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]