Ξυλόκαστρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°4′37″N 22°38′2″E / 38.07694°N 22.63389°E / 38.07694; 22.63389

Ξυλόκαστρο
Πόλη
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Πελοποννήσου
Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Πληθυσμός 5.500 (2011)
Ταχυδρομικός κώδικας 20400
Τηλεφωνικός κωδικός 27430
Ιστοσελίδα www.xylokastro-evrostini.gov.gr

Το Ξυλόκαστρο είναι παραθάλασσια κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας. Είναι έδρα του δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5.500 μόνιμους κατοίκους. Κάθε καλοκαίρι δέχεται χιλιάδες επισκέπτες και είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Πελοποννήσου.[1] Σημεία ενδιαφέροντος είναι το πευκοδάσος του Πευκιά και οι παραλίες της περιοχής. Απέχει 120 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ξυλόκαστρο πήρε το όνομά του από ένα ξύλινο στρατώνα στην περιοχή που λειτουργούσε ο παρατηρητήριο κατά τα χρόνια της Ενετοκρατίας. Ο στρατώνας βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λόφου «Κατή τον Πεύκο», πάνω από τη σημερινή πόλη, κοντά στον ποταμό Σύθα. Από εκεί η φρουρά μπορούσε να ελέγχει την κίνηση στον Κορινθιακό κόπλο και εποπτεύει το λιμάνι των Αριστοναυτών. Επίσης είχε οπτική επαφή με τα κάστρα του Ζεμενού και της Πελλήνης και μπορούσε να ενημερώνει την διοίκησή τους με σήματα καπνού. Ο στρατώνας ονομάστηκε από τους ντόπιους ξύλινο κάστρο και από αυτόν η περιοχή η οποία περιλαμβάνει τους συνοικισμούς Υψηλά Αλώνια, Μερτικέϊκα, Γεωργαντέϊκα και Ρίζα ονομάστηκε Ξυλόκαστρο. Κατά τον 18ο αιώνα αποκαλούταν Οξώκαμπος.[2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιοχή αρχικά υπήρχε ένα μεγάλο πευκοδάσος και στον 18ο αιώνα το Ξυλόκαστρο είχε λίγα σπίτια και μερικές αποθήκες. Το δάσος στη συνέχεια αποψιλώθηκε για να καλλιεργηθεί η γη και από το αρχικό δάσος έχει απομείνει μόνο ο Πευκιάς επειδή βρίσκεται σε αμμώδες έδαφος. Στο Ξυλόκαστρο καλλιεργούνταν σταφίδα με την παραγωγή να φτάνει 1.300.000 ενετικά λίτρα που απέφερε στο Ξυλόκαστρο έσοδα 500.000 δραχμών. Η σταφίδα μεταφερόταν στην Πάτρα με πλοιάρια, από όπου εξαγόταν κυρίως στην Αγγλία.[2]

Το Ξυλόκαστρο έγινε γνωστό στους ξένους οι οποίοι άρχισαν το επισκέπτονται τις αρχές του 20ού αιώνα και το αποκαλούσαν "Ανθούπολη" λόγω των πολλών λουλουδιών του. Το 1906 στην περιοχή του Ξυλοκάστρου εμφανίστηκαν οι πρώτοι γυμνιστές στην Ελλάδα. Το Ξυλόκαστρο κρίθηκε επίσημα ως θερινή διαμονή των ξένων το 1919 και το επισκέπτονταν διάφοροι επώνυμοι (πχ. βασιλείς, πρωθυπουργοί και ηθοποιοί). Το Ξυλόκαστρο έγινε λουτρόπολη. To 1923 ιδρύθηκε με δωρεά του Σωτήρη Κροκιδά το Κροκίδειον Δημοτικόν Σχολείον. Την ίδια περίοδο εγκαταστάθηκαν στο Ξυλόκαστρο Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή της Νικομήδειας.[3] Στον Πευκιά λειτουργούσε κατασκήνωση των αδελφών Τυπάλδου. Στην κατασκήνωση παραθέριζαν κυρίως ξένοι. Ο τουρισμός οδήγησε το Ξυλόκαστρο σε οικονομική ανάπτυξη και βελτίωση των συνθηκών ζωής.[2]

Τη δεκαετία του 1970, το πρόβλημα της ύδρευσης λύθηκε με την μεταφορά νερού από το Γελλήνι. Η κατασκήνωση Τυπάλδου έκλεισε. Τη δεκαετία του 1970 τα νεοκλασικά σπίτια με πλούσιο διάκοσμο άρχισαν να αντικαθίστανται με πολυκατοικίες. Αυτά τα σπίτια χτίστηκαν σε μια προσπάθεια οι κάτοικοι να αποκτήσουν σπίτι πιο όμορφα διακοσμημένο από τους γείτονές τους. Οι πολυκατοικίες χτίστηκαν στον παραλιακό δρόμο.[2]

Στο τέλους του 20ού αιώνα άρχισε η ανάπλαση του Ξυλοκάστρου. Κατασκευάστηκε το υπαίθριο θέατρο «Βασίλης Γεωργιάδης», το κλειστό θέατρο «Άγγελος Σικελιανός», το γενικό και τεχνικό Λύκειο Ξυλοκάστρου, το 2° Γυμνάσιο Ξυλοκάστρου, το 3° Δημοτικό Σχολείο «Βαρδάβειον», το 1ο Νηπιαγωγείο «Λίλιαν Βουδούρη» και το 2° Νηπιαγωγείο στον οικισμό Αριστοναύτες. Επίσης κατασκευάστηκε γήπεδα τένις και μια μαρίνα στις όχθες του ποταμού Σύθα και επισκευάστηκε το 1° Δημοτικό Σχολείο. Επίσης το Ξυλόκαστρο γνώρισε πολιτιστική και αθλητική ανάπτυξη, καθώς διοργανώθηκαν αγώνες μπιτς βόλεϊ και συναυλίες.[2]

Διοικητική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ξυλόκαστρο προσαρτήθηκε στο δήμο Τρικάλων το 1845. Το 1876 ορίστηκε χειμερινή έδρα του δήμου. Το 1912 αποσπάστηκε από το δήμο και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ξυλοκάστρου. Το 1961 απορρόφησε τους οικισμούς Ζευγολατειό και Υψηλά Αλώνια. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ορίστηκε έδρα του δήμου Ξυλοκάστρου και με το 2010 με το πρόγραμμα Καλλικράτης ορίστηκε έδρα του Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης.[4]

Δάσος Πευκιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το δάσος Πευκιά είναι ένα φυσικό πευκοδάσος ανάμεσα στο Ξυλόκαστρο και τη Συκιά. Εκτείνεται κατά μήκος των ακτών του Κορινθιακού κόλπου και έχει χαρακτηριστεί αισθητικό δάσος. Στο υφάλμυρο έδαφος έχουν αναπτυχθεί 83 είδη φυτών ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν η χαλέπιος πεύκη, το σχίνο, η μυρτιά, η λυγαριά, ο κέδρος, φοινικικό πουρνάρι, το αλμυρίκι, το αρκουδόβατο, το αγριοκάλαμο, η κουνούκλα, το θυμάρι και η αφάνα. Αναφέρεται από τον Κώστα Καρυωτάκη ως το «πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας», ενώ ήταν πηγή έμπνευσης του Άγγελου Σικελιανού.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ξυλόκαστρο». Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. http://www.xylokastro-evrostini.gov.gr/parousiasi-dimou/parousiasi-istoria-ipiresies/dimotika-diamerismata/item/xylokastro?category_id=225. Ανακτήθηκε στις 2013-08-23. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Ιστορία Ξυλοκάστρου». Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. http://www.xylokastro-evrostini.gov.gr/parousiasi-dimou/parousiasi-istoria-ipiresies/histrory-xylokastro. Ανακτήθηκε στις 2013-08-23. 
  3. Επιστημονικό Συμπόσιο, Ο ξεριζωμός και η άλλη πατρίδα. Οι προσφυγουπόλεις στην Ελλάδα (11 και 12 Απριλίου 1997), Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, 1999, σελ. 174.
  4. «Ξυλόκαστρο». Διοικητικές αλλαγές ΟΤΑ. ΕΕΤΑΑ. http://web3.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles_oik.jsp?toponymio_code=12498. Ανακτήθηκε στις 2013-08-23. 
  5. «Πευκιάς». Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. http://www.xylokastro-evrostini.gov.gr/parousiasi-dimou/tourismos/peykias. Ανακτήθηκε στις 2013-08-23.