Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι
Durruti-portrait.png
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση14  Ιουλίου 1896[1][2]
Λεόν
Θάνατος20  Νοεμβρίου 1936[2]
Μαδρίτη
Αιτία θανάτουτραύμα από πυροβολισμό
Συνθήκες θανάτουέρευνα αιτίας θανάτου σε εξέλιξη
Τόπος ταφήςMontjuïc Cemetery
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Θρησκείααθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΙσπανικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Ισπανικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααναρχοσυνδικαλιστής
αναρχικός
συνδικαλιστής
πολιτικός[4]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτική ιδεολογίαΑναρχισμός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Πόλεμοι/μάχεςΙσπανικός Εμφύλιος
Υπογραφή
Firma Durruti.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χοσέ Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι Ντουμάνγκε (Buenaventura Durruti Dumange, 14 Ιουλίου 189620 Νοεμβρίου 1936) ήταν Ισπανός αναρχικός. Υπήρξε κεντρικό πρόσωπο του Ισπανικού Εμφυλίου.

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντουρρούτι γεννήθηκε στη Λεόν, ορεινή αυτόνομη περιφέρεια στο κέντρο του ισπανικού Bορρά (μετά την ένωσή της με την περιφέρεια της Παλαιάς Καστίλης το 1883 αποτελεί τμήμα της Αυτόνομης Περιφέρειας Καστίλης-Λεόν). Ο πατέρας του ήταν εργάτης των σιδηροδρόμων και αυτοχαρακτηριζόταν ως ελευθεριακός σοσιαλιστής. Στα 14 μόλις του χρόνια, ο μικρός Ντουρρούτι εγκατέλειψε το σχολείο, πηγαίνοντας να εργαστεί στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λεόν, ως μαθητευόμενος μηχανικός.

Το 1917 η σοσιαλιστική συνδικαλιστική Γενική Ένωση Εργατών-U.G.T (ισπανικά: Unión General de Trabajadores) κήρυξε απεργία των εργατών των σιδηροδρόμων του Βορρά. Σε αυτή ο Ντουρρούτι συμμετείχε ενεργά και διακρίθηκε για το πάθος και το δυναμισμό του. Οι εργοδότες και οι εργάτες κατέληξαν τελικώς σε συμφωνία την οποία όμως δεν αποδέχτηκε η κυβέρνηση με αποτέλεσμα να προκληθεί γενική απεργία των σιδηροδρομικών εργατών σε όλη τη χώρα. Γρήγορα επενέβη ο ισπανικός στρατός κατόπιν κυβερνητικής εντολής και η απεργία μετά από τρεις μέρες πνίγηκε στο αίμα, με απολογισμό 70 νεκρούς, 500 τραυματίες και 2.000 σιδηροδρομικούς εργάτες στη φυλακή, ενώ ο ίδιος μόλις που πρόλαβε και δραπέτευσε μέσα από τα βουνά στη Γαλλία.

Στη Γαλλία εργάστηκε από το 1917 έως το 1920 ως μηχανικός και λίγο αργότερα αποφάσισε να επιστρέψει στην Ισπανία. Πέρασε τα σύνορα φτάνοντας στη βασκική πόλη του Σαν Σεμπαστιάν, όπου ήρθε σε επαφή με την τοπική ομάδα αναρχικών. Λίγο καιρό αργότερα τον κάλεσαν οι ηγέτες της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας-C.N.T. (ισπανικά: Confederación Nacional del Trabajo), αναρχοσυνδικαλιστικής οργάνωσης, να μεταβεί στη Βαρκελώνη για να τους οργανώσει, μιας και το αναρχικό και γενικώς το συνδικαλιστικό κίνημα υφίστατο μια τρομερής έκτασης καταστολή, με τα περισσότερα μέλη του εκτελεσμένα ή στη φυλακή. Η πρωτεύουσα της Καταλωνίας στην κυριολεξία φλεγόταν εκείνες τις μέρες εν μέσω σφοδρών αναταραχών.

Στην Καταλωνία ο Ντουρρούτι ίδρυσε μαζί με τους Φρανθίσκο Ασκάσο, Χουάν Γκαρθία Ολίμπερ και μια ομάδα αναρχικών, τους Αλληλέγγυους (ισπανικά: Los Solidarios). Μέλη της ομάδας επιχείρησαν λίγο αργότερα, ανεπιτυχώς, να δολοφονήσουν το βασιλιά της Ισπανίας Αλφόνσο ΙΓ΄.

Στο μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 1919 οι εργάτες ενός μεγάλου εργοστασίου ηλεκτρικών ειδών, ελεγχόμενου συνδικαλιστικά από τη C.N.T., είχαν κατέβει σε απεργία, σε ένδειξη συμπαράστασης προς επτά συναδέλφους τους που είχαν απολυθεί για πολιτικούς λόγους, καθώς και για να ζητήσουν αύξηση του μισθού ορισμένων κατηγοριών εργατών του εργοστασίου αυτού. Η απεργία ήταν καλά οργανωμένη, κάτι που αποτελούσε μια σημαντική επίδειξη δύναμης της C.Ν.Τ.. Ο Άγγλος διευθυντής ήταν έτοιμος να συμβιβαστεί —ιδιαίτερα επειδή οι μισθοί σ' αυτό το εργοστάσιο ήταν κάτω του μέσου όρου— όμως, κατόπιν συμβουλής του τοπικού στρατηγού διοικητή, άλλαξε γνώμη και αρνήθηκε να συζητήσει με το συνδικάτο για την επανάληψη της εργασίας. Επιπλέον, ο στρατηγός φυλάκισε τα ανώτερα στελέχη της C.Ν.Τ και κήρυξε στρατιωτικό νόμο, μολονότι η απεργία ήταν απολύτως ειρηνική και εντός των νομίμων πλαισίων. Μετά την άρνηση των αρχών της Βαρκελώνης ν' αφήσουν ελεύθερους τους οργανωτές, ξεκίνησε μια γενική απεργία στην ευρύτερη περιοχή της Βαρκελώνης, η οποία διήρκεσε δεκαπέντε ημέρες και στην οποία πήραν μέρος πάνω από 100.000 εργάτες.

Η κατάσταση στην Ισπανία στα 1920[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δεκαετία του 1920 η Ισπανία ήταν μια χώρα εξαθλιωμένη, με τα οχτώ από τα έντεκα εκατομμύρια των κατοίκων της να διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.


Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πιθανότατα αυτοπυροβολήθηκε σε ατύχημα τον Νοέμβριο του 1936, ενώ για αντεκδίκηση αναρχικοί πολιτοφύλακες εκτέλεσαν 52 φυλακισμένους την ίδια ημέρα του θανάσιμου τραυματισμού του.[5]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Beevor, Antony. Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος 1936-1939. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστη, 2006.
  • Ραφαηλίδης, Βασίλης. Θερμοί και ψυχροί πόλεμοι. Αθήνα: Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, 1996.
  • Enzensberger, Hans-Magnus. Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας. 4η έκδ. Αθήνα: Οδυσσέας, 2005.
  • Service, Robert. Σύντροφοι: η παγκόσμια ιστορία του κομμουνισμού. Αθήνα: Ψυχογιός, 2008.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb129183677. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Buenaventura Durruti». (Αγγλικά) SNAC. w67d4f01.
  3. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb129183677. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  5. Julius Ruiz The 'Red Terror' and the Spanish Civil War: Revolutionary Violence In Madrid, Publisher: Cambridge University Press Online publication date: June 2014 σελίδα 284