Πιοτρ Κροπότκιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πιοτρ Κροπότκιν
Kropotkin1.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση27 Νοεμβρίουιουλ. / 9  Δεκεμβρίου 1842γρηγ.
Μόσχα[1][2]
Θάνατος8  Φεβρουαρίου 1921[3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Ντμίτροφ[12][2]
Αιτία θανάτουπνευμονία
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Νοβοντέβιτσι
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Θρησκείααθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Ρωσικά[13]
Γαλλικά
Σπουδέςd:Q4483558
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταγεωγράφος
συγγραφέας
εξερευνητής
φιλόσοφος
αυτοβιογράφος
δημοσιογράφος
οικονομολόγος
αναρχικός
ζωολόγος
πολιτικός[14]
Αξιοσημείωτο έργοMutual Aid: A Factor of Evolution
Η κατάκτηση του ψωμιού
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτική ιδεολογίαΑναρχισμός
Υπογραφή
Peter Kropotkin signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα


Ο Πρίγκιπας Πέτρος (Πιοτρ) Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν (Ρώσικα Пётр Алексеевич Кропоткин) (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921) ήταν εξέχων Ρώσος αναρχικός και ένας από τους πρώτους θεωρητικούς του αναρχοκομμουνισμού.

Αναδείχτηκε σε ποικίλους τομείς, από τη γεωγραφία και τη ζωολογία μέχρι την κοινωνιολογία και την ιστορία.

Αριστοκρατικής καταγωγής, γιος του πρίγκιπα Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, εκπαιδεύτηκε στο επίλεκτο σώμα των ακολούθων στην Αγία Πετρούπολη. Το 1871 αρνήθηκε τη θέση του γραμματέα της Ρωσικής γεωγραφικής Εταιρείας και εγκατέλειψε τα προνόμιά του και έζησε στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελβετία όπου εργάστηκε για τη διάδοση των αναρχικών ιδεών. Πριν φύγει για τη Ρωσία έγραψε ένα γράμμα στους The Times του Λονδίνου με το οποίο ευχαριστούσε τον αγγλικό λαό για την φιλοξενία του κατά την διαμονή του εκεί.

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποστήριξε την Γαλλία, την Ρωσία και τις συμμαχικές της δυνάμεις εναντίον της Γερμανίας, μια κίνηση που προκάλεσε έκπληξη ανάμεσα σε συντρόφους του.[15][16] O Μαλατέστα τον κατηγόρησε πως εγκαταλείπει τις θεμελιώδεις αναρχικές αρχές,[17] και τελικά ο Κροπότκιν αποξενώθηκε από την κύρια τάση του αναρχικού κινήματος της εποχής.[18]

Επέστρεψε στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1917 όπου τον υποδέχτηκαν ο Αλεξάντερ Κερένσκυ και ένα πλήθος 60.000 ατόμων. Ο Κερένσκυ μετά από κάποιο διάστημα πρότεινε στον Κροπότκιν να αναλάβει το υπουργείο Παιδείας, πρόταση την οποία απέρριψε αμέσως. Ο Κροπότκιν αρχικά ενθουσιάστηκε από την νέα κατάσταση μετά την Ρωσική Επανάσταση, μετέπειτα όμως άσκησε σκληρή κριτική κυρίως μέσω επιστολών που έστελνε στον Λένιν.

Ένα κρυολόγημα στα μέσα Ιανουαρίου του 1921, επιδείνωσε τη βρογχίτιδα από την οποία έπασχε, η οποία εξελίχθηκε σε πνευμονία. Ο Λένιν όταν πληροφορήθηκε ότι ο Κροπότκιν αρρώστησε, έστειλε ειδικό τραίνο με γιατρούς και τρόφιμα στο Ντμιτρόφ. Η υγεία του όμως ήταν αρκετά επιβαρυμένη και συνεχώς χειροτέρευε. Το πρωί της 8ης Φεβρουαρίου του 1921 πέθανε. Η κηδεία του ήταν η τελευταία μαζική συγκέντρωση αναρχικών στην Ρωσία.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Κατάκτηση του Ψωμιού
  • Αναμνήσεις ενός επαναστάτη
  • Η μεγάλη γαλλική Επανάσταση
  • Προς τους νέους
  • Αγροί, εργοστάσια, εργαστήρια
  • Αναρχική Ηθική
  • Αναρχία, η φιλοσοφία της και το ιδανικό της
  • Το κράτος και ο ιστορικός του ρόλος
  • Αλληλοβοήθεια. Ένας παράγοντας της εξέλιξης
  • Διανοητική και Χειρωνακτική εργασία
  • Σύγχρονη επιστήμη και αναρχισμός
  • Νόμος και εξουσία
  • Φυλακές και καταπίεση
  • Αναρχισμός και αναρχοκομμουνισμός
  • Η αναρχία στην σοσιαλιστική εξέλιξη
  • Η αναρχική οργάνωση της κοινωνίας
  • Λόγια ενός επαναστατημένου
  • Το πνεύμα της επαναστάσεως

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πιοτρ Κροπότκιν: Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη, Μετάφραση: Γεωργία Γιαννακοπούλου και Βασίλης Τομανάς, Νησίδες, Αθήνα, 2003
  • Πιοτρ Κροπότκιν: Αλληλοβοήθεια, Μετάφραση: Ευμορφία Στεφανοπούλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κηδεία του Πιότρ Κραπότκιν (Σπάνιο video 1921 Ελληνικοί Υπότιτλοι ) https://www.youtube.com/watch?v=AWBoGRvqO6s

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  3. «Kropotkin, Peter Alexeivich, Prince»
  4. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11910132z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Peter-Alekseyevich-Kropotkin. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Αγγλικά) SNAC. w6fx7dzb. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. (Αγγλικά) Find A Grave. 6153859. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 133407. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. (Αγγλικά) Indiana Philosophy Ontology Project. 3401. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. kropotkin-pjotr-alexejewitsch.
  12. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  13. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11910132z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  14. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  15. Matthew S. Adams, στο κεφ Anarchism and the First World War σελίδα 391-92 από το βιβλίο THE PALGRAVE HANDBOOK OF ANARCHISM
  16. Kropotkin, Read, and the Intellectual History of British Anarchism Between Reason and Romanticism, M. Adams 2015 εκδόσεις PALGRAVE MACMILLAN σελίδα 101
  17. Matthew S. Adams, στο κεφ Anarchism and the First World War σελίδα 393 από το βιβλίο THE PALGRAVE HANDBOOK OF ANARCHISM
  18. peter marshall, p 332, Demanting the impossible 1993