Κηττός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κηττός
Γενικά στοιχεία
Ονομασία Κηττός
Άλλες ονομασίες Κηττοί
Κύριος οικισμός Κηττός
Διοικητικά στοιχεία
Ταυτότητα δήμος της αρχαίας Αττικής
Ονομασία δήμου Δήμος Κηττού
Ονομασία δημότη Κήττιος
Φυλή Λεοντίδα
Τριττύς Άστεως ή Μεσογείων
Σύστημα εξουσίας Πόλη–κράτος
Πολιτικό σύστημα Αθηναϊκή Δημοκρατία
Τίτλος ηγέτη δήμαρχος
Λήψη αποφάσεων Αρχαία Βουλή & Δήμος
Αριθμός βουλευτών
1η περίοδος
508 – 307/306 π.Χ.
3
2η περίοδος
307/306–224/223 π.Χ.
3 ή 4
3η περίοδος
224/223–201/200 π.Χ.
3 ή 4
4η περίοδος
201/200 π.Χ.– 126/127
άγνωστος
5η περίοδος
126/127–3ος αιώνας
άγνωστος
Ιστορική εξέλιξη
Ίδρυση 508 ΠΚΕ
Λήξη 3ος αιώνας
Αντικαταστάθηκε από Δήμος Χαϊδαρίου
Λατρευτικές παραδόσεις
Μυθολογία Κητέας, Κητώ
Αρχαιολογία
Περιοχή
Αρχαία Αττική
Σήμερα: Δαφνί Αττικής
Greece (ancient) Attica Demos II-el.svg
Οι δήμοι της αρχαίας Αττικής
π  σ  ε

Ο Κηττός ή οι Κηττοί (αρχαία ελληνικά: Κηττός), (ο δήμος: Κηττού) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δήμος πήρε το όνομά του είτε:

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δήμος του Κηττού, ήταν δήμος του άστεως ή των Μεσογείων.[3] Η τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά σύμφωνα με τους ερευνητές υποτίθεται ότι ήταν κοντά στο Δαφνί,[4] το οποίο υπάγεται στον Δήμο Χαϊδαρίου ή βορειοανατολικά του Μενιδίου.

Σύμφωνα τον ερευνητή του 19ου αιώνα Διονύσιο Σουρμελή, ο δήμος βρισκόταν μεταξύ των Λαμπρικών και του Κορωπίου, στην τοποθεσία την οποία ανέφεραν τότε ως το Κήτσι, θεωρώντας ότι η παραλλαγή της ονομασίας (γράμμα τ σε σ και αναβιβασμός τόνου) δεν φέρνει καμιά αμφιβολία για την ταυτότητα του δήμου. Αυτή η υπόθεση πάντως δεν δείχνει να ισχύει σήμερα καθώς, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, στις περιοχές Κίτσι και Θήτι, οι οποίες βρίσκονται στο νότιο τμήμα της περιφέρειας του σημερινού Δήμου Κρωπίας, τοποθετείται ο αρχαίος δήμος των Λαμπτρών Υπένερθεν, δηλαδή των παραλίων Λαμπτρών.[5]

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές,[6] ως μέλος της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 3 ή 4 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι του Κηττού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δημότης του αρχαίου Κηττού ονομαζόταν Κήττιος.[7]

Προσωπικότητες από τον Κηττό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Κηττού, όπως ο Γλαύκων ο Κήττιος πατέρας του Ευτύχου, ο κληρούχος Δήμαρχος ο Κήττιος, ο βουλευτής Δημόφιλος ο Κήττιος, ο θεσμοθέτης Δρωπίδης ο Κήττιος κ.α.[8] Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:

  • Εύβουλος, γεννήθηκε τον τέταρτο αιώνα π.Χ., (είχε ενταχθεί στον δήμο).[9]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές - σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. [...] "Κητέας: Μυθολογικό πρόσωπο. Ήταν βασιλιάς των Αρκάδων, γιος του Παρθίωνα και της Ορσιλόχης ή Αρχιλόχης. Παντρεύτηκε τη Στίλβη, από την οποία είχε αποκτήσει την Καλλιστώ. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ήταν ένας από τους πενήντα γιους του Λυκάονα, πατέρας της Μεγιστούς και ίσως επώνυμος ήρωας των Κητείων, κατοίκων της Τευθρανίας στη Μικρά Ασία". [...], Κητέας
  2. Διονύσιος Σουρμελής, "Αττικά: ή περί δήμων Αττικής εν οις και περί τινων μερών του Άστεως". Υπό Διονύσιου Σουρμελή. Έκδοσις πρώτη. Τύποις Αλεξάνδρου Κ. Γκαρπολά, Εν Αθήναις 1854 και "Attika hē peri dēmōn Attikēs en hois kai peri tinōn merōn asteōs", Dionysios Surmelēs, Gkarpola, 1854, σελ. 52: [...] "Κηττοί, ο δημότης Κήττιος• ωνομάσθησαν δε ή από του Κητέως, υιού του Λυκάονος και πατρός της Καλλιστούς, ή από της Κητούς θυγατρός του Νηρέως και της Δωρίδος. Κείται δε ο δήμος ούτος μεταξύ Λαμπρικών και Κοροπής, και ονομάζεται Κήτσι ουδετέρως. η παραλλαγή του ενός γράμματος τ εις σ, και ο αναβιβασμός του τόνου δεν είνε τοιαύτα, ώστε να δίδωσιν αμφιβολίαν περί της ταυτότητος του δήμου. Και ο δήμος ούτος ερημώθη, και μέχρι τούδε μένει ακατοίκητος, καλλιεργείται δε υπό των Κοροπαίων.". [...]
  3. [...] "Cettus: (Κηττός; Kēttós). Attic asty [2] or mesogeia deme [3] of the phyle Leontis, three (four) bouleutaí. Inscriptions confirm neither the location near Daphni [2] nor the one in the region north-east of Menidi [3. 174f.]". [...], Lohmann, Hans (Bochum), Cettus
  4. John S. Traill: Demos and trittys. Epigraphical and topographical studies in the organization of Attica. Athenians Victoria College, Toronto 1986, p. 132.
  5. Ελένη Ανδρίκου, Κερασία Ντούνη, "Κίτσι - Θήτι Κορωπίου: Το παρόν και το μέλλον ενός αρχαίου δήμου, (pdf) Πρακτικά ΙΒ’, από την ΙΒ’ Επιστημονική Συνάντηση (εκδ. Καλύβια Θορικού 2008), σελ. 363-385, στην ιστοσελίδα: www.emena.gr της Εταιρείας Μελετών Νοτιοανατολής Αττικής (ΕΜΝΑ), σελ. 363.
  6. Κηττ Attica (IG I-III), στην ιστοσελίδα: epigraphy.packhum.org
  7. Δανιήλ ο Μάγνης, "Λεξικόν Ιστορικομυθικόν και Γεωγραφικόν, συντεθέν υπό Δανιήλου Δημητρίου Μάγνητος του εκ του Πηλίου όρους εκ κωμοπόλεως Αγίου Λαυρεντίου, εις χρήσιν της ελληνικής νεολαίας". Εκ της Ελληνικής τυπογραφίας Φραγκίσκου Ανδρεώλα. Εν Βενετία 1834.Lexikon historikomythikon kai geographikon (etc.)(Historisch-mythologisches und geographisches Wörterbuch etc.) neograece, Daniel Demetrios Magnes, Andreola, 1834, [...] "Κηττοί, δήμος της Αττικής, εκ της Λεοντίδος φυλής (Κάτοικ. Κήττιος)". [...], σελ. 206.
  8. Δημότες του Κηττού. Αναζήτηση με τη λέξη-κλειδί στον τόπο (Place): KHTTIOS (στα κεφαλαία αγγλικά), στις ιστοσελίδες: empressattica.com και atheniansproject.com του Προγράμματος «Αθηναίοι» = Athenians Project
  9. Κωνσταντίνος Ασώπιος, "Ιστορία των Ελλήνων ποιητών και συγγραφέων: κατά χρονολογικήν και ειδογραφικήν σειράν και εν αλφαβητικοίς πίναξιν", υπό Κ. Ασωπίου, Τόμος Πρώτος (Α-Ζ) - άλλος τόμος δεν εκδόθηκε. Εκ του Τυπογραφείου Σ. Κ. Βλαστού, Εν Αθήναις 1850 και Ἱστορια των Ἑλληνων ποιητων και συγγραφεων κατα χρονολογικην και εἰδογραφικην σειραν και ἐν ἀλφαβητικοις πιναξιν, etc, Konstantinos ASOPIOS, Τόμος 1, 1850, σελ. 380: [...] Εύβουλος ο Κωμικός. 9. 36. 72 (ά, σ.). - (Το περί του κωμικού τούτου άρθρον του Σουΐδα έχει ούτως: «Εύβουλος Κήττιος, Αθηναίος, υιός Ευφράνορος, κωμικός. Εδίδαξε δράματα ρδ'. Ην δε κατά την ρά ολυμπιάδα, μεθόριος της μέσης κωμωδίας και της παλαιάς.» Αντί Κήττιος, ο Μενάγιος (εις Δ. Λ. Β', 60) διώρθου Σφήττιος, συναινούντος και Κυστέρου του εκδότου του Σουΐδα, αποδοκιμάζοντος δέ του Τουπίου και αμφοτέρους πλάνης έλέγχοντας. Ηθελεν εικάσει τις ότι η διόρθωσις αύτη εγίνετο ότε, ούπω γνωριζομένων καλώς των δήμων της Αττικής, ευρίσκετο πιθανώτερον το γνωστότερον Σφήττιος. Και όμως παρ' αυτώ τω Σουϊδα λέγεται Κηττοί δήμος της Λεοντίδος φυλής. Ούτω και παρ’ Αρποκρατίων και παρά Φωτίω εν Λεξικώ. Είναι δε το Κηττοί πληθυντικόν του Κηττός, καθ' ο είναι και το Σφηττός, της Ακαμαντίδος φυλής δήμος (Ίδε die Demen von At tica, etc. von L. Ross. Ηalle, 1846)". [...]

Πηγές – βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτογενείς πηγές

Δευτερογενείς πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cetto (demo) της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).