Μετάβαση στο περιεχόμενο

Θρεόζη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Θρεόζη
Γενικά
Όνομα IUPAC2S,3R,4-τριυδροξυβουτανάλη (D)
2R,3S,4-τριυδροξυβουτανάλη (L)
Άλλες ονομασίεςΘρεόζη
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύποςC4H8O4
Μοριακή μάζα120,042259 amu
Σύντομος
συντακτικός τύπος
HOCH2CH(OH)CH(OH)CHO
Αριθμός CAS95-43-2 (D)
95-44-3 (L)
SMILESO=C[C@@H](O)[C@H](O)CO (D) (D)
OC[C@H](O)[C@@H](O)C=Ο (L))
PubChem CID439665 (D)
ChemSpider ID388736
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης16 (σταθερά)
Οπτικά ισομερή4
Φυσικές ιδιότητες
Διαλυτότητα
στο νερό
Πολύ διαλυτή
Εμφάνισησιρόπι
Χημικές ιδιότητες
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Η θρεόζη (σε δύο (2) οπτικά ισομερή αντιπροσωπεύει τα δύο (2) από τα τέσσερα (4) συνολικά στερεοϊσομερή της 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλης και είναι μια αλδόζη με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, δηλαδή μια τετρόζη. Για την ακρίβεια, μόνο το D-ισομερές της, δηλαδή η 2S,3R,4-τριυδροξυβουτανάλη, είναι φυσικό.

Οξειδοαναγωγική συμπεριφορά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την οξείδωση της θρεόζης, για παράδειγμα με νιτρικό οξύ (HNO3), σχηματίζεται ταρταρικό οξύ. Κατά την αναγωγή της, για παράδειγμα με νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4 ), παράγεται θρεϊτόλη.

  • Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
  • Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  • SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  • Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
  • Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.