Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Υποβρύχιο»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Τα υποβρύχια απέκτησαν ξεχωριστό ρόλο και σημασία στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, ειδικά στα πλαίσια του [[Ψυχρός Πόλεμος|Ψυχρού Πολέμου]], λόγω δυο σημαντικών εξελίξεων στην κατασκευή τους, της [[πυρηνική πρόωση|πυρηνικής πρόωσης]] και της δυνατότητας να εκτοξεύουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές. Η πρόωση με τη χρήση πυρηνικού αντιδραστήρα επιτρέπει στο υποβρύχιο να βρίσκεται για μήνες -ή και χρόνια, θεωρητικά τουλάχιστον- στη θάλασσα χωρίς ανάγκη ανεφοδιασμού σε καύσιμα ή οξυγόνο. To [[USS Nautilus (SSN-571)]] ήταν το πρώτο πυρηνοκίνητο υποβρύχιο στην ιστορία. Η δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνικές κεφαλές, σε συνδυασμό με τον μη εύκολο εντοπισμό του υποβρυχίου από τον αντίπαλο, κάνουν ένα πυρηνικό υποβρύχιο πολύτιμο όπλο. Έτσι, κυρίως για Αμερικανούς και Σοβιετικούς, ο στόλος υποβρυχίων αποτέλεσε παρακαταθήκη για την περίπτωση ενός [[πυρηνικός πόλεμος|πυρηνικού πολέμου]], κυρίως για το [[δεύτερο χτύπημα]], και αναπτύχθηκε ανάλογα.
 
Το βαθύτερο σημείο που έχει ποτέ καταδυθεί επανδρωμένο υποβρύχιο συμπίπτει με το βαθύτερο σημείο των ωκεανών και είναι η [[Η Τάφρος των Μαριανών|Τάφρος των Μαριανών]] στον δυτικό [[Ειρηνικός Ωκεανός|Ειρηνικό Ωκεανό]]. Το υποβρύχιο ήταν το [[Τεργέστη (Υποβρύχιο)|Τεργέστη]]Τριέστε και καταδύθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1960 στο «Challenger Deep», όπως λέγεται το βαθύτερο σημείο στην μήκος 2.550 χιλιόμετρων [[Η Τάφρος των Μαριανών|Τάφρο των Μαριανών]]. Στο υποβρύχιο επέβαινε ο Ζακ Πικάρ (Jacques Piccard) και ο Ντον Γουάλς (Don Walsh).
{{clear}}
 
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης