Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από ΕΔΕΚ)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών
Ενιαία Δημοκρατική Ένωση Κέντρου
Ks edek logo.png
Πρόεδρος Μαρίνος Σιζόπουλος
Αναπληρωτής Πρόεδρος Μαρία Βασιλειάδου
Αντιπρόεδροι Λευτέρης Ανδρέου
Έλενα Περικλέους
Γενικός Γραμματέας Μιχάλης Τερέπεης
Εκπρόσωπος Τύπου Μαρία Παναγιώτου
Ιδρυτής Βάσος Λυσσαρίδης
Ίδρυση 6 Φεβρουαρίου 1969
Έδρα Λεωφόρος Βύρωνος 40, Λευκωσία
Φοιτητική πτέρυγα Αγώνας
Πτέρυγα νεολαίας Νεολαία Ε.Δ.Ε.Κ.
Ιδεολογία Δημοκρατικός σοσιαλισμός
Σοσιαλδημοκρατία[1]
Πολιτική θέση Κεντροαριστερά
Ευρωπαϊκή προσχώρηση Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Διεθνής προσχώρηση Σοσιαλιστική Διεθνής
Ομάδα Κοινοβουλίου Ε.Ε. Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών
Χρώματα      Πράσινο
     Κόκκινο
Βουλή των Αντιπροσώπων
3 / 56
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
1 / 6
Δημοτικά
Συμβούλια
37 / 470
Ιστοσελίδα
edek.org.cy
Πολιτικό σύστημα Κύπρου
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών–Ε.Δ.Ε.Κ. (Κ.Σ. Ε.Δ.Ε.Κ.) είναι σοσιαλδημοκρατικό κυπριακό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 1969 τον Βάσο Λυσσαρίδη ως «Ενιαία Δημοκρατική Ένωση Κέντρου», ενώ σημερινός πρόεδρος του κόμματος είναι ο Μαρίνος Σιζόπουλος.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 το κόμμα άρχισε να μετατρέπεται σε ένα ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, χωρίς όμως να χάσει τον πατριωτικό προσανατολισμό του. Το 2000, το κόμμα άλλαξε όνομα σε «Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών».

Το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών–Ε.Δ.Ε.Κ. εκπροσωπείται στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου με τρείς βουλευτές. Επίσης, είναι μέλος του Ευρωπαϊκόυ Σοσιαλιστικού Κόμματος και εκπροσωπείται με έναν βουλευτή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ενιαία Δημοκρατική Ένωση Κέντρου ιδρύθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1969 από τον αγωνιστή της Ε.Ο.Κ.Α. και ιατρό, Βάσο Λυσσαρίδη, ενώ το παγκύπριο Ιδρυτικό Συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 1970. Τα μέλη του κόμματος προήρθαν από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και από μαχητές της Ομάδας Λυσσαρίδη κατά τη διάρκεια των ελληνοτουρκικών συγκρούσεων του 1964. Το όνομα του κόμματος είναι εμπνευσμένο από την ελληνική Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως και η πολιτική τοποθέτηση του «ενδιάμεσου χώρου».

Η Ε.Δ.Ε.Κ. ήταν μια εκ των υποστηρικτών του Αρχιεπίσκοπου Μακάριου, πρώτου Προέδρου της Κύπρου, καθώς ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της, Βάσος Λυσσαρίδης υπήρξε ιατρός του. Μάλιστα, πολλά από τα μέλη του κόμματος πήραν μέρος στην αντίσταση κατά του Πραξικοπήματος της 25ης Ιουλίου 1974. Ο αρχηγός της Νεολαίας του κόμματος, Δώρος Λοΐζου σκοτώθηκε σε μία απόπειρα δολοφονίας του Λυσσαρίδη και του ιδίου, τον Αύγουστο του 1974.

1976-1988[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την εισβολή, η Ε.Δ.Ε.Κ. συμμετείχε σε κοινό συνδυασμό, μαζί με το ΔΗ.ΚΟ. και το Α.Κ.Ε.Λ., ο οποίος έλαβε 71,2%. Το κόμμα κατέλαβε τέσσερις από τις συνολικά 35 έδρες των ελληνοκυπρίων της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Δύο χρόνια μετά, εν όψει των προεδικών του 1978, ο Λυσσαρίδης ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετέχει ως υποψήφιος,[2] αφήνοντας μοναδικό υποψήφιο τον Σπύρο Κυπριανού.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1981, η Ε.Δ.Ε.Κ. κατέβηκε για πρώτη φορά αυτόνομα και έλαβε 23.772 ψήφους και ποσοστό 8,17%, που αντιστοιχεί σε τρείς έδρες.

Στις προεδρικές εκλογές του 1983, ο πρόεδρος του κόμματος Βάσος Λυσσαρίδης συμμετείχε ως υποψήφιος της Ε.Δ.Ε.Κ. για την προεδρία. Κατάφερε να καταλάβει την τρίτη θέση με 29.307 ψήφους και 9,53%.

Στις βουλευτικές του 1985, το κόμμα ήρθε τέταρτο, σημειώνοντας αύξηση των ποσοστών του. Συγκεκριμένα έλαβε 35.371 ψήφους, 11,1% και έξι από τις 56 έδρες, αυξάνοντάς τες κατά τρεις. Κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Βάσος Λυσσαρίδης εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής.[3]

Στις προεδρικές του 1988 κατέβηκε υποψήφιος για δεύτερη φορά ο Βάσος Λυσσαρίδης. Ωστόσο, κατέλαβε την τέταρτη θέση, μεταξύ πέντε υποψηφίων, κατάφερε όμως να συντηρήσει τα ποσοστά του. Στο δεύτερο γύρο των εκλογών υποστήριξε τον υποψήφιο του Α.Κ.Ε.Λ., Γιώργο Βασιλείου, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές.

1988-1998[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές του 1991, έλαβε το 10,9% της λαϊκής ψήφου και καταλαμβάνοντας επτά έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Στις προεδρικές του 1993 η Ε.Δ.Ε.Κ. υποστήριξε την υποψηφιότητα του Πασχάλη Πασχαλίδη, ύστερα από κοινή συμφωνία με το ΔΗ.ΚΟ.. Η υποψηφιότητα Πασχαλίδη, όμως, ήρθε τρίτη, λαμβάνοντας 18,64%. Στον επαναληπτικό γύρο των εκλογών υποστήριζε την υποψηφιότητα του Κληρίδη, η οποία υπήρξε νικήτρια των εκλογών.

Στις εκλογές του 1996 έλαβε 8,1% και εξέλεξε πέντε βουλευτές.

Στις προεδρικές του 1998 ο Βάσος Λυσσαρίδης ήταν και πάλι υποψήφιος για την προεδρία της Κύπρου. Ωστόσο, κατέλαβε ξανά την τρίτη θέση, πίσω από τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Συναγερμού, Γλαύκο Κληρίδη και τον κοινό υποψήφιο Α.Κ.Ε.Λ. και Δημοκρατικού Κόμματος, Γιώργο Ιακώβου. Συνολικά έλαβε 10,59%. Η Ε.Δ.Ε.Κ. συμμετείχε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας που συγκρότησε ο Κληρίδης με δύο υπουργούς, αλλά δέκα μήνες αργότερα αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα κάνοντας λόγο για αθέτηση των συμφωνηθέντων.

1998-2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Ε.Δ.Ε.Κ. ήρθε σε διαπραγματεύσεις με διάφορα μικρά κόμματα, προκειμένου να ενώσει όλες τις δυνάμεις μεταξύ του κομμουνιστικού Α.Κ.Ε.Λ. και του συντηρητικού ΔΗ.ΣΥ., σε ένα μεγάλο κεντρώο κόμμα. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2000 συνενώθηκε με δύο μικρότερα κόμματα, το Κίνημα Ανανέωσης και την Ομάδα Ανεξαρτήτων Προσωπικοτήτων. Γι’ αυτό το λόγο άλλαξε και το όνομά του σε «Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών» (ΚΙ.ΣΟΣ.). Ωστόσο, δύο μήνες αργότερα, τα μέλη του Κινήματος Ανανέωσης αποχώρησαν. Πρόεδρος του ΚΙ.ΣΟΣ. εξελέγη, το 2001, ο Γιαννάκης Ομήρου.

Το ίδιο έτος, στις βουλευτικές εκλογές, τις πρώτες που συμμετείχε ως σοσιαλδημοκρατικό, το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών σημείωσε πτώση στα ποσοστά του και ήρθε τέταρτο, λαμβάνοντας 6,5% και τέσσερις έδρες.

Για τις προεδρικές εκλογές του 2003, η Ε.Δ.Ε.Κ. υποστήριξε την υποψηφιότητα του ΔΗ.ΚΟ., τον Τάσσο Παπαδόπυλο, ο οποίος υποσχόταν σκληρότερη στάση στο Κυπριακό και αντιτασσόταν στο Σχέδιο Ανάν. Ο Παπαδόπουλος κέρδισε από τον πρώτο γύρο τις εκλογές και στην κυβέρνηση που σχημάτισε, το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών συμμετείχε με δύο υπουργούς.

Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία το Καταστατικό Συνέδριο του κόμματος το οποίο, μεταξύ άλλων, αποφάσισε να επαναφέρει στον τίτλο του κόμματος, ως προσθήκη, το ιστορικό όνομα Ε.Δ.Ε.Κ..

Στο δημοψήφισμα του 2004, το κόμμα ήταν σφόδρα αντίθετο στο Σχέδιο Ανάν και ανέπτυξε σκληρή ρητορική υπέρ της απόρριψης του σχεδίου. Λίγους μήνες αργότερα, στις πρώτες ευρωεκλογές που διεξήχθησαν στην Κύπρο, η Ε.Δ.Ε.Κ. δεν κατάφερε να εκλέξει κανέναν ευρωβουλευτή για λίγες ψήφους, αν και συγκέντρωσε το 10,79% της λαϊκής ψήφου. Στις εκλογές του 2006 το κόμμα πήρε 8,9% και πέντε στις 56 έδρες.

Στις προεδρικές του 2008 η Ε.Δ.Ε.Κ. υποστήριξε και πάλι την υποψηφιότητα του Τάσσου Παπαδόπυλου, ο οποίος όμως ήρθε τρίτος. Στο δεύτερο γύρο υποστήριξε τον Δημήτρη Χριστόφια υποψήφιο του Α.Κ.Ε.Λ., ο οποίος κέρδισε τις εκλογές. Το κόμμα, ύστερα από συμφωνία συμμετείχε στην Κυβέρνηση Χριστόφια με δύο υπουργούς.

2008-2018[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις ευρωεκλογές του 2009 η Ε.Δ.Ε.Κ. έλαβε το 9,85% των ψήφων και εξέλεξε τον πρώτο ευροβουλευτή, στην ιστορία της, ο οποίος εντάχθηκε στην Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το Φεβρουάριο του 2010, σημειώθηκαν τριγμοί την Κυβέρνηση Χριστόφια, με αφορμή τη διαχείριση του Κυπριακού. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση της Ε.Δ.Ε.Κ. από την Κυβέρνηση, η οποία διαφώνησε με τους χειρισμούς στο εθνικό ζήτημα.[4] Τον επόμενο χρόνο βουλευτικές εκλογές το κόμμα πήρε 8,93% και κατέλαβε πέντε από τις 35 έδρες, ενώ ο πρόεδρος του κόμματος Γιαννάκης Ομήρου εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.[5]

Στις προεδρικές του 2013 η Ε.Δ.Ε.Κ., με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, αποφάσισε να υποστηρίξει την ανεξάρτητη υποψηφιότητα του πρώην υπουργού του Α.Κ.Ε.Λ. στην Κυβέρνηση Παπαδόπουλου, Γιώργου Λιλλήκα. Ο Λιλλήκας κατέλαβε την τρίτη θέση, πίσω από τον Αναστασιάδη του ΔΗ.ΣΥ. και τον Μαλά του Α.Κ.Ε.Λ.. Στο δεύτερο γύρο η Ε.Δ.Ε.Κ. δεν υποστήριξε κανέναν υποψήφιο, παρά το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα υποστήριξε την υποψηφιότητα Μαλά.[6]

Στις ευρωεκλογές του 2014, η Ε.Δ.Ε.Κ. συνεργάστηκε με το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, λαμβάνοντας 7,68% και εκλέγοντας έναν ευρωβουλευτή.[7] Συγκεκριμένα, έλαβε 7,68% και 19.894 ψήφους.

Τον Μάρτιο του 2015 πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.Κ. εξελέγη ο Μαρίνος Σιζόπουλος.[8]

2018-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ε.Δ.Ε.Κ. συμμετείχε στις διεργασίες των κομμάτων του «ενδιάμεσου χώρου» για κάθοδο κοινού υποψηφίου, εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2018.[9] Κατά τις συνομιλίες, παρατηρήθηκε ταύτιση απόψεων όσον αφορά το Κυπριακό άλλα και την οικονομική και κοινωνική πολιτική, γεγονός αποτέλεσε ενθαρρυντικό στοιχείο για την εξεύρεση ενός κοινού υποψηφίου.[10]

Τελικά, στην πενταμερή συνάντηση στις 24 Απριλίου 2017, προκρίθηκε η υποψηφιότητα του Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλου.[11] Η υποψηφιότητα Παπαδόπουλου επικυρώθηκε στο κατά το 13ο Παγκύπριο Συνέδριο της Ε.Δ.Ε.Κ., με ευρεία πλειοψηφία.[12] Παρόλα αυτά, η υποψηφιότητα Παπαδόπουλου κατετάγη τρίτη, με ποσοστό 25,74%. Για τον δεύτερο γύρο, η Ε.Δ.Ε.Κ. αποφάσισε να μην στηρίξει κάποιον από τους δύο πρωτεύσαντες στον πρώτο γύρο.[13]

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση
1970 Βάσος Λυσσαρίδης 26.906 13,74%
2 / 35
1976 Βάσος Λυσσαρίδης 163.207
(μαζί με ΔΗ.ΚΟ. και Α.Κ.Ε.Λ.)
71,2%
(μαζί με ΔΗ.ΚΟ. και Α.Κ.Ε.Λ.)
4 / 35
1981 Βάσος Λυσσαρίδης 23.772 8,17%
3 / 35
1985 Βάσος Λυσσαρίδης 35.371 11,07%
6 / 56
1991 Βάσος Λυσσαρίδης 37.264 10,89%
7 / 56
1996 Βάσος Λυσσαρίδης 30.033 8,13%
5 / 56
2001 Βάσος Λυσσαρίδης 26.770 6,51%
4 / 56
2006 Γιαννάκης Ομήρου 37.531 8,91%
5 / 56
2011 Γιαννάκης Ομήρου 36.113 8,93%
5 / 56
2016 Μαρίνος Σιζόπουλος 21.732 6,18%
3 / 56

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση Ομάδα
2004 Γιαννάκης Ομήρου 36.075 10,79%
0 / 6
S&D
2009 Γιαννάκης Ομήρου 30.169 9,85%
1 / 6
S&D
2014 Γιαννάκης Ομήρου 19.894
(μαζί με Οικολόγους)
7,68%
(μαζί με Οικολόγους)
1 / 6
S&D

Πρόεδρος της Δημοκρατίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Υποψήφιος Α' γύρος Β' γύρος
Ψήφοι % Αποτέλεσμα Ψήφοι % Αποτέλεσμα
1978 Σπύρος Κυπριανού χωρίς εκλογή
1983 Βάσος Λυσσαρίδης 29.307 9,53 3η θέση
1988 Βάσος Λυσσαρίδης 30.865 9,22 4η θέση υποστήριξε Γιώργο Βασιλείου
1993 Πασχάλης Πασχαλίδης 66.300 18,60 3η θέση υποστήριξε Γλαύκο Κληρίδη
1998 Βάσος Λυσσαρίδης 41.978 10,60 3η θέση υποστήριξε Γιώργο Ιακώβου
2003 Τάσσος Παπαδόπουλος 213.353 51,51 1η θέση
2008 Τάσσος Παπαδόπουλος 143.249 31,79 3η θέση υποστήριξε Δημήτρη Χριστόφια
2013 Γιώργος Λιλλήκας 109.996 24,93 3η θέση ψήφος κατά συνείδηση
2018 Νικόλας Παπαδόπουλος 99.490 25,70 3η θέση κανέναν

Κοινοβουλευτική Ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΙΑ' Κοινοβουλευτική Περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016, η Ε.Δ.Ε.Κ. εξέλεξε τρείς βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

8ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις Κυπριακές ευρωεκλογές 2014, η Ε.Δ.Ε.Κ. εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή. Η σύνθεση της ευρω-κοινοβουλευτικής ομάδας είναι η εξής:

Πτέρυγα νεολαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σοσιαλιστική Νεολαία Ε.Δ.Ε.Κ. είναι η οργάνωση νεολαίας του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]