Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο
ELAMCYPRUS.jpg
ΠρόεδροςΧρίστος Χρίστου
Εκπρόσωπος ΤύπουΓεάδης Γεάδη
Ίδρυση2008
ΈδραΝάξου 1, Λευκωσία
Πτέρυγα νεολαίαςΜέτωπο Νεολαίας
ΙδεολογίαΕθνικισμός
Πολιτική θέσηΑκροδεξιά
Χρώματα     Μαύρο
     Γαλάζιο
     Λευκό
Βουλή των Αντιπροσώπων
2 / 56
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
0 / 6
Δημοτικά
Συμβούλια
7 / 478
Ιστότοπος
www.elamcy.com
Πολιτικό σύστημα Κύπρου
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ) είναι ακροδεξιό εθνικιστικό κυπριακό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2008. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016, το ΕΛΑΜ εκπροσωπείται στη Βουλή των Αντιπροσώπων με δύο βουλευτές.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο ιδρύθηκε το 2008. Αρχικά επιχειρήθηκε να εγγραφεί στο μητρώο κομμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών ως «Χρυσή Αυγή-πυρήνας Κύπρου», όμως δεν έγινε δεκτό και υποβλήθηκε ξανά αίτηση ως «Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο».[1]

2008-2018[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΑΜ ξεκίνησε μετά την ίδρυση του ως ένα μικρό κόμμα, λαμβάνοντας μόλις 0,22% στις ευρωεκλογές του 2009.[2] Το 2016, στις βουλευτικές εκλογές, το ΕΛΑΜ κατάφερε να εισέλθει στην βουλή λαμβάνοντας 3,71% των ψήφων και να εκλέξει δύο βουλευτές.[3]

Μετά την είσοδο του ΕΛΑΜ στη Βουλή, κλήθηκε να συμμετάσχει στο Εθνικό Συμβούλιο υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη. Ωστόσο, στις 5 Δεκεμβρίου και με αφορμή τις εξελίξεις στο Κυπριακό, ο Χρίστος Χρίστου ανακοίνωσε την αποχώρηση του κόμματος από το Εθνικό Συμβούλιο, δηλώνοντας ότι "ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αθετεί τις κόκκινες γραμμές του, μετατρέποντας το εθνικό ζήτημα σε προσωπική του υπόθεση".

Στις 10 Φεβρουαρίου 2017 εγκρίθηκε από την Βουλή τροπολογία του ΕΛΑΜ που αφορούσε τη συμπερίληψη του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 στις επετείους όπου γίνεται ανάγνωση μηνυμάτων, καθώς και ολιγόλεπτη συζήτηση στην τάξη προκαλώντας μια μικρή κρίση στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού.[4]

2018-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τις προεδρικές εκλογές του 2018, το ΕΛΑΜ κατήλθε αυτόνομα, με δικό του υποψήφιο, τον αρχηγό του Χρίστο Χρίστου. Η υποψηφιότητα Χρίστου κατετάγη τέταρτη, μεταξύ εννιά υποψηφίων. Συγκεκριμένα, έλαβε 21.841 ψήφους και 5,65%. Στον δεύτερο γύρο αποφάσισε την ψήφο κατά βούληση.[5] Το ΕΛΑΜ δήλωσε ικανοποιημένο καθώς κατάφερε να αυξήσει τον αριθμό των ψήφων του και να καταλάβει την τέταρτη θέση.[6] Το ποσοστό του ΕΛΑΜ στις εκλογές είναι ενδεικτικό της ριζοσπασικοποίησης του αντι-ομοσπονδιακού χώρου.[7]

Στις ευρωεκλογές του 2019 το ΕΛΑΜ συνέχισε να αυξάνει τα ποσοστά του. Έλαβε ποσοστό 8,25% ανά το παγκύπριο, συνολικά 23.167 ψήφους. Παρά όμως την αυξητική του πορεία, δεν κατάφερε τελικά να εκλέξει ευρωβουλευτή.[8]

Η άνοδος του ΕΛΑΜ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΑΜ γνώρισε ταχεία άνοδο μετά την ίδρυσή του το 2018, γεγονός που κίνησε το ενδιαφέρον των ερευνητών. Σύμφωνα με τον Γιάννο Κατσουρίδη, σε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal South European Society and Politics το 2013, το ΕΛΑΜ κατάφερε να αναδυθεί ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης του 2013, την αυξημένη ανεργία και την κρίση αξιοπιστίας των πολιτικών κομμάτων[9] Πηγές για να κινητοποιηθεί η ακροδεξιά στην Κύπρο υπήρξε το Κυπριακό πρόβλημα και αντιτουρκικά και αντικομμουνιστικά αισθήματα στο νησί. Όμως το ΕΛΑΜ κατάφερε να εντάξει και σύγχρονα πρόβλημα στην ατζέντα του, όπως η μετανάστευση[10] Η Εκκλησία της Κύπρου, σύμφωνα πάλι με τον Κατσουρίδη, βοήθησε την άνοδο του ΕΛΑΜ, αφού δικαιολόγησε το ξενοφοβικό προφίλ του. Για παράδειγμα, ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου δήλωσε σε συνέντευξη πως οι απόψεις του ΕΛΑΜ, ιδίως όσον αφορά την μετανάστευση, είναι και δικές του απόψεις. Επίσης χαρακτήρισε τα μέλη του ΕΛΑΜ ως «μορφωμένα άτομα με ειλικρινές ενδιαφέρον για την χώρα»[11] Βοήθεια το ΕΛΑΜ έλαβε και από τον Σύνδεσμο Αγωνιστών ΕΟΚΑ[12]

Ιδεολογία και Θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιδεολογία του ΕΛΑΜ είναι ο εθνικισμός και φέρει τα τυπικά χαρακτηριστικά των συγχρόνων ακροδεξιών κομμάτων (εναντίον της μετανάστευσης και αντικομμουνισμός). Αποτελούν συνέχεια του ριζοσπαστικού εθνικιστικού κινήματος που ρίζωσε στην Κύπρο στις αρχές του 20ου αιώνα. Συνεχίζουν με τον ίδιο αντιτουρκισμό.[13][14] Άλλα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του ΕΛΑΜ είναι ο μιλιταρισμός, ο απολυταρχισμός, η ξενοφοβία-ιδίως η ισλαμοφοβία, και η εναντίωση στον μοντερνισμό.[15]

Στο Κυπριακό οι θέσεις τους είναι μαξιμαλιστικές. Η επίσημη θέση τους στο Κυπριακό είναι η απόρριψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην οποία αντιπροτείνουν την συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η θέση αποτελεί απομάκρυνση από τον ιστορικό στόχο του ενωτικού κινήματος της Κύπρου, έναν στόχο τον οποίο είχαν εκφράσει προηγούμενες εθνικιστικές οργανώσεις όπως η ΕΟΚΑ, η ΕΟΚΑ Β' και φυσικά ο Γεώργιος Γρίβας. Με την επιλογή του ενιαίου κράτους έναντι της ΔΔΟ προκρίνουν ένα πλεονέκτημα στους Ελληνοκύπριους απέναντι στους Τουρκοκύπριους.[16] Ο πολιτικός εθνικισμός του ΕΛΑΜ συνοδεύτεαι από εξιδανίκευση του παρελθόντος με ταυτόχρονη αποσιώπηση εγκλημάτων που έχουν διαπράξει εθνικιστές της Κύπρου κατά Τουρκοκύπριων ή Αριστερών.[16]

Σύμφωνα με την Fabienne H. Baider, το ΕΛΑΜ έχει τέτοια ρητορική, ώστε να παρουσιάζει κάθε ξένη παρουσία ως απειλή[17]Σύμφωνα με τον Γιάννη Κατσουρίδη, το ΕΛΑΜ ασκεί ρητορική μίσους προσπαθώντας να παρουσιάσει ως ξένους τους τουρκοκύπριους. Για αυτό, εξηγεί ο Κατσουρίδης, θέτει σε εισαγωγικά την λέξη κύπριος στην σύνθετη λέξη τουρκο"κύπριος", υποδηλώνοντας πως δεν είναι αληθινοί κύπριοι. Στον οικονομικό τομέα υποστηρίζουν κλειστό οικονομικό μοντέλο, όπου αυτοί που πρέπει να κερδίζουν από την οικονομία είναι οι ιθαγενείς (ελληνοκύπριοι) και όχι οι ξένοι (τουρκοκύπριοι). Επίσης, δεν περιόρισε την ρητορική του μετά την επίθεση στον Ταλάτ, στην Λεμεσό το 2014.[18]

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση
2011 Χρίστος Χρίστου 4.056 1,08%
0 / 56
2016 Χρίστος Χρίστου 13.040 3,71%
2 / 56

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση Ομάδα
2009 Χρίστος Χρίστου 663 0,22%
0 / 6
-
2014 Χρίστος Χρίστου 6.957 2,69%
0 / 6
-
2019 Χρίστος Χρίστου 23.167 8,25%
0 / 6
-

Πρόεδρος της Δημοκρατίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Υποψήφιος Α' γύρος Β' γύρος
Ψήφοι % Αποτέλεσμα Ψήφοι % Αποτέλεσμα
2013 Γιώργος Χαραλάμπους 3.899 0,88 4η θέση κανέναν
2018 Χρίστος Χρίστου 21.846 5,65 4η θέση ψήφος κατά βούληση

Κοινοβουλευτική Ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΙΑ' Κοινοβουλευτική Περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016, το Ε.ΛΑ.Μ. εξέλεξε δύο βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:

Σχέσεις με άλλα κόμματα και οργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΛΑΜ μέχρι το 2019 διατηρούσε πολιτικές επαφές με το Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή.[19][20] Ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ Χρίστος Χρίστου σε συνέντευξη του δήλωσε ότι το κόμμα είναι η Χρυσή Αυγή της Κύπρου, ενώ στελέχη της Χρυσής Αυγής, με δηλώσεις τους, έχουν επιβεβαιώσει αυτήν την άποψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ, Χρίστος Χρίστου, αποτελεί προσωπική επιλογή του Νίκου Μιχαλολιάκου.[1] Μετά τις Ευρωεκλογές του 2019 το ΕΛΑΜ, σύμφωνα με τον Πρόεδρό του, διέκοψε πλήρως και επίσημα τις σχέσεις του με τη Χρυσή Αυγή.[21]

Επιπλέον, το ΕΛΑΜ συνδέεται με άλλες 11 οργανώσεις στο εξωτερικό, όπως την Forza Nuova στην Ιταλία και το National Democratic Party στην Γερμανία, κόμματα τα οποία θεωρούνται ως ακροδεξιά και νεο-φασιστικά.[22].

Το ΕΛΑΜ έχει σχέσεις και επηρεάζει οπαδούς, όπως τους οργανωμένους του ΑΠΟΕΛ (Ultras) ,της Ανόρθωσης , και του Απόλλωνα . Στις κερκίδες, το κάψιμο της τούρκικης σημαίας και αντιτουρκικά συνθήματα είναι συχνά.[23]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κριτική στο ΕΛΑΜ για το Κυπριακό πρόβλημα εδράζεται στο ότι δεν δέχεται βασικούς πυλώνες της Συμφωνίας Ζυρίχης-Λονδίνου, οι οποίες καθορίζουν το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας· κυριότερα δεν δέχονται ότι οι τουρκοκύπριοι θα συνιστούν κοινότητα, αλλά απαιτούν να ορίζονται ως μειονότητα. Το ΕΛΑΜ παρουσιάζει ως ξένους τους τουρκοκύπριους και για αυτό, θέτει σε εισαγωγικά την λέξη κύπριος στην σύνθετη λέξη τουρκο"κύπριος", υποδηλώνοντας πως δεν είναι αληθινοί κύπριοι.[24]

Ο Στρατής Ευθυμίου, στην έρευνα του για τον μιλιταρισμό στην Κύπρο, σχολιάζει πως το ΕΛΑΜ προωθεί την ιδέα του μιλιταρισμού, της αρρενωπότητας και πως πεποίθηση του ΕΛΑΜ είναι πως αυτοί θα φέρουν εις πέρας τον «εθνικό αγώνα» για να διώξουν τον κατακτητή.[25]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Hatzidaki 2017, σελ. 415.
  2. Υπουργείο Εσωτερικών. «Ευρωεκλογές 2009: Επίσημα Αποτελέσματα». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2018. 
  3. Υπουργείο Εσωτερικών. «Βουλευτικές Εκλογές 2016: Επίσημα Αποτελέσματα». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2017. 
  4. Akgün 2019, σελ. 75.
  5. «ΕΛΑΜ: Ψήφο κατά βούληση στον β' γύρο». Kathimerini.com.cy. 20 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020. 
  6. Kades, Andria (2018-01-29). «Elam met all its goals says party leader» (στα αγγλικά). Cyprus Mail. https://cyprus-mail.com/2018/01/29/elam-met-goals-says-party-leader/. Ανακτήθηκε στις 2018-06-04. 
  7. Grigoriadis 2018, σελ. 3.
  8. «European Elections Results» (στα αγγλικά). Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. 2018-01-29. https://europarl.europa.eu/election-results-2019/el/ethnika-apotelesmata/kypros/2019-2024/. Ανακτήθηκε στις 2018-06-04. 
  9. Κατσουρίδης 2013, 567.
  10. Κατσουρίδης 2013, σελ. 572
  11. Κατσουρίδης 2013, σελ. 572
  12. Charalambous 2015.
  13. Hatzidaki 2017, σελίδες 414-415.
  14. Charalampous 2015, σελ. 15-18.
  15. Charalampous 2015, σελ. 17.
  16. 16,0 16,1 Charalampous 2015, σελ. 18.
  17. Baider 2017, abstract.
  18. Katsourides 2017
  19. Charalampous 2015, σελ. 13.
  20. Hatzidaki 217, σελ. 414.
  21. «O Xρίστου εξηγεί: Γιατί το ΕΛΑΜ διέκοψε τις σχέσεις με την Χρυσή Αυγή (ΒΙΝΤΕΟ)». 23 Ιουνίου 2020. 
  22. Κατσουρίδης 2013, σελ. 573.
  23. Katsourides 2017, Politically sponsored hate speech
  24. Katsourides 2017
  25. Efthymiou 2019, σελ. 203-04.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]