Δώρος Λοΐζου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δώρος Λοΐζου
City Centre, Nicosia, Cyprus - panoramio (17).jpg
Προτομή του Δώρου Λοΐζου στη Λευκωσία
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23 Φεβρουαρίου 1944
Λευκωσία, Κύπρος
Θάνατος30 Αυγούστου 1974 (30 ετών)
Λευκωσία, Κύπρος
Αιτία θανάτουΔολοφονία
ΕθνικότηταΈλληνας
Χώρα πολιτογράφησηςΚύπριος
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΠοιητής
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΕΔΕΚ

Ο Δώρος Λοΐζου (23 Φεβρουαρίου 1944 - 30 Αυγούστου 1974) ήταν Κύπριος ποιητής και πολιτικός. Σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 1974 στη Λευκωσία από ένοπλους της ΕΟΚΑ Β'.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δώρος Λοΐζου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Φεβρουαρίου του 1944. Σπούδασε αρχικά στη σχολή θεάτρου των Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη στη Λευκωσία, την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Κύπρο την περίοδο 1963 - 1964. Στη συνέχεια φοίτησε το διάστημα 1966 - 1968 στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων στη Ρόδο, εκδιώχθηκε όμως λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης[2]. Έπειτα μετέβη στη Βοστόνη όπου σπούδασε Ιστορία στο Hellenic College[3].

Το 1972, μετά την αποφοίτησή του, επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στην ΕΔΕΚ, όπου διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και γραμματέας της νεολαίας[4]. Παράλληλα, ανέλαβε χρέη διευθυντή της κομματικής εφημερίδας Σοσιαλιστική Έκφραση[5].

Το πρωί της 30ής Αυγούστου 1974, ένοπλοι που αποτελούσαν αυτόνομη ομάδα της ΕΟΚΑ Β' έστησαν ενέδρα κατά του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαινε ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης και οδηγούσε ο Λοΐζου, σε μέρος κοντά στα γραφεία του κόμματος στη Λευκωσία. Από την δολοφονική επίθεση γλίτωσε ο Λυσσαρίδης, σκοτώθηκε όμως ο Λοΐζου[6] και τραυματίστηκε η σύζυγος του νεαρού πολιτικού[7]. Η κηδεία του Λοΐζου πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στη Λευκωσία, παρουσία πλήθους κόσμου[8][9].

Ο Λοΐζου είχε μεταφράσει στα ελληνικά ποιήματα ξένων λογοτεχνών όπως του Σαλβαντόρ Νόβο, του Πωλ Ελυάρ, του Ίκου Τακενάκα κλπ, ενώ εξέδωσε και την προσωπική του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ψωμί και Ελευθερία»[2].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γιάννης Κ. Λάμπρου,Ιστορία του Κυπριακού, Τα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, 1960-2004, Λευκωσία 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]