Δρόμος 400 μέτρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άνδρες αθλητές στην τελική ευθεία δρόμου 400 μέτρων (ΗΠΑ 2007)

Ο δρόμος των 400 μέτρων είναι αγώνισμα του στίβου που αντιστοιχεί σε έναν γύρο του σταδίου για στίβο κανονικών διαστάσεων. Αποτελεί τον μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα δρόμου ταχύτητας («σπριντ») και διεξάγεται σε όλους τους Ολυμπιακούς αγώνες της νεότερης εποχής (από το 1896) για τους άνδρες, ενω για τις γυναίκες από το 1964 και μετά. Οι δρομείς εκκινούν σε προκαθορισμένες θέσεις και τρέχουν σε ξεχωριστά κουλουάρ (λωρίδες) σε ολόκληρη τη διάρκεια της διαδρομής. Στις χώρες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και στις ΗΠΑ οι αθλητές αγωνίζονταν παλαιότερα στην αντίστοιχη απόσταση των 440 υαρδών (402,34 μέτρων), δηλαδή του ενός τετάρτου του μιλίου ξηράς.

Στον αγώνα, όπως και στους άλλους δρόμους ταχύτητας, χρησιμοποιούνται αφετήρες στην αφετηρία. Οι δρομείς λαμβάνουν θέσεις σε αυτούς με την εντολή «έτοιμοι», παίρνουν τη στάση ισομετρικής τάσεως των μυών και εκκινούν μόλις ακούσουν την εκπυρσοκρότηση του πιστολιού του αφέτη. Οι αφετήρες δίνουν μία επιπλέον ώθηση στους αθλητές. Η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει ο αθλητής ή η αθλήτρια είναι σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία στο αγώνισμα αυτό, αλλά απαιτείται και σημαντική διάρκεια στην ταχύτητα, όπως και ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει τις συγκεντρώσεις γαλακτικού οξέος, ώστε να διατηρηθεί μια υψηλή ταχύτητα για έναν ολόκληρο γύρο. Μολονότι θεωρείται κυρίως αναεροβικό αγώνισμα, υπάρχει κάποια αεροβική συνιστώσα και το πόση αεροβική προπόνηση απαιτείται για τους δρομείς των 400 μ. είναι ανοικτό ζήτημα.[1]

Το σημερινό παγκόσμιο ρεκόρ των ανδρών κατέχει ο Νοτιοαφρικανός Γουέιντ Φαν Νίκερκ με χρόνο 43,03 δευτερόλεπτα (sec). Το αντίστοιχο σημερινό ρεκόρ στις γυναίκες κατέχει εδώ και δεκαετίες η Γερμανίδα Μαρίτα Κοχ, με 47,60 sec. Συγκρίσιμο είναι το παγκόσμιο ρεκόρ του παραολυμπιονίκη Όσκαρ Πιστόριους: 45,07 sec.

Ρεκόρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παγκόσμιο ρεκόρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άνδρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων ανδρών αναγνωρίσθηκε από την IAAF το 1912, και από τότε έχει καταρριφθεί επισήμως ή ισοφαρισθεί 23 φορές. Η επίδοση (48,2) του Τσαρλς Ρέιντπαθ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης αναγνωρίζεται ως παγκόσμιο ρεκόρ, όπως επίσης αναγνωρίζεται ο μικρότερος χρόνος στη μεγαλύτερη απόσταση των 440 υαρδών που πέτυχε ο Λονγκ το 1900. Αντιθέτως, η επίδοση του Έρικ Λίντελ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 αναγνωρίσθηκε μεν αρχικώς ως παγκόσμιο ρεκόρ, παρά το ότι ήταν χειρότερη από αυτή του Μέρεντιθ στις 440 υάρδες από το 1916, αλλά τον Αύγουστο του 1928 η IAAF ακύρωσε την αναγνώριση.

Η εξέλιξη του επίσημου παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των ανδρών φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης αποστάσεως.

Χρόνος (sec) Αθλητής Εθνικότητα Τόπος αγώνα Ημερομηνία
47,8υ Μάξι Λονγκ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Νέα Υόρκη, ΗΠΑ 29 Σεπτεμβρίου 1900[2]
48,2 Τσαρλς Ρέιντπαθ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Στοκχόλμη, Σουηδία 13 Ιουλίου 1912[2]
47,4υ Τεντ Μέρεντιθ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Βοστώνη, ΗΠΑ 27 Μαΐου 1916[2][3]
47,6 Έρικ Λίντελ Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο Παρίσι, Γαλλία 11 Ιουλίου 1924[4]:49
47,0 Έμερσον Σπένσερ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Πάλο Άλτο (Καλιφόρνια), ΗΠΑ 12 Μαΐου 1928[2]
46,4υ Μπεν Ήστμαν Flag of the United States.svg ΗΠΑ Πάλο Άλτο 26 Μαρτίου 1932[2]
46,28 Μπιλ Καρ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Λος Άντζελες, ΗΠΑ 5 Αυγούστου 1932[2]
46,1 Άρτσι Γουίλιαμς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Σικάγο, ΗΠΑ 19 Ιουνίου 1936[2]
46,0 Ρούντολφ Χάρμπιχ Ναζιστική Γερμανία Φραγκφούρτη, Γερμανία 12 Αυγούστου 1939[2]
Γκρόβερ Κλέμερ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ 6 Ιουνίου 1941[2][5]
46,0υ Χερμπ Μακκένλεϋ Τζαμάικα Τζαμάικα Μπέρκλυ, ΗΠΑ 5 Ιουνίου 1948[2]
46,00 Χερμπ Μακκένλεϋ Τζαμάικα Τζαμάικα Μιλγουόκι, ΗΠΑ 2 Ιουλίου 1948[2]
45,8 Τζωρτζ Ρόουντεν Τζαμάικα Τζαμάικα Έσκιλστούνα, Σουηδία 22 Αυγούστου 1950[2]
45,68 Λου Τζόουνς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Πόλη του Μεξικού, Μεξικό 18 Μαρτίου 1955[2]
45,2 Λου Τζόουνς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Λος Άντζελες, ΗΠΑ 30 Ιουνίου 1956[2]
44,9 45,1 Ότις Ντέιβις Flag of the United States.svg ΗΠΑ Ρώμη, Ιταλία 6 Σεπτεμβρίου 1960[2]
45,1 Καρλ Κάουφμαν Ε.Ο. Γερμανίας Ρώμη 6 Σεπτεμβρίου 1960[2]
44,9υ Άντολφ Πλάμερ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Τέμπη (Αριζόνα), ΗΠΑ 25 Μαΐου 1963[2]
44,9 Μάικ Λάραμπη Flag of the United States.svg ΗΠΑ Λος Άντζελες, ΗΠΑ 12 Σεπτεμβρίου 1964[2]
44,5+ Τόμι Σμιθ Flag of the United States.svg ΗΠΑ Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια), ΗΠΑ 20 Μαΐου 1967[2]
44,19 Λάρι Τζέιμς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Έκοου Σάμιτ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ 14 Σεπτεμβρίου 1968[2]
43,86 Λι Έβανς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Πόλη του Μεξικού, Μεξικό 18 Οκτωβρίου 1968[2]
43,29 Μπατς Ρέυνολντς Flag of the United States.svg ΗΠΑ Ζυρίχη, Ελβετία 17 Αυγούστου 1988[2]
43,18 Μάικλ Τζόνσον Flag of the United States.svg ΗΠΑ Σεβίλλη, Ισπανία 26 Αυγούστου 1999[2]
43,03 Γουέιντ Φαν Νίκερκ Flag of South Africa.svg Νότια Αφρική Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία 14 Αυγούστου 2016[6]

Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 44,52 sec από τις 10 Μαρτίου 2018 και ανήκει στον Αμερικανό Μάικλ Νόρμαν. Σημειώθηκε στο Κόλετζ Στέισον του Τέξας.

Γυναίκες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 400 μέτρων γυναικών αναγνωρίσθηκε από τη IAAF το 1957. Μέχρι σήμερα η IAAF έχει αναγνωρίσει 27 παγκόσμια ρεκόρ γυναικών στο αγώνισμα (καταρρίψεις ή ισοφαρίσεις). Η εξέλιξη του επίσημου ρεκόρ φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα. Το «υ» υποδηλώνει χρόνο για διαδρομή 440 υαρδών που ανάχθηκε σε ρεκόρ για τα 400 μέτρα, ενώ το «+» επίδοση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια δρόμου μεγαλύτερης αποστάσεως.


Χρόνος (sec) Αθλητής Εθνικότητα Τόπος αγώνα Ημερομηνία
57,0υ Μαρλήν Μάθιους Flag of Australia.svg Αυστραλία Σίδνεϊ, Αυστραλία 6 Ιανουαρίου 1957[2]
57,0υ Μαρίζ Τσάμπερλεϊν Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία Κράισττσερτς, Νέα Ζηλανδία 16 Φεβρουαρίου 1957[2]
56,3υ Νάνσυ Μπόυλ Flag of Australia.svg Αυστραλία Σίδνεϊ, Αυστραλία 24 Φεβρουαρίου 1957[2]
55,2 Πολίνα Λαζάρεβα ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ Μόσχα, Σοβιετική Ένωση 10 Μαΐου 1957[2]
54,0 Μαρίγια Ίτκινα ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ Μινσκ, Σοβιετική Ένωση 8 Ιουνίου 1957[2]
53,6 Μαρίγια Ίτκινα ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ Μόσχα, Σοβιετική Ένωση 6 Ιουλίου 1957[2]
53,4+ Μαρίγια Ίτκινα ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ Κρασνοντάρ, Σοβιετική Ένωση 12 Σεπτεμβρίου 1959[2]
53,4 Μαρίγια Ίτκινα ΕΣΣΔ ΕΣΣΔ Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία 14 Σεπτεμβρίου 1962[2]
51,9 Σιν Κιμ-νταν Βόρεια Κορέα Βόρεια Κορέα Πιονγιάνγκ, Βόρεια Κορέα 23 Οκτωβρίου 1962[2]
51,72 Νικόλ Ντυκλό Flag of France.svg Γαλλία Αθήνα, Ελλάδα 18 Σεπτεμβρίου 1969[2]
51,74 Κολέτ Μπεσόν Flag of France.svg Γαλλία Αθήνα, Ελλάδα 18 Σεπτεμβρίου 1969[2]
51,0 Μάριλυν Νέυφβιλ Τζαμάικα Τζαμάικα Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο 23 Ιουλίου 1970[2]
51,0 Μόνικα Ζερτ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Παρίσι, Γαλλία 4 Ιουλίου 1972[2]
49,9 Ιρένα Σεβίνσκα Flag of Poland.svg Πολωνία Βαρσοβία, Πολωνία 22 Ιουνίου 1974[2]
50,14 Ρίιτα Σάλιν Flag of Finland.svg Φινλανδία Ρώμη, Ιταλία 4 Σεπτεμβρίου 1974[2]
49,77 Κριστίνα Μπρέμερ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Δρέσδη, Ανατολική Γερμανία 9 Μαΐου 1976[2]
49,75 Ιρένα Σεβίνσκα Flag of Poland.svg Πολωνία Μπίντγκοστς, Πολωνία 22 Ιουνίου 1976[2]
49,29 Ιρένα Σεβίνσκα Flag of Poland.svg Πολωνία Μόντρεαλ, Καναδάς 29 Ιουλίου 1976[2]
49,19 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Λειψία, Ανατολική Γερμανία 2 Ιουλίου 1978[2]
49,03 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Πότσδαμ, Ανατολική Γερμανία 19 Αυγούστου 1978[2]
48,94 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Πράγα, Τσεχοσλοβακία 31 Αυγούστου 1978[2]
48,89 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Πότσδαμ, Ανατολική Γερμανία 29 Ιουλίου 1979[2]
48,60 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Τορίνο, Ιταλία 4 Αυγούστου 1979[2]
48,16 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Αθήνα, Ελλάδα 8 Αυγούστου 1982[2]
47,99 Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα Τσεχοσλοβακία Τσεχοσλοβακία Ελσίνκι, Φινλανδία 10 Αυγούστου 1983[2]
47,60 Μαρίτα Κοχ Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας Ανατολική Γερμανία Καμπέρα, Αυστραλία 6 Οκτωβρίου 1985[2]

Στον κλειστό στίβο, η παγκόσμια επίδοση είναι 49,59 sec από τις 7 Μαρτίου 1982 και ανήκει στη Γιάρμιλα Κρατοχβίλοβα. Σημειώθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας.

Ρεκόρ ηπείρων και εθνικά (ανοικτού στίβου, σε sec)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γυναικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Canadian Journal of Applied Sport Sciences, «Aerobic versus anaerobic training for success in various athletic events», του Shepard, R.J., 1978
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 2,23 2,24 2,25 2,26 2,27 2,28 2,29 2,30 2,31 2,32 2,33 2,34 2,35 2,36 2,37 2,38 2,39 2,40 2,41 2,42 2,43 2,44 2,45 2,46 2,47 2,48 12th IAAF World Championships In Athletics: IAAF Statistics Handbook. Βερολίνο 2009 (PDF). IAAF Media & Public Relations Department, Monte Carlo 2009, σσ. 546, 548. Αρχειοθ. από το αρχικό (PDF) στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2009.
  3. «The Official Report of the Games of the 8th Olympiade» (PDF). Παρίσι 1924, σελ. 107. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011.
  4. Hymans, Richard; Matrahazi, Imre. «IAAF World Records Progression» (pdf) (2015 έκδοση). International Association of Athletics Federations. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018. 
  5. http://www.criticalpast.com/video/65675028733_Track-and-field-events-at-Franklin-field_400-meters_pole-vault_Grover-klemmer
  6. «Men's 400m Results» (PDF). Rio 2016. International Olympic Committee. 14 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]