Γαστρεντερολογία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η γαστρεντερολογία[1] είναι ο κλάδος της ιατρικής που επικεντρώνεται στο γαστρεντερικό σύστημα και τις διαταραχές του.

Οι ασθένειες που επηρεάζουν το γαστρεντερικό σύστημα, οι οποίες περιλαμβάνουν τα όργανα από το στόμα έως τον πρωκτό, κατά μήκος του πεπτικού σωλήνα, είναι το επίκεντρο αυτής της ειδικότητας. Οι ιατροί που ασκούνται σε αυτόν τον τομέα ονομάζονται γαστρεντερολόγοι. Έχουν συμπληρώσει συνήθως περίπου οκτώ χρόνια προϊατρικής και ιατρικής εκπαίδευσης, πρακτικής άσκησης διάρκειας ενός έτους (εάν αυτό δεν αποτελεί μέρος της ειδικότητας), τρία χρόνια ειδικότητας εσωτερικής ιατρικής και τρία χρόνια στην υποτροφία γαστρεντερολογίας. Οι γαστρεντερολόγοι εκτελούν μια σειρά από διαγνωστικές και θεραπευτικές διαδικασίες, όπως κολονοσκόπηση, oισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση (EGD), ενδοσκοπική ανάδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP), ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS) και βιοψία ήπατος.[2] Ορισμένοι ασκούμενοι γαστρεντερολογίας θα ολοκληρώσουν ένα «τέταρτο έτος» (αν και αυτό είναι συχνά το έβδομο έτος της μεταπτυχιακής τους ιατρικής εκπαίδευσης) στην ηπατολογία μεταμοσχεύσεων, την προηγμένη επεμβατική ενδοσκόπηση, την ιδιοπαθή φλεγμονώδη εντερική νόσο, την κινητικότητα ή άλλα θέματα.

Η προηγμένη ενδοσκόπηση, που μερικές φορές ονομάζεται επεμβατική ή χειρουργική ενδοσκόπηση, είναι μια υποειδίκευση της γαστρεντερολογίας που επικεντρώνεται σε προηγμένες ενδοσκοπικές τεχνικές για τη θεραπεία παγκρεατικών, ηπατοχολικών και γαστρεντερικών νόσων. Οι επεμβατικοί γαστρεντερολόγοι συνήθως υποβάλλονται σε ένα επιπλέον έτος αυστηρής εκπαίδευσης σε προηγμένες ενδοσκοπικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας, ενδοσκοπικών διαγνωστικών και επεμβατικών διαδικασιών καθοδηγούμενων με υπερήχους και προηγμένων τεχνικών εκτομής, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής εκτομής του βλεννογόνου και της ενδοσκοπικής ανατομής του υποβλεννογόνου. Επιπρόσθετα, η διενέργεια ενδοσκοπικών βαριατρικών επεμβάσεων εκτελείται επίσης από ορισμένους προχωρημένους ενδοσκόπους.

Η ηπατολογία, ή ηπατοχολική ιατρική, περιλαμβάνει τη μελέτη του ήπατος, του παγκρέατος και του χοληφόρου δέντρου και θεωρείται παραδοσιακά υποειδικότητα της γαστρεντερολογίας, ενώ η πρωκτολογία περιλαμβάνει διαταραχές του πρωκτού, του ορθού και του παχέος εντέρου και θεωρείται υποειδικότητα της γενικής χειρουργικής.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχέδια του "Lichtleiter" του Μποτσίνι, ένα πρώιμο ενδοσκόπιο

Αναφερόμενος στους αιγυπτιακούς παπύρους, ο Τζον Φ. Ναν εντόπισε σημαντικές γνώσεις για γαστρεντερικές νόσους μεταξύ των ασκούμενων ιατρών κατά την περίοδο των Φαραώ. Ο Ιρινάχτι, της δέκατης δυναστείας, π. 2125 π.Χ., ήταν αυλικός ιατρός με εξειδίκευση στη γαστρεντερολογία, τον ύπνο και την πρωκτολογία.[3]

Μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων, ο Ιπποκράτης απέδιδε την πέψη στην παρασκευή φαρμάκου. Η ιδέα του Γαληνού ότι το στομάχι έχει τέσσερα τμήματα ήταν ευρέως αποδεκτή μέχρι το νεωτερισμό τον 17ο αιώνα.

18ος αιώνας:

19ος αιώνας:

Ανιχνευτής pH του ΜακΚλέντον

20ος αιώνας:

21ος αιώνας:

Ταξινόμηση νόσων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Διεθνής Ταξινόμηση Νόσων (ICD 2007)/Ταξινόμηση ΠΟΥ:

  • Κεφάλαιο XI, Παθήσεις του πεπτικού συστήματος,(K00-K93)[1]

2. Επικεφαλίδα θέματος MeSH:

  • Γαστρεντερολογία (G02.403.776.409.405)[2]
  • Γαστρεντερολογικές νόσοι (C06.405)[3]

3. Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (NLM ταξινόμηση 2006):

  • Πεπτικό σύστημα (W1)[4]

Ερευνητικοί πόροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. MeSH heading gastroenterology
  2. «Gastroenterology». Αμερικανική Ιατρική Ένωση. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. 
  3. Τζον Φ. Ναν. Ancient Egyptian Medicine. 2002. (ISBN 0-8061-3504-2).
  4. Edgardo Rivera, MD James L. Abbruzzese, MD; Pancreatic, Hepatic, and Biliary Carcinomas, Medical Oncology: A Comprehensive Review
  5. DeStoll M: Rationis Mendendi, in Nosocomio Practico vendobonensi. Part 1 LugduniBatavarum, Haak et Socios et A et J Honkoop 1788, OCLC 23625746
  6. Gilger, MA (Οκτώβριος 2001). «Gastroenterologic endoscopy in children: past, present, and future». Current Opinion in Pediatrics 13 (5): 429–34. doi:10.1097/00008480-200110000-00008. PMID 11801888. 
  7. «The Origin of Endoscopes, Olympus history». 
  8. Prout, W. On the nature of the acid and saline matters usually existing in the stomachs of animals. – Philos. Transactions, 1824, 1, 45.
  9. ΜακΚλέντον Τ. Φ. New hydrogen electrodes and rapid methods of determining hydrogen ion concentrations. – Amer. J. Physoil., 1915, 38, 2, 180.
  10. «The electrogastrogram and what it shows». JAMA: The Journal of the American Medical Association (JAMA) 78 (15): 1116. 1922. doi:10.1001/jama.1922.02640680020008. https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/229618. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]