Μπάρι Μάρσαλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπάρι Μάρσαλ
Marshall 2008.JPG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Barry James Marshall (Αγγλικά)
Γέννηση30  Σεπτεμβρίου 1951[1][2][3][4][5]
Κάλγκουρλι
ΚατοικίαSubiaco[6]
Nedlands[7]
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστραλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Εκπαίδευσηδιδακτορικό δίπλωμα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (έως 1974)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
αυτοβιογράφος
καθηγητής πανεπιστημίου
επιστήμονας[8]
βιολόγος[9]
μικροβιολόγος[10]
ΕργοδότηςRoyal Perth Hospital (από 1979)
Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια (από 1986)
Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (από 2007)
Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (1998–2003)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΕταίρος της Βασιλικής Εταιρίας (1999)
βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (2005)[11][12]
Μετάλλιο Βενιαμίν Φραγκλίνος (1999)
διεθνές βραβείο Γκάιρντνερ (1996)
βραβείο Πάουλ Έρλιχ και Λούντβιχ Ντάρμστεντερ (1997)
βραβείο Χάινεκεν Ιατρικής (1998)
βραβείο Λάσκερ-ΝτεΜπέικι κλινικής ιατρικής έρευνας (1995)[13]
βραβείο Ιατρικής Επιστήμης Κέιο (2002)
Florey Medal (1998)
Buchanan Medal (1998)
μετάλλιο της εκατονταετηρίδας της Αυστραλίας (1  Ιανουαρίου 2001)[14]
Fellow of the Australian Academy of Health and Medical Sciences
Fellow of the Australian Academy of Science (1999)
επίτιμος διδάκτωρ του Κινεζικού Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ (17  Οκτωβρίου 2013)[15]
Macfarlane Burnet Medal and Lecture (2003)
βρραβέιο «πρίγκηπας Μαχιντόλ» (2001)
Εταίρος του Τάγματος της Αυστραλίας (26  Ιανουαρίου 2007)[16]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μπάρι Μάρσαλ (αγγλ. Barry James Marshall, γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1951)[17] είναι Αυστραλός γιατρός, βραβευμένος με το Νόμπελ Φυσιολογίας – Ιατρικής (2005) και σήμερα ομότιμος καθηγητής Κλινικής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας.[18]

Ο Μάρσαλ, καθώς και ο Αυστραλός συνάδελφος και συνεργάτης του, δρ. Ρόμπιν Γουόρεν -με τον οποίο μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ το 2005- απέδειξαν ότι το βακτήριο Helicobacter pylori (H. pylori) παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόκληση πολλών ελκών, εξαφανίζοντας ιατρικά δόγματα δεκαετιών που υποστήριζαν ότι τα έλκη προκαλούνται κυρίως από άγχος, πικάντικες τροφές και υπερβολικό αλκοόλ.[19] Αυτή η στοιχειοθέτηση επέτρεψε τη σημαντική ανακάλυψη στην κατανόηση της αιτιολογικής σχέσης μεταξύ της μόλυνσης από το ελικοβακτηρίδιο και του καρκίνου του στομάχου.[20][21]

Ιστορικά, αξίζει να αναφερθεί ότι, πρώτος σε παγκόσμια κλίμακα, ο Έλληνας γιατρός Ιωάννης Λυκούδης, από το 1964, είχε ανακοινώσει σε ιατρικό συνέδριο, στη Λαμία, τη θεώρηση ότι το έλκος του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου είναι φλεγμονές που προκαλούνται από μικρόβιο.[22][23]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μάρσαλ γεννήθηκε στην κοινότητα Kalgoorlie της Δυτικής Αυστραλίας. Έζησε στο Kalgoorlie και στο Carnarvon μέχρι να μετακομίσει στο Περθ σε ηλικία οκτώ ετών. Ο πατέρας του κατείχε διάφορες δουλειές και η μητέρα του ήταν νοσοκόμα. Είναι ο μεγαλύτερος γιος από τέσσερα αδέλφια.

Παρακολούθησε το κολέγιο Newman για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, όπου έλαβε πτυχίο ιατρικής, με ειδίκευση στη χειρουργική, το 1974.[24]

Παντρεύτηκε τη σύζυγό του, Adrienne, το 1972 και μαζί έχουν τέσσερα παιδιά.[25][26]

Σταδιοδρομία και έρευνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γιατρός δρ. Μπάρι Μάρσαλ το 2019, με την καρφίτσα του Νόμπελ στο πέτο του.

Το 1979, ο Μάρσαλ διορίστηκε Γραμματέας Ιατρικής στο Royal Perth Hospital. Γνωρίστηκε με τον παθολόγο δρ. Ρόμπιν Γουόρεν, που ενδιαφερόταν επίσης για τη γαστρίτιδα, κατά τη διάρκεια προγράμματος κατάρτισης εσωτερικής ιατρικής στο Royal Perth Hospital το 1981.

Μαζί, άρχισαν να μελετούν την παρουσία σπειροειδών βακτηρίων σε συνδυασμό με γαστρίτιδα. Το 1982, πραγματοποίησαν την αρχική καλλιέργεια του H. pylori και ανέπτυξαν την υπόθεσή τους σχετικά με τη βακτηριακή αιτία του πεπτικού έλκους και του καρκίνου του στομάχου. Είναι αλήθεια ότι η θεωρία τους, σχετικά με τον H. Pylori, προκάλεσε τότε τη θυμηδία και την ειρωνεία σε καθιερωμένους επιστήμονες και γιατρούς, οι οποίοι δεν πίστευαν ότι βακτήρια θα μπορούσαν να ζήσουν μέσα στο όξινο περιβάλλον του στομάχου.

Ο Μάρσαλ είπε το 1998 ότι «όλοι ήταν εναντίον μου, αλλά ήξερα ότι έχω δίκιο». Η υπόθεση θα μπορούσε να υποστηριχθεί από στοιχεία.[27]

Το 1982 οι Μάρσαλ και Γουόρεν έλαβαν χρηματοδότηση για ένα έτος έρευνας. Τα πρώτα 30 από τα 100 δείγματα δεν έδειξαν υποστήριξη για την υπόθεσή τους. Ωστόσο, ανακαλύφθηκε ότι οι τεχνικοί του εργαστηρίου είχαν πετάξει τις καλλιέργειες μετά από 2 ημέρες. Αυτή ήταν μία συνήθης πρακτική για επιχρίσματα λαιμού. Λόγω άλλων νοσοκομειακών εργασιών, οι τεχνικοί του εργαστηρίου δεν είχαν χρόνο να πετάξουν αμέσως την 31η δοκιμή τη δεύτερη ημέρα, και έτσι παρέμεινε από την Πέμπτη έως τη Δευτέρα. Σε αυτό το δείγμα, ανακάλυψαν την παρουσία του H. pylori. Αποδεικνύεται ότι το H. pylori αναπτύσσεται πιο αργά από 2 ημέρες και επίσης ότι οι καλλιέργειες του στομάχου δεν μολύνονται από άλλους μικροοργανισμούς.

Το 1983 υπέβαλαν τα τότε ευρήματά τους στη Γαστρεντερολογική Εταιρεία της Αυστραλίας, αλλά οι επιθεωρητές απέρριψαν το έγγραφό τους, βαθμολογώντας το, στο 10% αυτών, που έλαβαν το 1983 (δηλ. απολύτως αρνητικά).

Μετά από αποτυχημένες προσπάθειες μόλυνσης χοιριδίων το 1984, ο Μάρσαλ, αφού έκανε μια βασική ενδοσκόπηση, ήπιε ο ίδιος ζωμό που περιείχε καλλιεργημένο H. pylori, περιμένοντας να αναπτύξει έλκος.[28] Με μεγάλη έκπληξη, μόνο τρεις μέρες αργότερα, ανέπτυξε ανεξήγητη ναυτία και χαλίτωση, λόγω της αχλωρυδρίας, δηλ. δεν υπήρχε οξύ για να σκοτώσει τα βακτήρια στο στομάχι, και τα απόβλητά τους εκδηλώθηκαν ως κακή αναπνοή. Αυτό του το παρατήρησε μόνο η μητέρα του.

Τις επόμενες ημέρες ανέπτυξε αχλωριδικό (χωρίς οξύ) έμετο. Την 8η ημέρα, είχε μια επαναλαμβανόμενη ενδοσκόπηση, η οποία έδειξε μαζική φλεγμονή (γαστρίτιδα), και επίσης βιοψία από την οποία καλλιεργήθηκε ο H. pylori, δείχνοντας ότι είχε αποικίσει το στομάχι του. Την 14η ημέρα μετά την κατάποση, έγινε μια τρίτη ενδοσκόπηση και ο Μάρσαλ άρχισε να παίρνει αντιβιοτικά. Δεν ανέπτυξε αντισώματα έναντι του H. pylori, υποδηλώνοντας ότι η έμφυτη ανοσία μπορεί μερικές φορές να εξαλείψει την οξεία μόλυνση από H. pylori. Η ασθένεια και η ανάρρωση του Μάρσαλ, που βασίστηκε σε μια καλλιέργεια οργανισμών που εξήχθησαν από έναν ασθενή, εκπλήρωσε τα «κριτήρια του Κοχ» για το H. pylori και τη γαστρίτιδα, αλλά όχι για το πεπτικό έλκος. Αυτό το πείραμα δημοσιεύθηκε το 1985 στο Medical Journal of Australia.

Μετά την υπηρεσία του στο Fremantle Hospital, ο Μάρσαλ διεξήγαγε έρευνα στο Royal Perth Hospital (1985–1986) και στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια των ΗΠΑ, πριν επιστρέψει στην Αυστραλία. Κατείχε μια υποτροφία Burnet στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας (UWA) από το 1998 έως το 2003.[29]

Το 2007, ο Μάρσαλ αποδέχθηκε συμβόλαιο μερικής απασχόλησης στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας. Τον Αύγουστο του 2020, μαζί με τον Simon J. Thorpe, δέχτηκαν μια θέση στο επιστημονικό συμβουλευτικό συμβούλιο της Brainchip INC, μιας εταιρείας τσιπ υπολογιστών.

Βραβεία και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2005, το Ινστιτούτο Karolinska στη Στοκχόλμη απένειμε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής στους Μάρσαλ και Γούορεν, το στενό συνεργάτη του, "για την ανακάλυψη του βακτηρίου Helicobacter pylori και του ρόλου του στη γαστρίτιδα και το πεπτικό έλκος".[30]

Ο Μάρσαλ έλαβε επίσης το Βραβείο Warren Alpert το 1994, το βραβείο Australian Medical Association Award και το βραβείο Albert Lasker Award για Clinical Medical Research το 1995, το διεθνές βραβείο Gairdner Foundation το 1996, το βραβείο Paul Ehrlich και Ludwig Darmstaedter το 1997, και το βραβείο Golden Plate της Αμερικανικής Ακαδημίας.[31].

Εκλέχτηκε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS) το 1999. Το πιστοποιητικό εκλογής του στη Βασιλική Εταιρεία καταγράφει το γεγονός, ως εξής:

  • Ο Μπάρυ Μάρσαλ, μαζί με τον Ρόμπιν Γουόρεν, ανακάλυψαν σπειροειδή βακτήρια στο στομάχι σχεδόν όλων των ασθενών με ενεργή χρόνια γαστρίτιδα ή δωδεκαδακτυλικά ή γαστρικά έλκη και πρότειναν ότι τα βακτήρια ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στην αιτιολογία αυτών των ασθενειών. Το 1985, ο Μάρσαλ έδειξε με αυτοχορήγηση ότι αυτό το βακτήριο, που τώρα ονομάζεται Helicobacter pylori, προκαλεί οξεία γαστρίτιδα και πρότεινε ότι ο χρόνιος αποικισμός οδηγεί άμεσα σε πεπτικό έλκος. Αυτά τα αποτελέσματα ήταν μια μεγάλη πρόκληση για την επικρατούσα άποψη ότι οι γαστρικές διαταραχές είχαν φυσιολογική βάση, αντί να είναι μολυσματικές ασθένειες. Ο Μάρσαλ έδειξε ότι τα σχήματα αντιβιοτικών και αλάτων βισμούθιου που εξουδετέρωσαν το H. pylori είχαν ως αποτέλεσμα τη θεραπεία των έλκους του δωδεκαδακτύλου. Η άποψη ότι οι γαστρικές διαταραχές είναι μολυσματικές ασθένειες έχει πλέον τεκμηριωθεί και υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις για το ρόλο της μόλυνσης από H. pylori στους γαστρικούς καρκίνους. Το έργο του Μάρσαλ έχει προκαλέσει μια από τις πιο ριζικές και σημαντικές αλλαγές στην ιατρική αντίληψη τα τελευταία 50 χρόνια. Ο Barry Marshall απονεμήθηκε το Βραβείο Albert Lasker για την Κλινική Επιστήμη το 1995 και το Μετάλλιο Buchanan το 1998.[32][33]

Ο Μάρσαλ απονεμήθηκε το μετάλλιο Benjamin Franklin για τις Επιστήμες της Ζωής το 1999, το βραβείο Keio Medical Science το 2002, και το Αυστραλιανό μετάλλιο εκατονταετίας, το 2003. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 2009. Ο Μάρσαλ εξελέγη Μέλος της Αυστραλιανής Ακαδημίας Υγείας και Ιατρικών Επιστημών (FAHMS) το 2015.[34]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Barry-J-Marshall. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. marshall-barry-j. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Store norske leksikon». (Μποκμάλ, Νεονορβηγικά) Great Norwegian Encyclopedia. 1978. Barry_J._Marshall.
  5. 5,0 5,1 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000025481. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. honours.pmc.gov.au/honours/awards/1133678.
  7. honours.pmc.gov.au/honours/awards/1126238.
  8. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  9. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  10. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
  11. «The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2005». (Αγγλικά) Ίδρυμα Νόμπελ. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
  12. «Table showing prize amounts». (Αγγλικά) Ίδρυμα Νόμπελ. Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
  13. «1995 Albert Lasker Clinical Medical Research Award Helicobacter pylori as the cause of peptic ulcers». Lasker Foundation.
  14. «Award Extract». (Αγγλικά) Department of the Prime Minister and Cabinet. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
  15. «Two Honorary Doctors of Science on Medicine». Κινέζικο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. 4  Νοεμβρίου 2013.
  16. (Αγγλικά) Australian Honours Search Facility. honours.pmc.gov.au/honours/awards/1133678.
  17. http://www.nobelprizeii.org/nobel-laureate/barry-marshall/
  18. Marshall BJ, Warren JR (June 1983). «Unidentified curved bacilli on gastric epithelium in active chronic gastritis». The Lancet 321 (8336): 1273–5. doi:10.1016/S0140-6736(83)92719-8. PMID 6134060. 
  19. Marshall BJ, Warren JR (June 1984). «Unidentified curved bacilli in the stomach of patients with gastritis and peptic ulceration». The Lancet 323 (8390): 1311–5. doi:10.1016/S0140-6736(84)91816-6. PMID 6145023. http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2884%2991816-6/abstract. 
  20. Sweet, Melissa (2 August 1997). «Smug as a bug». The Sydney Morning Herald. http://www.vianet.net.au/~bjmrshll/features2.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2007. 
  21. https://www.tanea.gr/2005/10/04/world/ena-baktirio-toys-xarise-to-brabeio-nompel/
  22. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2021. 
  23. https://www.iator.gr/2020/03/19/ioannis-lykoydis-1910-1980-o-iatros-poy-anakalypse-to-elikovaktirio-toy-pyloroy-ep/
  24. «Barry Marshall Interview, H. Pylori and the Making of a Myth». Academy of Achievement. 23 Μαΐου 1998. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2007. 
  25. Barry, Marshall (2005). «Autobiography». Nobel Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2007. 
  26. «Sydney Morning Herald Features Barry Marshall Helicobacter pylori». Vianet.net.au. 2 Αυγούστου 1997. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010. 
  27. Atwood, Kimball C. (November 2004). «Bacteria, Ulcers, and Ostracism?». Skeptical Inquirer. http://www.csicop.org/si/show/bacteria_ulcers_and_ostracism_h._pylori_and_the_making_of_a_myth. Ανακτήθηκε στις 17 July 2007. 
  28. «The Doctor Who Drank Infectious Broth, Gave Himself an Ulcer, and Solved a Medical Mystery - DiscoverMagazine.com». Discover Magazine. 
  29. https://brainchipinc.com/wp-content/uploads/2020/08/June-Quarter-Update-2-August-2020-2.pdf
  30. «The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2005». Nobel Foundation. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2007. 
  31. «Golden Plate Awardees of the American Academy of Achievement». www.achievement.org. American Academy of Achievement. 
  32. «Curriculum Vitae». Nobel Foundation. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2007. 
  33. «Macfarlane Burnet Medal and Lecture». Australian Academy of Science. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2017. 
  34. «Fellowship of the Australian Academy of Health & Medical Sciences - October 2015» (PDF). Australian Academy of Health & Medical Sciences. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]