Mercedes-Benz W140

Mercedes-Benz S-Class W140
	;
Κατασκευαστής	Mercedes-Benz
Παραγωγή	Απρίλιος 1991 — Σεπτέμβριος 1998
Προηγούμενο μοντέλο	Mercedes-Benz W126
Επόμενο μοντέλο	Mercedes-Benz W220
Κατηγορία	Μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα	4-πορτο sedan; 2-πορτο coupé
Διαμόρφωση	Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Κινητήρας	Βενζίνη: 2.8 L I6; 3.2 L I6; 4.2 L V8; 5.0 L V8; 6.0 L V12; Diesel: 3.0 L 6-κύλινδρος σε σειρά (I6) turbodiesel; 3.5 L I6 turbodiesel
Μετάδοση	4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο; 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο; 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Μεταξόνιο	2.944 - 3.139 χιλιοστά
Μήκος	5.113 - 5.213 χιλιοστά
Πλάτος	1.886 - 1.895 χιλιοστά
Ύψος	1.427 - 1.486 χιλιοστά
Κενό Βάρος	1.890 - 2.250 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο	100 λίτρα
Σχεδιαστής	Bruno Sacco

Το Mercedes-Benz W140 (S-Class W140) ήταν ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Απρίλιο του 1991 έως τον Σεπτέμβριο του 1998. Αντικατέστησε την σειρά W126 και αντικαταστάθηκε από την σειρά W220. Η S-Class W140 κατασκευάστηκε ως 4-πορτο sedan, σε δύο μεταξόνια, κοντό και μακρύ, καθώς και ως 2-πορτο coupé, γνωστό ως Mercedes-Benz C140. Συνολικά παρήχθησαν 432.732 αντίτυπα σειράς W140 και C140,^[1] αριθμός κατά πολύ μικρότερος από αυτόν του προκατόχου του.

Εξέλιξη και παρουσίαση[Επεξεργασία]

W140 ταξί στο αεροδρόμιο του Βερολίνου.

Η εξέλιξη του W140 ξεκίνησε ήδη από το 1981, ενώ ακόμα το W126 ήταν σχεδόν καινούριο στην αγορά. Μεταξύ του 1982 και του 1986 εξετάστηκαν πολλές υποψήφιες σχεδιαστικές ιδέες και η βασική αισθητική φιλοσοφία επελέγη τον Δεκέμβριο του 1986. Από τις αρχές του 1987, πολλά πρωτότυπα υπεβλήθησαν σε δοκιμές και η τελική επιλογή του ντιζάιν που υιοθετήθηκε στο μοντέλο παραγωγής έγινε λίγους μήνες μετά, ενώ η παρουσίαση του μοντέλου είχε αρχικά οριστεί για τον Οκτώβριο του 1989.

Προς το τέλος όμως σημειώθηκε μια καθυστέρηση, προκειμένου να γίνει η προσαρμογή στο σασί ενός νέου V12 κινητήρα, ως απάντηση στην BMW Σειρά 7 E32, της οποίας η κορυφαία έκδοση 750i / 750iL, που λανσαρίστηκε το 1987, διέθετε τον πρώτο γερμανικό 12-κύλινδρο κινητήρα της μεταπολεμικής περιόδου (V12 5.0 λίτρων). Ως αποτέλεσμα, το τελικό πρωτότυπο ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1990.

Ο κινητήρας 6.0 λίτρων V12 μιας CL600 Coupé του 1994.

Από τον Ιούλιο του 1990 έως τον Ιανουάριο του 1991, κατασκευάστηκαν τα πρώτα «πιλοτικά» μοντέλα προ-παραγωγής. Στις αρχές του 1991 μάλιστα, προστέθηκαν επειγόντως στο W140 και μερικά ακόμα στοιχεία εξοπλισμού, προκειμένου να ανταπεξέλθει επιτυχώς απέναντι στο τότε πρωτοεμφανιζόμενο Lexus LS 400.

Τελικώς, το αυτοκίνητο έκανε πρεμιέρα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1991, ενώ τα πρώτα αντίτυπα κύλησαν από τη γραμμή παραγωγής τον Απρίλιο και τα μοντέλα για εξαγωγή στη Βόρεια Αμερική στις 6 Αυγούστου 1991. Αρχικά προσφερόταν μόνο σε έκδοση sedan, με κοντό (SE) και μακρύ (SEL) μεταξόνιο, αλλά τον Οκτώβριο του 1992 προστέθηκε και μία 2-πορτη έκδοση coupé (SEC). Το νέο μοντέλο είχε εξαιρετικά βελτιωμένο αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,31 ως προς τον προκάτοχό του, το W126, που είχε 0,36 για το sedan και 0,34 για το coupé.

Ονοματολογία[Επεξεργασία]

W140 που κατείχε ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Τον Ιούνιο του 1993, όπως συνέβη τότε και με όλα τα μοντέλα της Mercedes-Benz, το W140 S-Class υπέστη ολική μετονομασία, χρησιμοποιώντας το νέο σύστημα ονοματολογίας «letter-first» (πρώτα το γράμμα). Οι εκδοχές αμαξώματος SE/SEL/SEC μετονομάστηκαν σε S-Class, με ανεστραμμένες γραμματο-αριθμητικές ονομασίες. Για παράδειγμα, η έκδοση 500SE μετονομάστηκε σε S500 και η έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο 500SEL έγινε S500L.

Επίσης, τον Ιούνιο του 1996 όλα τα μοντέλα coupé διαχωρίστηκαν ονομαστικά από την «κανονική» (sedan) S-Class και μετονομάστηκαν σε CL-Class. Ως αποτέλεσμα, η έκδοση W140 CL-Class αντικαταστάθηκε ξεχωριστά από την σειρά Mercedes-Benz C215.

Κινητήρια σύνολα[Επεξεργασία]

Το S-Class W140 προσφερόταν με τους εξής κινητήρες:

Τύπος	Κινητήρας	Ισχύς	Ροπή	Έτη παραγωγής
Κινητήρες βενζίνης
300 SE 2.8	M104 E 28 (2.8 L R6)	145 kW (197 PS)	270 N·m	1992 – 1993
S 280	M104 E 28 (2.8 L R6)	142 kW (193 PS)	270 N·m	1993 – 1998
300 SE	M104 E 32 (3.2 L R6)	170 kW (231 PS)	310 N·m	1991 – 1993
S 320	M104 E 32 (3.2 L R6)	170 kW (231 PS)	310 N·m	1993 – 1998
400 SE	M119 E 42 (4.2 L V8)	210 kW (286 PS)	410 N·m	1991 – 1993
S 420	M119 E 42 (4.2 L V8)	205 kW (279 PS)	400 N·m	1993 – 1998
500 SE	M119 E 50 (5.0 L V8)	240 kW (326 PS)	480 N·m	1991 – 1993
S 500	M119 E 50 (5.0 L V8)	235 kW (320 PS)	470 N·m	1993 – 1998
600 SE	M120 E 60 (6.0 L V12)	300 kW (408 PS)	580 N·m	1991 – 1993
S 600	M120 E 60 (6.0 L V12)	290 kW (394 PS)	570 N·m	1993 – 1998
Κινητήρες πετρελαίου
300 SD Turbo	OM603 D 35 (3.5 L R6)	110 kW (150 PS)	310 N·m	1992 – 1993
S 350 Turbodiesel	OM603 D 35 (3.5 L R6)	110 kW (150 PS)	310 N·m	1993 – 1997
S 300 Turbodiesel	OM606 D 30 (3.0 L R6)	130 kW (177 PS)	330 N·m	1996 – 1999

Ιδιαίτερα γνωρίσματα της S600[Επεξεργασία]

S600L V12, η κορυφαία έκδοση του Mercedes W140.

Η κορυφαία έκδοση του W140, δηλαδή η S600, ήταν διαθέσιμη με δερμάτινο ταμπλό, σε αντίθεση με τα μοντέλα που έφεραν κινητήρες V8 και 6-κύλινδρους σε σειρά. Το 1994, η S600 προσέθεσε και τιμόνι με ξύλο και δέρμα, επιλογέα ταχυτήτων με ξύλο και δέρμα, ξύλινα καλύμματα στα πίσω τασάκια και διχρωμία στα δερμάτινα καθίσματα, με σκοπό να διαφοροποιηθεί περαιτέρω από τις άλλες εκδόσεις.

Mercedes W140 Pullman[Επεξεργασία]

Τον Σεπτέμβριο του 1995, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, η Mercedes παρουσίασε μία νέα έκδοση με πολύ μεγαλύτερο μεταξόνιο, την S600 lang Pullman, συνεχίζοντας έτσι την παράδοση της Mercedes-Benz να παράγει επίσημα και εκδόσεις τεράστιου μήκους των μοντέλων της, ως πολυτελείς λιμουζίνες.

Η συγκεκριμένη έκδοση διέθετε τον 6.0 V12 κινητήρα της S600 και είχε μήκος 6.213 χιλιοστά, δηλαδή ήταν ακριβώς 1 μέτρο μακρύτερη από την «κανονική» S600L. Επίσης, από τον Αύγουστο του 1996 η μακρύτερη έκδοση συνδυαζόταν και με τον 5.0 V8 κινητήρα της S500, προσφέροντας έτσι δύο επιλογές στους υποψήφιους πελάτες, την S500 lang Pullman και την S600 lang Pullman.

Ανανέωση του 1994[Επεξεργασία]

Mercedes-Benz W140 S600 V12 του 1991 - 1994.

Mercedes-Benz W140 S600 V12 πριν την ανανέωση τον Μάρτιο του 1994 / το πίσω μέρος του προηγούμενου μοντέλου. Φαίνεται το σύστημα με τις κεραίες στα πίσω φτερά που ανυψώνονταν, διευκολύνοντας το παρκάρισμα.

Mercedes-Benz C140.

Το εσωτερικό του CL500.

Ακολουθώντας την νέα παράδοση της Mercedes-Benz (ξεκινώντας με το W126 το 1986) να δίνει λίφτινγκ στα μέσα της χρονοδιάρκειας των μοντέλων της, το W140 έλαβε μία ελαφρά αισθητική ανανέωση, η οποία παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1994. Η πιο εμφανής αλλαγή ήταν τα νέα διάφανα μπροστινά φλας, όπως και η γρίλια, που μάλιστα έγινε διαφορετική και πιο ελκυστική για το S600. Ταυτόχρονα εμφανίστηκε και ένα νέο 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, αντικαθιστώντας το προηγούμενο 4-τάχυτο.

Μία ακόμα διακριτική αλλαγή έγινε επίσης το 1995, όταν οι προβολείς εξοπλίστηκαν με ξεχωριστούς ανακλαστήρες H7 για τα κοντινά φώτα, Η1 για τα φώτα ομίχλης και Η1 για τα μακρινά φώτα, ενώ τα μοντέλα πριν το 1995 χρησιμοποιούσαν έναν κοινό H4 για τους προβολείς και H3 για τα φώτα ομίχλης.

Νέες καινοτομίες το 1995[Επεξεργασία]

Κατά την παρουσίασή του το 1991, το W140 είχε εισάγει μια καινοτομία για διευκόλυνση της στάθμευσης. Το σύστημα αυτό αποτελείτο από 2 κεραίες στα πίσω φτερά, μία σε κάθε πίσω άκρο, που ανυψώνονταν, προσφέροντας καλύτερη ορατότητα πίσω σε δύσκολους ελιγμούς στο παρκάρισμα, καθώς επέτρεπαν στον οδηγό να βλέπει το που ακριβώς έφτανε το πίσω άκρο του οχήματος.

Στην πράξη ωστόσο, απεδείχθη δύσχρηστο για αρκετούς οδηγούς και τελικώς, τον Απρίλιο του 1995, ο πίσω προφυλακτήρας απέκτησε αισθητήρες υπερήχων Parktronic για καλύτερη διευκόλυνση της στάθμευσης, καταργώντας έτσι το προηγούμενο σύστημα με τις κεραίες στα πίσω φτερά που ανυψώνονταν. Στα S600, sedan και coupé, ήταν στάνταρ και στα άλλα ήταν έξτρα.

Τον Μάιο του 1995, δύο νέες καινοτομίες εμφανίστηκαν, τους πρώτους μήνες μόνο στα S600, sedan και coupé:

Το 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων επανασχεδιάστηκε πλήρως, με πιο εξελιγμένο ηλεκτρονικό έλεγχο, επιτυγχάνοντας χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμων. Το νέο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν ελαφρύτερο και με ταχύτερους χρόνους αλλαγών ταχύτητας από τα άλλα αντίστοιχα 5-τάχυτα, ενώ και η παραγωγή του ήταν σαφώς πιο οικονομική, καθώς ο αριθμός των συστατικών του είχε μειωθεί κατά σχεδόν 40 τοις εκατό.

Η άλλη καινοτομία, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αυτοκίνητο παραγωγής ήταν ο Ηλεκτρονικός Έλεγχος Ευστάθειας / ESP (Elektronisches Stabilitätsprogramm / στα αγγλικά Electronic Stability Program), που βοηθά τον οδηγό σε κρίσιμες καταστάσεις. Το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα λειτουργεί με αισθητήρα που ελέγχει την τάση εκτροπής του οχήματος (βάσει της περιστροφής γύρω από τον κατακόρυφο άξονα) και αν διαπιστώσει κίνδυνο εκτροπής από την επιθυμητή πορεία, τότε ενεργοποιεί το φρένο του κατάλληλου τροχού ή τροχών και τον / τους φρενάρει, ώστε να σταθεροποιήσει το αυτοκίνητο και να βοηθήσει τον οδηγό να το επαναφέρει στην επιθυμητή πορεία του (σημειωτέον ότι στα νεότερα μοντέλα, μπορεί ακόμα και να μειώσει προσωρινά την ισχύ του κινητήρα). Στα S600, sedan και coupé, ήταν εξ' αρχής στάνταρ.

Τον Ιούνιο του 1995, εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε Mercedes-Benz προαιρετικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, που λειτουργούσε με CD-ROM, αν και διέθετε μόνο μία μικρή οθόνη, με μαύρα βέλη και γραμματοσειρές σε πράσινο φόντο, χωρίς να προσφέρει έγχρωμη οθόνη.

Τον Σεπτέμβριο του 1995, το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο αυτόματο κιβώτιο επεκτάθηκε και στα 8-κύλινδρα μοντέλα, ενώ το ESP ήταν πλέον διαθέσιμο σε όλες τις εκδόσεις και τους κυβισμούς των sedan και coupé, ως προαιρετικό έξτρα.

Καινοτομίες και βελτιώσεις το 1996[Επεξεργασία]

Mercedes W140 S320 με αισθητήρες υπερήχων Parktronic εμπρός και πίσω / εμπρόσθια όψη.

Mercedes W140 S320 με αισθητήρες υπερήχων Parktronic εμπρός και πίσω / πίσω όψη.

Τον Ιούνιο του 1996, έλαβε χώρα μία ακόμα σειρά βελτιώσεων. Συγκεκριμένα:

Το κάθισμα του συνοδηγού απέκτησε αισθητήρα βάρους, παρέχοντας έτσι την δυνατότητα ενεργοποίησης ή μη του αερόσακου συνοδηγού.
Προστέθηκαν στάνταρ μπροστινοί πλευρικοί αερόσακοι πλευρών (side torso airbags), οι οποίοι είχαν τότε τοποθετηθεί στις μπροστινές πόρτες (η τοποθέτηση στις πόρτες διατηρήθηκε και στον διάδοχο Mercedes-Benz W220).
Τα λεγόμενα μακρινά φώτα απέκτησαν προβολείς με φώτα Xenon.
To cruise control έγινε στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις (με δυνατότητα ενεργοποίησης μετά τα 30 χλμ./ώρα).
Το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο αυτόματο κιβώτιο επεκτάθηκε και στα βασικά 6-κύλινδρα μοντέλα.
Οι αισθητήρες υπερήχων Parktronic για διευκόλυνση της στάθμευσης, άρχισαν να προσφέρονται και στον μπροστινό προφυλακτήρα.
Οι δίχρωμοι προφυλακτήρες χρωματίστηκαν έτσι ώστε να ταιριάζουν με το άνω τμήμα του αυτοκινήτου.
Τα πίσω φλας έγιναν διάφανα.

Στις 25 Νοεμβρίου 1996, η Mercedes-Benz παρουσίασε μία ακόμα πατέντα, το Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist). Το σύστημα αυτό άρχισε να προσφέρεται τον Δεκέμβριο του 1996 στο Mercedes-Benz S-Class, καθώς και το σπορ μοντέλο Mercedes-Benz R129 (SL-Class). Μάλιστα το 1998 η Mercedes-Benz έγινε η πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία που έκανε το σύστημα Brake Assist στάνταρ σε όλα τα μοντέλα της, ενώ σύντομα ακολούθησαν και αρκετές άλλες (μεταξύ των οποίων η Volvo και η BMW).

Αντικατάσταση του W140[Επεξεργασία]

Το W140 παρέμεινε στις διεθνείς αγορές έως το 1998. Τον Ιούλιο έληξε η παραγωγή της S600, τον Αύγουστο έληξε η παραγωγή των S300 Turbodiesel, S280, S420, S500, CL 420 και τον Σεπτέμβριο των CL500, CL600, S320, S320L, S420L, S500L και S600L. Στα 7½ χρόνια παραγωγής, κατασκευάστηκαν 26.022 coupé και 406.532 sedan, από τα οποία τα 28.101 ήταν Diesel.

Ο διάδοχός του, το Mercedes-Benz W220, παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 1998 και λανσαρίστηκε τον Δεκέμβριο στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, ενώ στις ΗΠΑ τον Μάρτιο του 1999 ως μοντέλο 2000.^[2] Ως αποτέλεσμα, οι αμερικανικοί κατάλογοι αναφέρουν ως τελευταία σεζόν (model year) του W140 το 1999.