Βενζίνη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η βενζίνη είναι ένα ελαφρύ υγρό, πτητικό και εύφλεκτο, που προέρχεται κυρίως από την κλασματική απόσταξη του πετρελαίου. Είναι υγρό άχρωμο ή ελαφρά χρωματισμένο, έχει χαρακτηριστική οσμή και αποστάζει μεταξύ 40° και 210° C περίπου. Χημικά είναι μίγμα τριών κυρίως κορεσμένων υδρογονανθράκων, εξανίου, επτανίου και οκτανίου.

Χρησιμοποιείται ως καύσιμο υλικό (βενζίνη αυτοκινήτων, αεροπορίας κλπ.) στη βιομηχανία για την κατεργασία των υφαντικών ινών, για τις απολιπάνσεις, για την παρασκευή κόλλας με βάση το καουτσούκ κ.ά. και ως διαλύτης (βενζίνη εκχύλισης, αποκηλίδωσης κλπ.).

Λόγω της μεγάλης κατανάλωσης της βενζίνης, παρασκευάζεται και τεχνητά με 3 κυρίως μεθόδους:

• Μέθοδος με πυρόλυση

• Μέθοδος Μπέργκιους (Bergius) ή με υγροποίηση του άνθρακα

• Μέθοδος Φίσερ Τροπς (Fischer-Tropsch).

Όλα τα είδη της βενζίνης δεν έχουν την ίδια σύσταση και επομένως την ίδια αξία. Για τη σύγκριση των διάφορων βενζινών χρησιμοποιείται η λεγόμενη κλίμακα οκτανίου και κάθε βενζίνη χαρακτηρίζεται από τον αριθμό οκτανίων. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός οκτανίου της βενζίνης, τόσο μεγαλύτερη είναι η απόδοσή της. Για την αύξηση του αριθμού οκτανίου της βενζίνης, είτε προστίθενται σε αυτή διάφορες ουσίες (π.χ. τετρααιθυλιούχος μόλυβδος) είτε υποβάλλεται η βενζίνη σε ειδική κατεργασία.