Πρωσία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πρωσία
Θυρεός Σημαία
Μέγας θυρεός του βασιλείου της Πρωσίας

Σημαία του Βασιλείου της Πρωσίας
Τοποθεσία στο Γερμανικό Ράιχ
Το βασίλειο της Πρωσίας
Πρωσία 1866 - 1918,
Γερμανικό Ράιχ 1871 - 1918
 
Πολίτευμα Μοναρχία (1701–1918), Δημοκρατία (1918–)
Αρχηγός κράτους Βασιλιάς (1701–1918)
Δυναστεία Οίκος Χοεντσόλλερν (1415–1918)
Διάρκεια 1701–1947
Έκταση 297.007 km² (1920)
Πληθυσμός 41.915.040 (Mai 1939)
Πυκνότητα πληθυσμού 141 κάτοικοι / km²
Προέλευση Ελεκτοράτο Βραδεμβούργου
Διάδοχη μορφή διάλυση το 1947
Χάρτης
Η Πρωσία μετά τον Α'ΠΠ
Η Πρωσία εντός του Γερμανικού Ράιχ 1920-1938

Η Πρωσία (γερμ. Preußen, λατ.: Borussia, Prussia ή Prutenia, πολ. Prusy, ρωσ.: Prussija, λιθ. Prūsija) είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας που μέχρι το 1945 αποτελούσε την πιο εκτεταμένη περιοχή της χώρας με 13 επαρχίες, στην οποία ανήκε και η πρωτεύουσα Βερολίνο. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι κατοχικές δυνάμεις αποφάσισαν την απόσπαση του μεγαλύτερου τμήματος του κρατιδίου από τις εσωτερικές γερμανικές περιοχές. Μέρη του ανατολικού τμήματος της Πρωσίας ανήκουν σήμερα στην Πολωνία και στην Ρωσία.

Η Πρωσσία εκτεινόταν από τα γαλλικά σύνορα ως τα σύνορα με την τότε ΕΣΣΔ. Στο νότο τα σύνορά της σχηματίζονταν από τον ποταμό Μάιν και τον Θουριγγικό Δρυμό.

[Επεξεργασία] Γεωγραφία και πληθυσμός

Η Πρωσία αρχικά ήταν μικρή περιοχή στην σημερινή Μαζουρία της βόρειας Πολωνίας, το Καλίνινγκραντ και η περιοχή Κλαϊπέντα της Λιθουανίας. Η περιοχή εποικίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος από Πρώσους και πιο αργά από Γερμανούς, καθώς επίσης και από Πολωνούς και Λιθουανούς κατά μήκος των παραμεθόριων περιοχών. Πριν από την κατάργησή του, το έδαφος της Πρωσίας περιέλαβε την Παλαιά Πρωσία (Δυτική Πρωσία και Ανατολική Πρωσία), την Πομερανία, το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας, το Βραδεμβούργο, τη Λουσιτανία, τη επαρχία της Σαξωνίας (σήμερα κρατίδιο Σαξωνία-Άνχαλτ στη Γερμανία), του Αννόβερου, του Σλέσβιχ-Χολστάιν, της Βεστφαλίας, της Έσσης - Νασσάου, της Ρηνανίας, και μερικών μικρών μη όμορων περιοχών στο νότο όπως τμήματα της Ελβετίας και Χοεντσόλερν, ο προγονικός οίκος της Πρωσικής βασιλικής οικογένειας. Εντούτοις, υπήρξαν μερικές περιοχές στη βόρεια Γερμανία που δεν έγιναν ποτέ τμήμα της Πρωσίας, όπως το Όλντενμπουργκ, το Μέκλενμπουργκ και οι πόλεις - κράτη της Χανσεατικής Ένωσης.

Αν και η Πρωσία ήταν κυρίως προτεσταντικό γερμανικό κράτος, υπήρξαν σημαντικοί Ρωμαιοκαθολικοί πληθυσμοί στη Ρηνανία και σε διάφορες περιοχές όπως το Πόζεν, η Σιλεσία, η δυτική Πρωσία και Βάρμια της ανατολικής Πρωσίας. Μερικές από αυτές τις καθολικές ανατολικές περιοχές είχαν γερμανικούς πληθυσμούς (όπως η Βάρμια (Warmia) και το Γκλατς (Glatz)), ενώ οι περισσότερες από τις είχαν πληθυσμό πολωνικής καταγωγής. Η νότια περιοχή της ανατολικής Πρωσίας Μαζουρία (Masuria) αποτελούνταν κατά ένα μεγάλο μέρος από γερμανοποιημένο προτεσταντικό πληθυσμό. Αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί τα καθολικά νότια γερμανικά κράτη, ειδικά η Αυστρία και η Βαυαρία, αντιστάθηκαν στην Πρωσική ηγεμονία για τόσο πολύ καιρό.

Παρά το συντριπτικά γερμανικό χαρακτήρα της, οι προσαρτήσεις πολωνικού εδάφους της Πρωσίας στα χωρίσματα της Πολωνίας έφεραν έναν μεγάλο πολωνικό πληθυσμό να αντισταθεί στη γερμανική κυβέρνηση και σε διάφορες περιοχές αποτέλεσε την πλειοψηφία του πληθυσμού (π.χ. επαρχία Πόζεν: 62% Πολωνοί, 38% Γερμανοί). Ως αποτέλεσμα της Συνθήκης των Βερσαλλιών το 1919, η δεύτερη πολωνική Δημοκρατία έλαβε μια μεγάλη μερίδα αυτών των περιοχών, μερικές από τις οποίες είχαν τις σημαντικές γερμανικές μειονότητες. Τον Μάιο του 1939 η Πρωσία είχε ακόμη έκταση 297.007 km² και πληθυσμό 41.915.040 κατοίκων.

[Επεξεργασία] Προέλευση

Θυρεός των Ιπποτών της Τευτονίας

Η ονομασία της προέρχεται από τις αρχές του 18ου αιώνα, όταν έτσι ονομάζονταν τα μέρη ανάμεσα της Πίσω Πομερανίας και της Κουρλάνδης έξω από τα σύνορα της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Τα μέρη αυτά αργότερα αντιστοιχούσαν στις επαρχίες της δυτικής Πρωσίας και της ανατολικής Πρωσίας. Από το 1466 μέχρι το 1772, η περιοχή αυτή ήταν χωρισμένη σε δύο τμήματα, το Βασίλειο της Πρωσίας που ήταν κάτω από την διοίκηση της Πολωνίας, και την περιοχή του Τευτονικού Τάγματος. Μετά το τέλος της Δυναστείας των Πρώσων η περιοχή αυτή το 1618 πέρασε ως κληρονομιά στο πριγκιπάτο του Βρανδεμβούργου. Το 1657 με την συνθήκη του Βέλαου η περιοχή αυτή αποσπάσθηκε και απόκτησε την ανεξαρτησία της. Ο Πρίγκηπας Φρειδερίκος έγινε μονάρχης της περιοχής.




Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες