Αλβέρτος της Πρωσσίας
Ο Αλβέρτος της Πρωσσίας (γερμ. Albrecht von Preussen) του οίκου Χοεντσόλερν (17 Μαΐου 1490 – 20 Μαρτίου 1568) ήταν ο 1ος δούκας της Πρωσσίας και Μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος.
Γεννήθηκε στην Άνσμπαχ. Πατέρας του ήταν ο Φρειδερίκος Β' φον Χοεν'τσόλλερν, μαγράβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, μητέρα του ήταν η Σοφία της Πολωνίας, κόρη του Καζίμιρου Δ' Γιαγγέλωνος και της Ελισάβετ των Αψβούργων, εγγονής του Αυτοκράτορος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Σιγισμούδου (1368-1437).
Εξελέγη Μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος τo 1511. Το αξίωμα αυτό το διατήρησε μέχρι το 1525, οπότε μεταμόρφωσε το μοναστικό κράτος του Τευτονικού Τάγματος σε κοσμικό δουκάτο και κατέστησε εαυτόν δούκα της Πρωσσίας.
Έχοντας γνωρισθεί στη Νυρεμβέργη (1522) με τον θεολόγο Ανδρέα Οσίανδρο και με συμβουλή του Λουθήρου παραιτήθηκε από Μέγας Μάγιστρος, με σκοπό να μετατρέψει το κράτος του σε κοσμικό, και να εισαγάγει τον Λουθηρανισμό. Αυτό ήταν και το τέλος της παραμονής του Τευτονικού Τάγματος στην Πρωσσία.
Ο Αλβέρτος εργάσθηκε για την διάδοση της Μεταρρύθμισης και την εδραίωση της εξουσίας του. Ιδιαιτέρως ενδιαφέρθηκε για την σχολική παιδεία, ιδρύοντας στην Καινιξβέργη γυμνάσιο (1540), το πανεπιστήμιο της Καινιξβέργης, γνωστό και ως «Αλμπερτίνα» (1544), και τυπώνοντας βιβλία ιδίαις δαπάναις.
