Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μαρία Λουίζα της Πάρμας, αυτοκράτειρα της Γαλλίας

Η Μαρία Λουίζα της Πάρμας, αυτοκράτειρα της Γαλλίας, (12 Δεκεμβρίου 1791 - Πάρμα17 Δεκεμβρίου 1847) μητέρα του Γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντος Β΄, ήταν δεύτερη σύζυγος του Γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντος Α΄ του Μέγα, μέσω του οποίου έγινε και η ίδια αυτοκράτειρα της Γαλλίας από το 1817 καθώς επίσης και δούκισσα της Πάρμας και της Πιατσέντζας. Μεγαλύτερη κόρη και τέκνο του αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκου Α΄ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας της Νάπολης και της Σικελίας, έτσι ώστε να μπορεί να παντρευτεί μεγάλο ξένο ευγενή, διδάχτηκε πολλές ξένες γλώσσες εκτός από τη μητρική της Γερμανική.

Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ναπολέων Βοναπάρτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Μαρτίου 1810 η 18χρονη αρχιδούκισσα παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Ναπολέων Α΄ στον καθεδρικό ναό του Λούβρου[ασαφές]. Ο Ναπολέων ήθελε με τη σειρά του και αυτός έντονα τον γάμο αυτό για να δημιουργήσει η δυναστεία δεσμούς με τον αρχαιότερο βασιλικό οίκο της Ευρώπης[ασαφές]. Είχε προηγουμένως επιχειρήσει να παντρευτεί τη μεγάλη δούκισσα Άννα των Ρωμανώφ νεώτερη αδελφή του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας, αλλά τελικά αρνήθηκε. Στις 20 Μαρτίου 1811 η Μαρία Λουίζα γέννησε τον Ναπολέοντα Φραγκίσκο Ιωσήφ Κάρολο Βοναπάρτη, αργότερα βασιλιά της Ρώμης. Η ίδια έγινε αντιβασιλεύς της Γαλλίας από τον Απρίλιο ως τον Δεκέμβριο του 1812 κατά τη διάρκεια της Ρωσικής εκστρατείας και από τον Απρίλιο του 1813 ως τον Ιανουάριο του 1814 κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της στη Γερμανία.

Εκθρόνιση και απονομή του τίτλου του δούκα της Πάρμας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ήττα και οριστική παραίτηση του συζύγου της που εξορίστηκε στη νήσο του Έλβα τον Απρίλιο του 1814, η Μαρία Λουίζα επέστρεψε στην Αυστρία χωρίς να ξαναδεί ποτέ τον σύζυγό της. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ στις 11 Απριλίου 1814 κράτησε τον αυτοκρατορικό της τίτλο, έγινε δούκισσα Πάρμας και Πιατσέντζας με τον γιο της ως διάδοχο. Την επόμενη χρονιά το συμβούλιο της Βιέννης αφαίρεσε από τον γιο της το δικαίωμα διαδοχής, ενώ νέο συμβούλιο (18177) όρισε η διαδοχή να γίνει από μέλος του Οίκου των Βουρβώνων.

Το 1821, τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της Μεγάλου Ναπολέοντα, παντρεύτηκε με μοργανατικό γάμο τον ερωμένο της κόμη Αδάμ Αλβέρτο βον Νέιππεργκ (1775 - 1829), με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, δύο από τα οποία είχαν γεννηθεί πριν τον γάμο του ζεύγους. Στις 17 Φεβρουαρίου 1834 η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε με τρίτο γάμο -επίσης μοργανατικό- τον Κάρολο-Ρενέ κόμη του Μπομπέλ (1785 - 1856).

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Marie Louise, Duchess of Parma της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).