Άννα της Αυστρίας
Για άλλα άτομα με το όνομα Άννα της Αυστρίας, δείτε: Άννα της Αυστρίας (αποσαφήνιση).
η Άννα της Αυστρίας από τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, περ. 1625 |
|
| Βασιλική σύζυγος της Γαλλίας και της Ναβάρρας | |
|---|---|
| Περίοδος εξουσίας | |
| 24 Noεμβρίου 1615 – 14 Mαΐου 1643 | |
| Προκάτοχος | Μαρία των Μεδίκων |
| Σύζυγος | Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας |
| Βασιλικός Οίκος | Οίκος των Αψβούργων Οίκος των Βουρβόνων |
| Πατέρας | Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας |
| Μητέρα | Μαργαρίτα της Αυστρίας |
| Γέννηση | 22 Σεπτεμβρίου 1601 Παλάτι Μπεναβέντε, Βαγιαδολίδ, Ισπανία |
| Θάνατος | 20 Ιανουαρίου 1666 (64 ετών) Παρίσι, Γαλλία |
Η Άννα της Αυστρίας (22 Σεπτεμβρίου 1601 – 20 Ιανουαρίου 1666) ήταν Βασιλική σύζυγος της Γαλλίας και της Ναβάρρας και αντιβασίλισσα για το γιο της, τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Κατά την αντιβασιλεία της (1643–1651) ο Καρδινάλιος Μαζαρίνος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός. Είναι μια από τις κεντρικές φιγούρες στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, Οι Τρεις Σωματοφύλακες.
Πίνακας περιεχομένων |
Πρώτα χρόνια [Επεξεργασία]
Γεννημένη στο Παλάτι Μπεναβέντε στο Βαγιαδολίδ στην Ισπανία και βαπτίσθηκε Ana María Maurícia. Ήταν η κόρη Αψβούργων γονέων, του Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας και της Μαργαρίτας της Αυστρίας. Την προσφωνούσαν Iνφάντα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, Aρχιδούκισσα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Βουργουνδίας και των Κάτω Χωρών.
Η Άννα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 10 ετών με τον Λουδοβίκο ΙΓ΄. Στις 24 Νοεμβρίου 1615, παντρεύτηκαν με πληρεξούσιο στο Μπούργκος, ενώ η αδελφή του Λουδοβίκου, Ελισάβετ, και ο αδελφός της Άννας, ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας, παντρεύτηκαν δι' αντιπροσώπου στη Μπορντώ. Αυτοί οι γάμοι ακολούθησαν την παράδοση της εδραίωσης στρατιωτικών και πολιτικών συμμαχιών μεταξύ της Γαλλίας και της Ισπανίας, που άρχισαν με το γάμο του Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας με την Ελισάβετ του Βαλουά το 1559 ως μέρος της Ειρήνης του Κατώ-Καμπρεσί. Η Άννα και η Ελισάβετ ανταλλάχθηκαν στην Νήσο των Φασιανών.
Ζωή στη Γαλλία [Επεξεργασία]
Γάμος [Επεξεργασία]
Η Άννα και ο Λουδοβίκος, και οι δύο 14 ετών, πιέσθηκαν να ολοκληρώσουν το γάμο έτσι ώστε να ματαιώσει κάθε δυνατότητα μελλοντικής ακύρωσης, αλλά ο Λουδοβίκος αγνόησε τη νύφη. Η μητέρα του Λουδοβίκου, Μαρία των Μεδίκων, συνέχισε να συμπεριφέρεται ως Βασίλισσα της Γαλλίας χωρίς σεβασμό στη νύφη της. Η Άννα, πλαισιωμένη από την ακολουθία της από τις αριστοκρατικής καταγωγής κυρίες επί των τιμών, συνέχισε να ζει σύμφωνα με την ισπανική εθιμοτυπία και απέτυχε να βελτιώσει τα γαλλικά της.
Μια σειρά αποβολών απογοήτευσε τον Βασιλιά και συνετέλεσε στο να ψυχρανθούν οι σχέσεις τους. Στις 14 Μαρτίου 1622, ενώ έπαιζε με τις κυρίες της, η Άννα έπεσε σε μία κιγκλιδωτή σκάλα και έτσι συνέβη η δεύτερη αποβολή της, για την οποία ο Λουδοβίκος την κατηγόρησε. Η προσοχή του βασιλιά μονοπωλούνταν από τον πόλεμο εναντίον των Προτεσταντών.
| Αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ (Βασιλιάς Κάρολος Α΄) |
|---|
| Children |
| Φίλιππος Β' της Ισπανίας |
| Μαρία, Αγία Ρωμαία Αυτοκράτειρα |
| Ιωάννα της Ισπανίας |
| Δον Χουάν (νόθος) |
| Μαργαρίτα της Πάρμα (νόθος) |
| Φίλιππος Β΄ |
| Children include |
| Κάρλος, Πρίγκιπας των Αστουρίων |
| Ισαβέλλα της Ισπανίας |
| Αικατερίνη, Δούκισσα της Σαβοΐας |
| Φίλιππος Γ΄ της Ισπανίας |
| Μαρία της Ισπανίας |
| Φίλιππος Γ΄ |
| Τα τέκνα περιλαμβάνουν |
| Άννα, Βασίλισσα της Γαλλίας |
| Φίλιππος Δ' της Ισπανίας |
| Μαρία Άνα, Αγία ρωμαία Αυτοκράτειρα |
| Ινφάντε Κάρλος |
| Καρδινάλιος-Ινφάντε Φερδινάνδος |
| Φίλιππος Δ΄ |
| Τα τέκνα περιλαμβάνουν |
| Βαλτάσαρ Κάρολος, Πρίγκιπας των Αστουρίων |
| Μαρία Θηρεσία, Βασίλισσα της Γαλλίας |
| Μαργαρίτα, Αγία ρωμαία Αυτοκράτειρα |
| Κάρολος Β' της Ισπανίας |
| Κάρολος Β΄ |
Ο Λουδοβίκος στράφηκε τώρα στον Καρδινάλιο Ρισελιέ ως σύμβουλος του· η εξωτερική πολιτική του Ρισελιέ του αγώνα εναντίον των Αψβούργων, οι οποίοι περιέβαλαν τη Γαλλία σε δύο μέτωπα, αναπόφευκτα δημιούργησε ένταση μεταξύ αυτού και της Άννας, η οποία παρέμενε άτεκνη για άλλα δεκαέξι χρόνια, ενώ ο Λουδοβίκος εξαρτάτο ακόμη περισσότερο από τον Ρισελιέ, ο οποίος ήταν ο πρώτος υπουργός του από το 1624.
Υπό τη επιρροή της Λα Σεβρέζ, η Βασίλισσα δέχθηκε να μπει σε πολιτική αντίθεση στον Ρισελιέ και ενεπλάκη σε πολλές ίντριγκες εναντίον των πολιτικών του. Αόριστες φήμες προδοσίας κυκλοφορούσαν στην αυλή, κυρίως την υποθετική ανάμειξη στις συνωμοσίες του κόμη του Σαλαί.
Το 1635, η Γαλλία κήρυξε πόλεμο στην Ισπανία, τοποθετώντας τη Βασίλισσα σε μία αβάσιμη θέση. Η μυστική της ανταπόκριση με τον αδελφό της Φίλιππο Δ΄ της Ισπανίας ξεπερνούσε τα όρια της αδερφικής συνάντησης. Τον Αύγουστο του 1637, η Άννα κίνησε υποψίες, σε τέτοιο βαθμό που ο Ρισελιέ την ανάγκασε να υπογράψει κάποιους όρους σχετικά με την αλληλογραφία της, η οποία από τότε και στο εξής διαβαζόταν και περνούσε από έλεγχο.
Γέννηση ενός διαδόχου [Επεξεργασία]
Παραδόξως, μέσα σε αυτό το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η βασίλισσα έμεινε σύντομα έγκυος για άλλη μια φορά. Ο δελφίνος Λουδοβίκος, μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1638, εξασφαλίζοντας τη γραμμή διαδοχής των Βουρβόνων, ωστόσο η γέννηση ενός δεύτερου γιου απέτυχε να επαναφέρει το κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στο βασιλικό ζεύγος.
Το 1636, ο Ρισελιέ δώρισε στο Λουδοβίκο το ανάκτορο του Παλαί Ρουαγιάλ βόρεια του Λούβρου. Ο ίδιος ο βασιλιάς δεν το χρησιμοποίησε ποτέ, ωστόσο η Άννα εγκαταστάθηκε στο Λούβρο μαζί με τους δυο γιους της και παρέμεινε ως επίτροπος εκεί.
Αντιβασίλισσα της Γαλλίας [Επεξεργασία]
Η Άννα ονομάσθηκε αντιβασίλισσα με το θάνατο του συζύγου της. Με τη βοήθεια του Πιέρ Σεγκιέρ, ανάγκασε το Κοινοβούλιο του Παρισιού να ανακαλέσει τη διαθήκη του πρώην βασιλιά, η οποία θα περιόριζε τις δυνάμεις της. Ο τετράχρονος γιος τους στέφθηκε Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας. Η Άννα ανέλαβε την αντιβασιλεία, αλλά ανέθεσε τη διακυβέρνηση στον πρωθυπουργό Μαζαρίνο προς γενική έκπληξη, καθότι ήταν προστατευόμενος του Ρισελιέ.
Με την υποστήριξη του Μαζαρίνου, η Άννα αντιμετώπιση την εξέγερση των αριστοκρατών, οδηγούμενη από τον Λουδοβίκου Β΄ των Βουρβόνων, Πρίγκιπα του Κοντέ, η οποία έγινε γνωστή ως η Σφενδόνη. Το 1651, όταν ο γιος της Λουδοβίκος ΙΔ΄ επίσημα ενηλικιώθηκε, η αντιβασιλεία της νομικά έληξε. Παρ' όλα αυτά, κράτησε πολλή εξουσία και επιρροή πάνω στο γιο της μέχρι το θάνατο του Μαζαρίνου.
Ύστερη ζωή [Επεξεργασία]
Το 1659, ο πόλεμος με την Ισπανία τελείωσε με το Σύμφωνο των Πυρηναίων. Τον επόμενο χρόνο, η ειρήνη εδραιώθηκε με το γάμο του νεαρού Βασιλιά με την ανιψιά της ανιψιά, της Ισπανίδας Αψβούργας πριγκίπισσας Μαρίας Θηρεσίας της Ισπανίας.
Μερικό καιρό μετά, η Άννα αποσύρθηκε στη μονή της Κομπανί, στην Βαλ ντε Γκρας όπου εκείνη αργότερα πέθανε από καρκίνο του στήθους. Η κυρία επί των τιμών της, Μαντάμ ντε Μοτβίλ, έγραψε την ιστορία της ζωής της βασίλισσας στο βιβλίο της Mémoires d'Anne d'Autriche. Πολλοί την βλέπουν ως μια λαμπρή και πονηρή γυναίκα και είναι ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά πατέρα, Οι Τρεις Σωματοφύλακες.
Πίνακες [Επεξεργασία]
-
Η Άννα του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, περ. 1622-1625
Παραπομπές [Επεξεργασία]
|
Άννα της Αυστρίας
Γέννηση: 22 Σεπτεμβρίου 1601 Θάνατος: 20 Ιανουαρίου 1666 |
||
| Γαλλική βασιλική οικογένεια | ||
|---|---|---|
| Προκάτοχος Μαρία των Μεδίκων |
Βασιλική σύζυγος της Γαλλίας 24 Μαΐου 1615–14 Μαΐου 1643 |
Διάδοχος Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας |
| Βασιλική σύζυγος της Ναβάρρας 24 Νοεμβρίου 1615–1620 |
Ένωση με τη Γαλλία ονομαστικά Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας
|
|
| Βασιλικοί τίτλοι | ||
| Προκάτοχος Φίλιππος (που έγινε Φίλιππος Β΄) |
Πριγκίπισσα της Πορτογαλίας 1601–1605 |
Διάδοχος Φίλιππος (που έγινε Φίλιππος Γ΄) |