Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου

Ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου (1907-1989) του Ευσταθίου, ήταν Έλληνας νομικός, υπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Γεννήθηκε στη Καστανιά Κορινθίας τον Απρίλιο του 1907. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου έλαβε το πτυχίο του το 1928. Άσκησε το δικηγορικό του επάγγελμα ασχολούμενος παράλληλα με την πολιτική. Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας στις εκλογές των ετών 1946 με το Λαϊκό Κόμμα καθώς και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις των ετών 1950, 1952 με τον Ελληνικό Συαγερμό, 1956, 1958, 1961, 1963, 1964 με την ΕΡΕ. Μετά τη μεταπολίτευση συντάχθηκε με τη Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας το 1974, το 1977 και βουλευτής επικρατείας το 1981. Το 1975 υπήρξε πρόεδρος της Ε' Αναθεωρητικής Βουλής.

Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών (1954-1955), υπουργός Γεωργίας (1955-1956), υπουργός Δικαιοσύνης (1956-1958), υπουργός Οικονομικών (1958-1961), υπουργός Δικαιοσύνης, 2η φορά (1961-1963) και 3η φορά (1974), υπουργός Οικονομικών, 2η φορά, (1974-1977) και από το 1977 αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Επίσης Πρόεδρος της Βουλής από τις 21 Νοεμβρίου 1974 μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου 1977 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (1977-1981).

Συνέγραψε μελέτες σε θέματα Αστικού και Δικονομικού Δικαίου, καθώς και θέματα Συνταγματικού Δικαίου, που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα νομικά περιοδικά. Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Διοικητικών Μελετών. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα ελληνικά και ξένα από τον Βασιλέα Παύλο, τον Κωνσταντίνο, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό καθώς και από Πατριαρχεία.

Ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου μιλούσε επίσης γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Πέθανε το 1989.

Πηγές

• Who's Who 1979, σελ.526.
• Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τομ.48ος, σελ.107