Γιούπιτερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δίας και Θέτις, έργο του Ενγκρ 1811

Στη Ρωμαϊκή μυθολογία, ο Γιούπιτερ[εκκρεμεί παραπομπή] διαδραμάτιζε τον ίδιο ρόλο που είχε ο Δίας στο ελληνικό πάνθεον,[1] δηλαδή ήταν κύριος του ουρανού και των ουράνιων φαινομένων.[1]

Ο Μύθος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομαζόταν Jupiter Optimus Maximus (Γιούπιτερ ο Ύψιστος, ο Μέγιστος) κι ήταν η πατριαρχική θεότητα του ρωμαϊκού κράτους, που φρόντιζε για τους νόμους και την κοινωνική τάξη.

Παντρεύτηκε την αδερφή του Γιούνο, από την οποία απέκτησε το Μαρς και το Βούλκαν, αλλά της ήταν πάντα άπιστος.

Ο μεγαλύτερος ναός του Γιούπιτερ στη Ρώμη βρισκόταν στο λόφο του Καπιτωλίου, όπου λατρευόταν μαζί με τη Μινέρβα και τη Γιούνο. Οι τοποθεσίες που χτυπούσε κεραυνός, περιτειχίζονταν ως ιδιοκτησία του.[1]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο πλανήτης Δίας πήρε το όνομα του από το ρωμαϊκό αυτό θεό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Susan McKeever (μτφρ. Δήμος Αυγερινός), Αρχαία Ρώμη, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1997, ISBN 960-600-098-2, σ. 147

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]